Big Brother Arbo

Na de Volkskrant van gisteren is het onderwerp steeds minder virtueel aan het worden, zie http://www.foodlog.nl/comments.php?id=1747_0_1_0_C

'En Privacy? och, dat is alleen een issue voor mensen die iets te verbergen hebben. Dus om daar over te gaan zeuren.'
@Bas, jij begrijpt dus echt niets van het thema privacy. Privacy heeft heel veel te maken met autonomie, zelfbeschikkingsrecht, en ruimte. Dat zijn universele en tijdloze waarden die niets met 'verbergen' te maken hebben. Deze waarden zullen ook nooit verdwijnen dus je hebt er maar rekening mee te houden dunkt me.

@Pepita: ik vorm een oordeel enkel op basis van je eigen woorden. Jij zegt dat mensen niet altijd een keuze hebben om weg te gaan, ik zeg dus van wel. Dat die keuze heel veel andere consequenties tot gevolg heeft, neemt niet weg dat die keuze er niet is (wat je zelf ook zegt).

Dat je de keuze maakt maatschappelijk verantwoord bezig te zijn heb ik niets op tegen, maar het is wel een keuze, wat je zelf stelt. Of een dergelijk product grenzen overschrijd, tja, misschien wel, maar voor mij is dat niet zo relevant. Ik denk namelijk ook aan anderen, alleen denk ik niet enkel aan de werknemers, maar ook de werkgevers. En als een werkgever te ver gaat, verliest hij vanzelf zijn werknemers. Als een werkgever dit goed doet, zal iedereen er baat bij hebben. Jij begint met te stellen dat het niet goed zal zijn en dus onethisch is. Ik stel dat als het echt zo onethisch is, mensen vanzelf vertrekken en de werkgever zijn mening zal moeten herzien.

Ach, we blijven in een cirkel ronddraaien, het is denk ik afhankelijk van je definitie van het begrip sociaal. Voor mij is dat goed doen voor iedereen.

hoho, die moest dus heel ergens anders. Kan iemand het hier even weghalen?

Postbank is de 'frisse bank'. De andere zijn 'ouwe hap'. ING Bank dus ook. Noem Postbank ING omdat je ING Bank wilt verfrissen en je krijgt ....?

Om die reden beweerde ik toen ik nog heel jong en onbezonnen was dat je marketingkwesties beter uit de bestuurskamer kunt houden. Wat een verrassing: er is niets veranderd!

@Pepita: Jij stelt dat mensen de toekomst niet kunnen voorzien. Daar heb je gelijk in, maar je kan vaak wel inspelen op bepaalde ontwikkelingen die te verwachten zijn. Mensen die dat wel doen en die daar goed aan denken te doen worden nu veelal gestraft voor hun vooruitzinde blik, 'omdat het niet te voorzien was' (wat het dus wel was, alleen wilde velen er toen niet aan).

En nergens zeg ik dat je het maar moet pikken en natuurlijk kan je protesteren. Maar ik stel dat als dat dus niet werkt, je niet moet gaan zeiken en mokken, maar je je conclusies kan trekken. Als een verzekeringspolis (goed voorbeeld!) gewijzigd wordt heb je twee keuzes: accepteren of opzeggen. Protesteren kan, maar heeft nog nooit nut gehad. Dat heb je dus ook bij je baan (hoewel protesteren hier meer en vaker nut zal hebben). En de grap is dat als mensen zoals jij (en 90% van de rest van Nederland, dus je zit in goed gezelschap) niet zo verschrikkelijk vast zouden zitten in het patroon dat je je baan moet behouden en dat je nu eenmaal vast zit in bepaalde stramienen (waar je niet in zit, maar die keuzes maak je), de kracht van werknemers zou verhonderdvoudigen. Want als je massaal op zou stappen, veranderd men wel. Immers, een bedrijf kan niet draaien zonder medewerkers. Maar helaas gaan dan weer veel mensen zeuren over hun vrouw en kinderen, hun hypotheek, hun etc. etc. Als je in deze markt de keuze had gemaakt om een beetje geld achter de hand te houden en 1 of 2 maanden te kunnen uitzingen, kan je zoiets dus doen (want dan heb je nieuwe baan) en zal je zien dat je die a-sociale zaken rondom je werk wel kan aanpassen. Maar als je blijft geloven dat keuzes voor je gemaakt worden, zal je nooit het volgende niveau bereiken.

@Bas: Ik begrijp je betoog, maar ik vind het nogal theoretisch en daarmee naief, niet pragmatisch en eigenlijk nogal feodaal. Mensen kunnen nl. de toekomst niet voorzien.

Daarbij gaat het mij om die omstandigheden die veranderd worden. Daar heeft een medewerker niet altijd invloed op. Simpelweg omdat hij die macht niet heeft of omdat er nog veel slecht werkgeverschap is. Denk maar even aan onze staatsecretaris Kees Jan de Jager van Financien in de kranten van gisteren en zijn onrechtmatige arbeidsovereenkomsten.

Met andere woorden, moet je de keuzes die een ander VOOR jou maakt, maar pikken? Je hebt toch ook de vrijheid en de keuze om dat niet te accepteren en te blijven bij je keuzes zoals je die gemaakt hebt?

Daarom is er zoiets als de vrijheid tot meningsuiting. Omdat je moet kunnen protesteren tegen een weg die voor je huis wordt aangelegd, of verzekeringspolissen die eenzijdig gewijzigd worden etc. etc.

Kortom, natuurlijk hebben mensen, medewerkers de keuze, maar bij opgelegde veranderde omstandigheden zijn zij toch niet noodzakelijkerwijs degenen die hun keuzes bij moeten stellen?

@Pepita: Eigenlijk kan ik je een kort antwoord geven: ja. Je kan een persoon die keuzes aanrekenen. Want de vraag is namelijk atlijd: was het niet te voorzien, of had deze persoon de visie niet? Want anderen hebben andere keuzes gemaakt in dezelfde positie. Moeten we die dan straffen voor hun keuzes van toen? Vergelijk het met de bejaardenbelasting van Bos. Hij straft de mensen die destijds de keuze hebben gemaakt om meer te sparen voor hun oude dag door daar nu belasting over te willen heffen. Want anders is de vergrijzing niet betaalbaar, door foute keuzes van mensen die destijds 'geleefd' hebben en minder gespaard.

Dus ja, je mag de keuzes uit het verleden iemand aanrekenen. Maar... je hebt nog steeds die keuzes, alleen zie je het niet. Simpelweg: de keuze van kinderen: ja kan ze verlaten (ik zeg niet dat ik die keuze steun of promoot, maar hij is er). Ik hoor vaak dat mensen geremd worden door hun wederhelft: maar bij die wederhelft blijven is ook een keuze. En je maakt die keuze, waarschijnlijk heel logisch, maar dan moet je dus niet zeiken dat je niet 'naar Frankrijk kan emigreren' of ...

Snap je? Alles is een keuze, en de oude keuzes kan je in veel gevallen terugdraaien, ook als de context veranderd. Maar wij zien het vaak als randvoorwaarden (paradigma's, onbreekbare grondwetten, maar elk paradigma is niet meer dan een aanname als het goed bekijkt).

Dus als de omstandigheden veranderen moet je nieuwe keuzes maken, of tevreden blijven met je keuzes, maar niet gaan zeuren dat er nieuwe omstandigheden zijn en je het dus in het verleden anders had moeten doen.

@Pepita, Bas heeft gewoon geen problemen met de wereld van Kafka. Zoals je weet: problemen zijn er alleen als je ze ziet.

Helder. We zetten een punt, want het is wederzijds inderdaad meer dan gemaakt!

@Dick: 29 jaren jong.

Heb net die P nieuwsbrief bekeken. Ik zie er op zich nog niets verkeerds in. Maar goed, als je daar niet tegen kan, zoek je dus een werkgever die dat niet doet of ga je voor jezelf werken. Zoals ik hierboven al vele malen aan heb gegeven: alles is uiteindelijk een keuze.

Heb net het stukje op volkskrantblog door gepoogd te lezen, maar zelden iets zo rampzaligs geschreven gezien dat ik na een aantal regels ben opgehouden.

Overigens zal al het wetenschappelijk onderzoek waar je men hiermee om de oren slaat mij persoonlijk een zorg zijn. Ik heb daar heel weinig mee. Als het werkt, werkt het, zo niet, dan niet. Ook al zou het wetenschappelijk gezien wel moeten werken (of niet). Ik denk ook dat je je heel erg verkeerd richt op wat meneer van Achema zegt. Het gaat namelijk om de levenswijzen en de vraag of men een bepaalde werkdruk aan kan. Dat kan je misschien wel met een hele ongezonde levensstijl, maar als je onder de maat presteert moet je daar misschien iets aan doen. Tja, ik vind het niet zo gek klinken als ik eerlijk ben. Dat heeft niets te maken met wetenschappelijke voedingsadviezen, dat boeit namelijk niet. Al negeer je ze allemaal, als je je werk goed doet, klaagt geen manager en geen arbo arts.

Maar goed, deze discussie gaat al heel lang over dingen die ik totaal onzinnig vind, dus ik ga daar maar eens een punt achter zetten.

@Bas, geen idee hoe oud je eigenlijk bent. Ik 44 en jij?

Ik zal niks tegenhouden. Ben vooral door dol op het doorprikken van luchtballonen. Heb je trouwens de P+ nieuwsbrief van vandaag gelezen? Het onderwerp waar we hier zo gezellig over steggelen het daarin 'Achmea voorspelt dwingend voedingsadvies werkgever'. Daar gat de kroket die je van prof. Katan nog wel mocht eten, maar van Prof. Kok niet.

In die 'duurzame' nieuwsbrief staat hoe je baas over je waakt: http://www.peopleplanetprofit.be/artikel.php?IK=1055

Maar serieus, ik zou het echt leuk vinden als je eens naar het artikel van Katan kijkt en de reacties die daarop zijn gekomen. Die gaan nl. over on- dan wel beschaamd hersengebruik ;-)

@Dick: Ik denk niet dat mijn generatie de hersens uitschakelt, ik denk dat wij ze eindelijk gaan gebruiken. Als we van een gebruik 30% naar de 40% ervan kunnen groeien kunnen we meteen de wereldproblemen oplossen :) Maar deal. Maar dan ook niet tegenhouden wat je niet kan tegenhouden hè? Dus niet gaan zeuren dat je 'het niet bij kan benen' of 'de nieuwe generatie niet begrijpt' en ook niet gaan zeuren bij de overheid voor meer geld als je niet meer mee kan hè? Dan zal ik niet zeuren als het tegenvalt.

@Bas, ik schrik en begrijp je reactie. Jouw generatiecohort zal groeien. Het schakelt de hersens uit en doet een transactie omdat het in een andere denkwereld leeft. Niet zeuren straks, als er een echte wereld blijkt te zijn die gewoon terugmept. Deal?

Aanvulling: maar het is duielijk dat je dit toch niet wil geloven, dus ik houd er nu gewoon mee op. Je bevind je in goed gezelschap, want ik schat dat 90% van Nederland niet wil geloven dat alles een keuze is, maar dat wil niet zeggen dat het niet waar is.

@Pepita: nee, mijn idee van vrije keuze ligt niet genuanceerder. Echter heb ik het niet enkel en alleen over huidige keuzes, maar over de totale keuzes. Je hebt duidelijk in het verleden keuzes gemaakt voor kinderen, huisvader, gezin. Dat heeft je huidige keuzes gelimiteerd. Maar dan moet je niet zeggen dat je die keuzes niet had, je hebt ze helemaal zelf gelimiteerd.

Daarnaast denk ik nog steeds dat je qua werk de vrije keuze hebt, alleen moet je dan b.v. ook keuzes maken om je levenspatroon aan te passen.

Ik zal je een simpel voorbeeld geven. Vriend van me liep nogal te zeiken over alle files. Ik stel dat het zijn keuze is daarin te staan. Nee, want zijn werkgever heeft hem daar gedetacheerd en in de buurt is geen leuk werk te vinden. Ik stel dat er werk genoeg is in zijn buurt, Albert Hein zoekt nog steeds vakkevullers. Tja, maar daarvan kan je niet in het huis wonen waarin je woont. Nee, maar het is een keuze. Het is een keuze 3 kinderen te nemen (in zijn geval), sterker, het is een keuze te gaan wonen waar hij nu woont (hij woonde in de buurt van waar hij nu werkt, maar dat vond hij ongezellig).

Alles is een keuze. Daar is geen nuance in. Alleen schijnen we tegenwoordig geen verantwoordelijkheid te willen nemen voor onze keuzes. Ook de keuzes uit het verleden.

Je hebt een keuze gemaakt voor het leven dat je nu hebt. Punt. Daar heeft niemand je (als het goed is) een geweer tegen je slaap voor gedrukt. Die keuzes hebben in een aantal gevallen ook negatieve uitwerkingen (als jij jezelf gelimiteerd hebt tot een bepaalde werkgever) moet je ermee leven wat die besluit. Anders moet je een andere keuze maken. En dat die misschien veel implicaties hebben (kinderen die het met minder moeten doen, ander huis, gezellin die moet gaan werken, etc), neemt niet weg dat je nog steeds de keuze hebt.

@Dick, nee niet gelezen. En misschien heb ik in jouw optiek een komische mening over werkkringen. Maar ik leeg niet in 1944, ik leef ook niet in 1980 of in 2000. Ik leef in 2007 en ik zie een fundamentele verandering optreden die over 200 jaar gezien zal worden als één van de belangrijkste in... vele honderden jaren. Ik begrijp dat iemand die het verleden heeft meegemaakt en daar zijn referentie kader heeft veel moeite heeft dat te zien, dat kan ook niet anders. Maar de millenials (mensen die na de eeuwswisseling op de arbeidsmarkt zijn gekomen) hebben een heel andere visie dan mensen die nog een echte recessie hebben meegemaakt.

Over 200 jaar kijkt men terug op deze periode (2000 - 2050) als de 'zakelijke verlichting' (tenminste, zo heb ik het nu gedoopt). Er veranderen dingen fundamenteler dan je je kan indenken, geen revolutie, daar geloof ik niet in, maar wel een (snelle) evolutie.

Goh, het stuk van Katan maakt deze discussie waarschijnlijk heel actueel.
Bas en Pepita maken ruzie over de ethische implicaties van het gezondheidsgeklets dat van alle kanten op ons afkomt. Voor Bas is dat allemaal niet zo'n probleem.

Zou zo'n voorbeeld een motief voor Katan zijn geweest om maar onbeschaamd te beweren dat een kroket net echt gezond is als een appel?

Weet je: ik denk stiekum van wel, ook al vind ik zijn strategie verkeerd gekozen. Zie http://www.volkskrantblog.nl/bericht/127411

@Bas, je hebt een komische mening over werkkringen. In 1944 kon een Jood maar beter niet in Amsterdam over straat - laat staan proberen te werken, omdat hij een onmens was. Dat vonden mensen toen. Het was hier zelfs wet. Dacht je echt dat de ene baas jou straks wel en de andere je niet op gezondheisindicatoren, cq. op andere gaat doorlichten?

Stukkie van Katan trouwens gelezen? Leuke discussie daarover op foodlog, ik krijg op m'n kop van Wouter Klootwijk en mijn andere kritikasters nog wat mensen: http://www.foodlog.nl/comments.php?id=1714_0_1_0_C

Een aardig debat over wetenschap is het resultaat. Misschien komen er een eindje verder door: welke kennis kun je wel en niet terecht toepassen omdat hij wel of niet redelijkerwijs van toepassing is?

@Pepita: tja, ik heb een oud trainer die me vroeger altijd zei: je kan zeggen wat je wilt, als je BMI zo hoog is, gaat er teveel in, ook al eet je relatief weinig. Daar heeft hij volgens mij gelijk in (en als je weet dat mijn BMI in de Obesitas categorie zit, weet je dat ik dat niet zeg om mensen af te vallen).

En zoals ik je al menig maal heb aangegeven: als het de keus van je werkgever is, moet je ander werk zoeken. Heel eenvoudig: een vegetariër moet niet in een slagerij gaan werken, iemand die vindt dat homo's niet mogen trouwen niet als trouwambtenaar.

En historie heeft uitgewezen dat de meeste cynici later altijd als realist werden gezien :)

Bas, lees de Volkskrant van vandaag even. Prof. Katan over gezondheid en voeding. Ik schrijf er overigens morgen een kritisch stukje over.

Je hebt overigens gelijk: juist pragmatische kennis over voeding en gezondheid is een prima richtlijn. Mijn peilen richten zich tegen zgn. wetenschappelijkheid en de wetgeving en belastingen/premies die op basis daarvan meer en meer hun intrede zullen doen. Laat de toekomst me maar ongelijk geven. Dat zou ik heel prima vinden.

@Dick: vind je nogal cynisch in deze. Je stelt gezondheid en voeding op één niveau en dat is natuurlijk niet waar. Feit is dat bewegen gezonder is voor een mens dan niet bewegen (tot je komt in het extreem bewegen).

En zo zijn er nog vele zaken rondom gezondheid die je even negeert om nadrukkelijk je punt hier te maken en te herhalen en te herhalen.

En wat voeding betreft: wil je me zeggen dat je twijfelt of gevarieerd eten minder gezond is dan altijd hetzelfde? Of dat het binnenkrijgen van vitaminen niet per definitie gezonder is dan enkel friet?

@Pepita, dat mogen communicatiemensen zich aantrekken. Heb zelf gelukkig ook nog wat andere tikken van de molen meegekregen ;-)

We streven naar 1-page memo's, 1-message commercials, 1-topic issues, 1-blink clearness etc. Zo werd gezondheid een issue. Dat is het ook, alleen niet oppervlakkig. De mop is dat de meeste wetenschap niet wetenschappelijk genoemd mag worden (oeioeioei, wat zegt' ie nou toch - maar vraag een wetenschapstheoreticus maar eens de zgn. feiten waarover we dagelijks in de al dan niet digitale krant lezen tegen het licht te houden).
Gezondheid is een uiterst ongezond issue aan het worden, getuige de hoogleraar die ik hierboven aanhaalde.

Pepita, over je laatste vraag: het antwoord is nee. Omdat de kennis van die arts op weinig fundamenteels gebaseerd is. Voedings- en gezondheidswetenschappen zijn zodanig complex dat er geen sprake is van een stevige 'body of knowledge'. Het vervelende is alleen dat we dat zowel maatschappelijk als juridisch niet begrijpen. Wetenschapstheoretisch boterzachte kennis wordt dus obv zgn 'expert opinions' als hard gezien. En dan mag het wel.

Iedere 1e - vooruit 2e - jaars student wetenschapstheorie kan je echter vertellen dat daar geen enkele basis voor is.

Ingewikkeld gezwets, dit? Da's nou precies het hele probleem.

Van de week kwam ik een aardige uitspraak tegen die ik als volgt op http://www.foodlog.nl zette:

---
Een mooie uitspraak over voeding en gezondheidsclaims die ik vandaag aantrof op foodnavigator.com:

"If food is not on the positive list by 2010 it will have to work very hard to get it on the list to be able to make a claim in the future."

Het gaat over gezondheidsclaims. Het ziet ernaar uit dat er al over 3 jaar geen ongezond eten meer te krijgen is, cq. dat er dan nog pakjes, zakjes en bakjes in de winkel liggen waar niet op staat dat ze gezond zijn ;-)

----

Laten we weer gewoon gaan eten en over tot de orde van de dag. Er wordt veel te veel gekletst over gezondheid. Je-weet-wel: iedere bevestiging is een ontkenning en omgekeerd.

@pepita: beetje vermoeiend moet ik zeggen, je vooroordeel tegen werkgevers. "Waarbij bovendien het doel van de arbodienst is om de werkdruk van de gezonde werknemer (ik neem aan dat je werknemer bedoeld) te verhogen.

Hoe kom je daar nu weer bij? Waar haal je vandaan dat je de werkdruk verhoogt? Een gezond persoon kan meer werken, maar dat is niet meer werkDRUK. Als dat al het geval zou zijn, wat ook nergens vermeld staat.

Werkelijk waar, de vooroordelen die je tegen werkgevers hebt... het lijkt wel of je nooit een fatsoendelijke werkgever gehad hebt, beetje Femke Halsema trekjes, al in geen jaren een werkgever gehad, maar wel heel goed weten dat ze allemaal evil zijn, allemaal alleen maar uit zijn op meer geld en allemaal tot doel hebben mensen uit te melken. Ik heb (en dat meen ik serieus) medelijden met je als je er zo'n wereldbeeld op nahoud.

Ja, er zijn nog steeds slecht ondernemers en de kunst is eenvoudig: daar werk je dus niet voor. Dat zal tot meer en meer mensen doordringen dat je daar gewoon keuzes in hebt en slechte werkgevers zullen daar gewoon aan kapot gaan.

dan lezen we het bericht gewoon anders :)

Bas, als je het zo bedoelt: dat kan ik inderdaad niet bewijzen. Het is simpel boerenverstand dat trends en de wil om een dienst bij een verzekering te verkopen combineert. Meer niet.

@dick: ik vind het knap dat je de context van het persbericht zo weergeeft, ik had hem er niet in gelezen. Ik zie namelijk nergens dit verhaal komen, maar het kan wel.

Ik denk dat je conclusie rondom obesitas niet opgaat. Er is namelijk een nog veel aanwijsbare oorzaak van veel schadelijker gedrag: roken. Dat is iets dat in de basis nog makkelijker bestrijdbaar is als individu, maar rook gerelateerde kwalen worden nog net zo hard vergoed.

Ik denk overigens dat voorlichting (je hebt gelijk, met heeft daar een mega probleem) een hele goede oplossing is. En als dat via een arbo dienst kan worden aangeboden, op kosten van het bedrijf die z'n personeel gezond wil houden... zie ik positieve ontwikkelingen.

Bas, ik heb het over straf vanwege de context waar deze discussie vandaan komt. In het beleidsdenken begint het principe 'de vervuiler betaalt' allang doorgesijpeld.
Gezondheidswetenschappers zien dat obesitas bezig is een even onafwendbare als enorme omvang aan te nemen. Obesitas is het probleem niet, maar wel de kosten van de daaruit resulterende kwalen, zoals diabetes II, hartziekten en kankers die eruit resulteren. Het vervelende is dat mensen tientallen jaren met die kwalen blijven leven ipv dood te gaan. Die kosten gaan, omgeslagen, onevenredig zwaar drukken op de besteedbare inkomens van de wél gezonden. Het begint ernaar uit te zien dat de helft van de toekomstige generaties met klachten komt te zitten agv ons eetpatroon. Om het nieuws nog blijer te maken: zaken als IKB-logo en reclame-beperking voor kinderen zijn slechts doekjes voor het bloeden die geen verschil zullen maken. De producten zelf zijn niet het probleem (heel wat zgn groen gelabelde light-producten produceren icm elkaar nog steeds een obesogene mens), maar de manier waarop we ons voeden, de patronen, zijn het probleem.

Onvermijdelijk dus en gezondheidswetenschappers weten dat naar mijn gevoel (ze weten alleen niet hoe je de industrie kunt helpen omvormen, noch hoe je naar het publiek effectief zou kunnen communiceren)

Als de ene helft van de bevolking de kosten voor de andere vrijwel volledig moet helpen dragen zonder zelf noemenswaardige gezondheidskosten te maken (de obesogene mense maakt nl. zeker kosten en is dus technisch gezien een kosten- en geen verzekeringspost), ontstaat in onze geindividualiseerde maatschappij een punt van dispuut. De kosten zijn immers direct alloceerbaar. Van verzekeren en omslag is geen sprake meer. Dus: door wie moeten ze betaald worden? Uit openbare middelen? Nee. Het antwoord waar ex-voorzitter van de gezondheidsraad Floris Sanders de opmaat voor gaf luidt: 'eigen schuld moet je zelf voelen'. Oftewel: hogere verzekeringspremies, cq. directe sancties in een de directe omgeving van de vervuiler. Ik benoem die financiele en andere prikkels als straf, maar vind dat niet onterecht. Het zijn nu eenmaal onze mores en van straf leren kinderen nu eenmaal ook.

Kwalijk vind ik het feit dat die straf weleens gebaseerd zou kunnen zijn op een flinterdun gezondheidsconcept. Als dat echt van het niveau van het Voedingscentrum is, is dat niet alleen kwalijk, maar ook nog eens ernstig.

@Pepita: ik laat met nadruk die nuances terug. Want alle zaken die je aangeeft zijn ook keuzes. Je maakt een keuze voor kinderen. Je maakt een keuze ergens te wonen. Je kan ook verhuizen en als je kinderen neemt moet je niet ineens de vinden dat de rest van de wereld daarvoor moet zorgen (wat veel jonge ouders doorgaans vinden, want hun kinderen zijn het middelpunt van hun wereld, dus ook van iedereen anders). Ik ken veel klagers die klagen dat ze in b.v. Brabant (waar ik vandaan kom) geen leuk werk kunnen vinden en nu dagelijks 4 uur in de file staan. Maar ondertussen is verhuizen geen optie, want het is 'hier zoveel gezelliger'. Dan maak je dus een keuze in de file te staan en moet je niet zeuren. Dus nee, er IS geen nuance, je maakt keuzes.

Wat privacy betreft: nee, ik geloof niet dat jij het recht hebt iets te verbergens als je daarmee andere mogelijk schade doet. Ik heb een beeld van sociaal gedrag, dat is dat je rekening moet houden met anderen voordat anderen je daarop wijzen. Ik geloof dat sociaal gedrag in Nederland nogal eens verward wordt met a-sociaal gedrag (sociaal is volgens mij goed voor de grote groep, niet voor jezelf en die paar mensen om je heen).

De overheid heeft het recht te bepalen wat je wel en niet mag verbergen (dat recht hebben de burgers ze gegeven). Ik geef mijn mening over hoe ik denk dat je dat recht zou moeten gebruiken.

Maar je gaat voorbij aan mijn punt. Ik weet dat het moeilijk is te bevatten, maar we HEBBEN volgens mij al geen privacy. We hebben een ILLUSIE van privacy. En om die illusie hoog te houden hebben we allemaal regels die meer kwaad doen dan goed, terwijl de echte privacy al jaren de deur uit is. Dus het gaat niet om de vraag of ik erin geloof, dat is namelijk een nutteloze discussie. Het gaat erom dat als je de behoefte aan de illusie laat varen (blijkbaar hebben veel mensen de behoefte om belazerd te worden, zoals Hitler al zei: het is makkelijker mensen een grote leugen te doen geloven dan een kleintje), dat je serieus scheidslijnen kan aangeven wat wel en niet kan m.b.t. privacy.

@Dick: ik ben benieuwd waarom je meteen denkt aan straf. Waarom kan je niet stimuleren om gezond te werken (als dat mogelijk is, wat ik volgens jouw verhaal moet betwijfelen, maar ergens denk ik dat er toch best veel bekend is).

Je kan toch al kijken naar basale zaken? We weten toch hoeveel vitaminen iemand ongeveer moet binnen krijgen? We weten toch dat gevarieerd eten gezond is? etc. Daar is toch al veel over bekend?

De grote vraag is op basis van welke kennis het eetgedrag van werknemers zou moeten worden beoordeeld. Bij monde van voedingsprofessor Frans Kok weten we daar maar heel weinig van. Hoe zou je op basis daarvan dus een reele straf kunnen uitdelen? Inmiddels rukt het Ik Kies Bewust logo ook op in de bedrijfskantine. Wat mij betreft een slechte zaak, want voeding is op zichzelf nooit slecht. Patronen gerelateerd aan een manier van leven, kunnen dat wel zijn. Maar daar houdt dat logo geen rekening mee. Volgende vraag:: waarop zijn de normen van de Achmea-Arbo gebaseerd? Zijn ze wetenschappelijk verdedigbaar? Het antwoord op die vraag is heel eenvoudig: nee. Het is kennis van de koude grond anno 2007. Volgend jaar hebben we weer nieuwe kennis van de koude grond.

Zoals Elsbeth zegt: MVO kun je heel goed gebruiken om andere dingen eindelijk ook eens voor elkaar te krijgen. De vraag is of dit soort partijen weten welke dat eigenlijk zijn, behalve het verkopen van een dienst onder het mom van gezondheid.

In het artikel staat letterlijk dat Achmea behalve zieke werknemers ook het gezonde personeel regelmatig wil gaan onderzoeken...
Achmea lift hier handig mee op de mvo-trend, maar het gaat de dure Arbo-dienst natuurlijk om heel andere zaken;-)

@peptia: ik geloof dat een vegetariër niet bij een slager moet werken. Dus als je het niet eens bent met het beleid moet je weg gaan. Dat is ooit de basis geweest van vakbonden en stakingsrecht (omdat er toen nog teveel werkeloosheid was). Nu kan je dat veel beter doen, maar lopen we allemaal als oude sokken te miepen over 'het behouden van onze baan'.

Ik geloof dat je moet werken aan iets waar je in gelooft. Toen ik projecten moest draaien bij mijn oude baas waar ik niet achter kon staan en mijn baas niet bereid was deze aan te passen, ben ik opgestapt. Ik ken veel mensen die het dan gewoon doen en later zeggen: tja, maar de targets waren nu eenmaal onrealistisch. Of 'tja, ik moet dit doen en ik vind het niet correct maar...' Nou, geen gezeik: je staat er achter of niet en zo niet stap je op.

En ik geloof niet in privacy nee. Ik geloof dat mensen die iets te verbergen hebben zich er achter verbergen. Ik geloof niet dat we het hebben, we hebben alleen de illusie van privacy. Maar om die illusie hoog te houden hebben we bakken regels die ervoor zorgen dat alles veel langer duurt en meer kost, terwijl onze veiligheid er op achteruit gaat.

@Bas: Jij gelooft dus niet in een principieel recht op privacy. Bovendien waarom zou een werknemer een andere baan moeten zoeken als de organisatie of zijn leidinggevende zich dubieus ethisch opstelt?

Daarbij, wie bepaalt wat gezond is? Zie de discussie over melk: http://www.molblog.nl/mvomarketing/4985.

Och, als ik dit soort berichten lees denk ik altijd: leuk gedacht door iemand die nog in de vorige eeuw leeft.

Als je namelijk heel even nadenkt, weet je dat als je het niet bevalt dat iemand zich daarmee bemoeit, je dus een andere baan zoekt. We zijn nog allemaal oh zo bang voor ons oh zo belangrijke baantje, maar er is werk genoeg en de komende 25 jaar zal er werk genoeg blijven (vergrijzing heet dat).

Ik denk op zich dat het heel goed is als bedrijven zich gaan bemoeien met de gezondheid van hun werknemers, maar dan dus wel op het totale gebied. Van stressmanagement tot werkplekken tot sportmogelijkheden en ja, ook voeding (wie heeft er nog een gezonde, liefst gratis, kantine?)

En Privacy? och, dat is alleen een issue voor mensen die iets te verbergen hebben. Dus om daar over te gaan zeuren.