Cultuurmarketing is te productgericht

@Willem-Albert: De marktbewerking van kunst moet zeker afgestemd zijn op doelgroepen. Voor wat betreft de doelgroep jongeren wordt daar al aardig mee geexperimenteerd. Maar het product zelf kan nooit afgestemd zijn op doelgroepen. Kunst is vernieuwend, onderzoekend, experimenteel en grensverleggend. Het heeft een belangrijke maatschappelijke functie omdat het een bron is voor trends en alle creatieve ontwikkelingen. Ik vind dat daarom kunst gesubsidieerd moet blijven. Zeker nu de overheid zo sterk inzet op creativiteit als onderdeel van de concurrentiepositie van Nederland en Amsterdam (naar aanleiding van het boek van Richard Florida). Afstemming op doelgroepen leidt tot entertainment, dat een heel andere functie heeft dan kunst. Entertainment is zelden vernieuwend; het is vermaak en onderhoudend. Ook niets mis mee, maar not my cup of tea.

@Meme: natuurlijk is kunst anders dan entertainment. Maar zou je niet goed kunnen leren van entertainment?

Kunst voor de kunst is nobel, maar als kunst zichzelf niet weet te linken aan doelgroepen, verliest het relevantie (en dus budget, en dus mogelijkheden, etc etc.)

Ik vond het onderzoek van Motiveaction flauwekul. Kunst (ballet, theater, beeldende kunst, opera, literatuur,et cetera) is iets anders dan entertainment. Kunst is bij uitstek vernieuwend en zoekt grenzen op en is daardoor ahw een R&D lab voor trends, ontwikkelingen en ook jawel voor het veel gebruikte begrip innovatie.In kunst moet je je verdiepen. Flauwekul dat gezelschappen kunst maken voor familie en vrienden.
Wel ben ik het er mee eens dat de nmarketing van kunst beter kan. Maar dat geldt ook voor de marketing in de gezondheidssector, bouw, media,financiéle dienstverlening. Waar niet eigenlijk.

@ Danielle: Grappig dat je Toneelgroep Amsterdam noemt. Zij zijn voor mij één van de uitzonderingen. Hun vaste beeldstijl vind ik erg mooi en herkenbaar.

Maar als ik jouw aankondiging van hun voorstelling lees, word ik ook niet bepaald warm van binnen...

@ Willem-Albert: "Nu maken veel gezelschappen hun voorstelling eigenlijk vooral voor collega's, vrienden en familie." Dat is exact wat er fout gaat, waardoor de groepen vooral willen voldoen aan verwachtingen van dit selecte groepje. Cultuur is idd in deze wel erg breed, de muziek- en musicalbranche (lees: veel geld voor promotie beschikbaar) hebben het volgens mij aardig voor elkaar, maar andere vormen van cultuur zouden wel wat meer aan marketing mogen gaan doen en laten ze daarbij vooral al beginnen om vanuit de klant (van vandaag) te gaan denken bij het maken van een stuk en niet zoals jij ook aangeeft die doelgroep er later pas bijhalen.

Een goed voorbeeld in deze vind ik de toneelvoorstelling "Rouw siert Electra" van Toneelgroep Amsterdam (Topstukken 2006-2007) (zie recensie: http://www.toneelgroepamsterdam.nl/media/_voorstellingen/seizoen_0304/0304_rouwsiertelectra/recensies/nhd_031119.pdf)

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik totaal niet warm wordt van een aankondiging als deze "Rouw siert Electra (1931:)een magistrale trilogie over de ondergang van een aloude dynastie. Het gaat er heftig aan toe bij de familie Mannon, de hoofdpersonen van ?Rouw siert Electra?. Vurig begeren en bloedige wraak gaan hand in hand, overgoten met een ferme dosis freudiaanse symboliek. Het moet voor een psychoanalyticus een genot zijn om die familie op de divan te krijgen."

Toch ben ik, mede getriggerd door een trailer op DVD en uitnodiging vanuit een buzzercampagne er wel heen gegaan. Waarom? Omdat ik benieuwd was naar de vorm, niet zozeer de inhoud van het stuk. Er werd volop geexperimenteerd met diverse media (live MSN chat, videocamera, tv etc.) Hierdoor werd het toch wel zware verhaal een stuk toegankelijker, zeker voor een jonger publiek. Het inzetten van word of mouth om de wat 'zwaardere' vormen van cultuur zoals toneel onder de aandacht te brengen bij een groter publiek is denk ik sowieso een aardige stap in de richting.

@ Frank: snap je punt over cultuur. Dat begrip is veels te breed. Maar denk dat artikel FD en onderzoek Motivaction het vooral hebben over "hoge kunst" ofwel Kunst (let op hoofdletter). Dus vooral: toneel, klassieke muziek, opera, ballet/ dans.

Ben ook met je eens dat hoe vd Ende/ Verlinde/ etc. het doen een juiste is. Maar hun uitgangspunt is wezenlijk anders. Die kijken naar doelgroepen/ markten en gaan daar een product op maken. De 'hoge' cultuur begint met het creatieve product en moeten dan doelgroep erbij halen.

Leuk discussiepunt!! Krijg accuut zin in biertje...

Maar ik heb zelf niet eens een antwoord op de vraag, is cultuur uberhaupt te vermarketen? Zo ja, hoe dan?

Wat me als deel van het antwoord dan opvalt is dat de grote culturele prijzenpakkers zich in de musicalhoek bevinden. En niet toevallig uit de stallen van twee mediamannen/mensen/bedrijven, namelijk Joop vd E. en Albert V. Daar kun je een patroon in zien.

Maar goed, antwoorden:
1) Ja, eens. Maar cultuur kan niet 'dood', er is altijd wat, blijft altijd genoeg over. Hoe en wat... Ja, geen idee.
2) Niemand kan zonder cultuur, maar wat versta je eronder? Ik ben zeker geen museummens, maar kan enorm genieten van wandeling door voor mij onbekende steden of zelfs wijken hier in Utrecht. Is m.i. ook echt stukje cultuur.
3) De promotie en lancering van de musical Tarzan was natuurlijk goed in elkaar gezet. Joop vd Ende. Dat viel echt op. En de crash van Jim was ook briljant... Albert Verlinde. Goed werk, maar kan minstens vaker ja.