Antireclame voor echt eten?

Als je gezond verstand hebt, weet je heel goed wat je wel en niet moet eten om je gezondheid op peil te houden. Media is er nu eenmaal en is een prachtvak, voornamelijk als je er intrapt maar die verantwoordelijkheid ligt bij jezelf.

Een feit wil ik niet zeggen. En je hebt gelijk wanneer je zegt dat er ook sprake kan zijn van een opgeroepen behoefte. In de situatie vind ik echter wel dat de behoefte al wel bestond. Kijk alleen maar naar alle andere producten die alw werden aangeprijsd; Vruchtendrankjes, ontbijt drankjes en de reeks 0% vet producten. De behoefte kan dan alsnog opgeroepen zijn maar dan allang voor dat deze reclame's er waren.met betrekking op deze 2 producten ben ik van mening dat de behoefte al bestond. En als je naar de sales en marketing kijkt zijn deze reclames mild te noemen tegenover andere naar mijn mening misleidendere en agressievere reclames.

Is het wel een feit dat er een product gepromoot wordt waar om gevraagd wordt. Met andere woorden, is de vraag aanwezig of wordt ze opgeroepen. Ik ben dan wel niet zo iemand die uit gaat van een hulpeloze consument die overgeleverd is aan wat de producent middels sales en marketing op ze afvuurt, maar het is echt ook niet alleen "u vraagt, wij draaien".

ik vind het gewoon vreemd dat er commentaar is op het feit. Dat er een product wordt gepromoot waarom gevraagd wordt. het is een reclame met daarin: alsjeblieft jongens jullie wensen , wij leveren (als het moet op een zilveren schaal). Dat dit als antireclame wordt beschouwd vind ik ver gaan. Er wordt namelijk ook nog gezegd dat het "een goed begin" is. later wordt het woorde helpen ook nog in de mond genomen. Het lijkt me duidelijk dat de positionering meer neigt naar een aanvulling dan een vervanging van producten die in de reclame te zien zijn.

"In hoeverre zijn producenten verantwoordelijk voor wat wij zelf willen."

En dat is misschien weer meer een sociologische, of zelfs een filosofische vraag. De klassieke "vraag en aanbod" theorie is in ieder geval veel bekritiseerd, en niet alleen door Marxisten.

het lijk mij dat de een ethische kwestie is. In hoeverre zijn producenten verantwoordelijk voor wat wij zelf willen. De consument schreeuwt om gemak, maar wil dan niet inboeten op gezondheid. De producent voorziet alleen in deze behoefte. Zou het juist niet vreemd zijn als een bedrijf een trend bespeurt en daar niet op inspeeld. Naar mijn mening hebben de producenten geen verantwoordelijkheid om zich te onthouden van het produceren van dergelijke producten. Wanneer wij als consument weer om "echte" producten gaan vragen zullen die vanzelf weer verschijnen.

Met mijn referentie aan wat een "romantisch" ideaal genoemd kan worden bedoel ik dat vaak gedacht wordt dat het vroeger allemaal "echter" en beter was. Ik zie eigenlijk weinig onderbouwing voor de bewering dat de eetwijze van toen "beter" was dan nu.

@ED
Je schrijft dat als je gezond eet een vette hamburger af en toe niet zo erg is. Het probleem is echter: hoe weet je wat gezond is? En waarop baseer je dat een vette hamburger ongezond is? Dat zijn allemaal dingen die je hoofdzakelijk worden aangeleerd door marketeers.

Atkins zegt: vet is goed koolhydraten zijn slecht. Dus wel het vlees vd hamburger en niet het broodje? De dietisten zijn het er zelf niet over eens. En de discussie wordt danig verstoord door allerlei commerciele belangen.

Het gaat dus niet om romantiek, maar om het terugvinden van een betrouwbaar kompas.

@ED, tuurlijk. Je merkt terecht een trend op naar 'terug naar vroeger'. En dat is niet 100% rationaal. Er moeten in de vroegste dagen van de mensheid bijvoorbeeld veel mensen gestroven zijn aan het eten van verkeerde paddenstoelen.

Maar het is toch te gek dat we met al onze moderne kennis over eten, onszelf voedingspatronen hebben aangemeten waar we ziek van worden. Er schijnen meer mensen te dood te gaan aan obesitas (vooral in emerging markets in Afrika en Azië waar mensen, omdat ze zich het finacieel kunnen veroorloven, ineens overstappen op een Westers dieet), dan aan ondervoeding...

Ja, Dirk, daar heb je, zeker voor de afgelopen periode, wel gelijk in.

Maar gaan we verder terug dan zien we echt niet overal een gevarieerd dieet ineens. Ik ben geen voedseldeskundige, maar vanuit een sociologische achtergrond valt het me wel op dat wij (post)moderne mensen ineens veel op zoek gaan naar het echte (en ons "zelf") en dat hopen in het verleden te vinden. Vroeger wisten én hadden de mensen ook niet alles, het is een beetje een romantisch beeld dat men vroeger dichter bij de echte natuur stond. Ik denk wel dat misschien de manier waarop we ongezond eten is veranderd.

@ED, Vroeger gingen mensen eerder dood. Dat klopt. Nu leven mensen langer, maar zijn die laatste jaren ziektejaren. Het is de medische wetenschap die ons langer in leven houdt.

Ach al dat op zoek gaan naar het "echte", wat is dat toch, zijn we ineens allemaal romantici of marxisten geworden?

Ik denk dat we heel goed kunnen weten wat wel en niet goed is, alleen houden we ons daar té vaak niet aan. Gewoon wat meer (zelf)discipline is genoeg, dan is een vette hamburger echt niet zo erg.

Vroeger wisten de mensen hoe ze moesten eten, ja, alleen gingen ze wel allemaal eerder dood. "Vroeger aten we alleen bruinbrood", komt eerder door "toen was witbrood niet te betalen" dan door "want dat is tenminste gezond". Natuurlijk moeten we oude kennis en inzichten niet kwijtraken, maar vroeger was echt niet alles beter. Dat is een beetje zo'n "noble savage beeld" alsof de mensen "vroeger" wel dichter bij haar natuur stond. Zelfvernietiging is van alle tijden, hoewel je wellicht een betoog kunt opzetten dat we er nu tijd voor hebben.

"Vroeger wisten mensen hoe ze moesten eten, maar de dieetregels die van generatie op generatie zijn doorgegeven, zijn verwrongen en vervormd door de marketeers van de voedingsmiddelenindustrie, door zogenaamde voedingsdeskundigen en door de media. Het gevolg is dat we dolen door een landschap van voedselachtige substanties die om het hardst gillen dat ze goed voor ons zijn." Bron: http://www.bol.com/nl/p/boeken/een-pleidooi-voor-echt-eten/1001004005752391/index.html.
Ik had het niet beter kunnen zeggen...

Ik zou een ieder willen aanmoedigen om In Defense of Food van Michael Pollan te lezen. Zijn stelling is kortweg: eet niets wat je oma niet gegeten zou hebben in haar jeugd. Er bestaat een verschil tussen echt voedsel en wat hij noemt voedselachtige eetbare substanties (foodlike edible substances).

Verwerkt voedsel is per definitie minder gezond dan onverwerkt voedsel. Nutrienten komen het best tot hun recht als ze in hun natuurlijke constellatie genuttigd worden.

Nu is omega-3 kennelijk heel erg in, volgend jaar is het weer iets anders. Mijd voedselachtige producten die een gezondheidsclaims maken en eet echt voedsel.

Er wordt alleen maar gesuggereerd dat je essentiele dingen binnenkrijgt. In de eerste zin wordt wel het woord voldoende genoemd..maar dat is een algemene zin. In feite liegt Blue Band hier dus niet.. Je krijgt essentiele voedingstoffen binnen (maar of dat voldoende is wordt in het midden gehouden). Als je goed kijkt verkopen ze in ieder geval geen onwaar verhaal, maar hebben ze het slim tekstueel neergezet.

Al denk ik dat menig consument denkt dat de inhoud uit de fles voldoende moet zijn...

niet dus

Vind het een lastige discussie. Het lijkt me dat de doelstelling van de campagne inderdaad is om mensen duidelijk te maken dat je op een eenvoudige manier "gezonder" kunt leven. Begin eens met onze gezonde bakboter! Op zich helemaal geen verkeerde boodschap en strategisch slim! Ik denk echter wel dat er een risico ontstaat dat consumenten impliciet oppikken dat het toch wel erg handig is om even iedere avond een stukje vlees te bakken in deze boter en klaar is kees. Nogmaals strategisch (commercieel dus ook) slim. Wellicht dat deze partijen nog beter meerdere producten om deze campagne heen kunnen positioneren (en elkaar te versterken!) om het kracht bij te zetten en daarmee deze discussie overbodig te maken?
Ben benieuwd hoe andere mensen hierover denken!

Niels,
Volledig met je eens.
Ondanks het feit dat het alleen maar aan te moedingen valt dat bedrijven zich bewuster (moeten) worden van hun verantwoordelijkheid als voedselproducent, wil dat nog niet zeggen dat 'gezonder' ook meteen 'gezond' is. Laat staan vanuit een pedagogisch oogpunt, want kinderen hebben al lang geen idee meer wat echt eten is.
Het is de eeuwige discussie of 'minder vette friet' wel een Jaarprijs Goede Voeding kan winnen, zeker als er (niet slechts hypothetisch) een pure fruit smoothie tegenover staat. Laat staan gewoon een appel.

Niels, ook ik erger me helemaal kapot aan deze commercials en vind het onverantwoord dat grote voedingreuzen als Nestle en Unilever de consument aanzetten tot wijziging van voedingspatroon door de idee te wekken 1 soepje of 1 kneepje te doen en hoplake, alles is weer binnen.

Voorbij gegaan wordt aan de andere voordelen die het binnenkrijgen van voedingstoffen via 'natuurlijke' bronnen hebben; om er maar 1 te noemen orale bevrediging die 'lekkere trek' vermindert en dus obesitas tegen gaat. Overigens misschien wel weer handig voor Nestle gezien hun candy bar business..

Overigens wat ik in soortgelijk genre helemaal de bloody limit vind is de Becel reclames met Karin Bloemen. Cholestorol en obesitas tegelijk kunnen blijkbaar ook bestreden worden...