Dagbladen maken fouten

Waarom gaat het zo slecht met de dagbladen? Natuurlijk ken ik de rapporten over ontlezing en multitasking waarbij het lezen van lange stroken papier snel afvalt. Jongeren doen andere dingen en halen hun nieuws van internet.

Mag ik aan al die onderzoeken en zeer ware gegevens een heel persoonlijke noot toevoegen?

Ik erger me aan de slordigheden van de dagbladenredacties en eindredacties. Ik houd vooral de economiepagina's bij en daar zie ik vaak dingen die me doen opspringen van verontwaardiging.

Drie voorbeelden die me nu te binnen schieten:

Een paar weken geleden plaatste de Volkskrant een foto van het nieuwe kantoor van Unilever in Rotterdam. Het kantoor De Brug is opvallend, want staat op poten en de eerste verdieping begint 25 meter boven de grond.

Wat schrijft de Volkskrant tot mijn schrik onder de foto? Dat de Brug gebouwd is boven de oude MELK-fabriek van Unilever. Melk? Margarine zul je bedoelen!

Vorige week in het Parool. Een verhaal over iets dat zich in de PC Hooftstraat afspeelt. Een locale krant als het Parool kent zijn achtertuin en weet dat soort dingen wel, maar wat gebeurt er wederom in het onderschrift? 'In de PC Hoofdstraat??'
Het is maar een d'tje, maar ik vind het vrij dodelijk.

Vandaag in het AD. Stukje op de achterpagina over het onderzoek van KPN en TNS Nipo naar tv-kijkgedrag van Nederlanders. Drie vragen aan Ludolf Rasterhoff, directeur KPN TV.

Het AD vraagt wat hem het meest verbaasde en Rasterhoff antwoordt dat mensen zelf voortdurend bellen en sms-en voor de tv, maar boos worden als ze zelf gebeld worden.

Dan vraagt het AD: Hoe gaat KPN helpen?
En het AD laat Rasterhoff antwoorden: 'We komen met een mp3-speler waarmee je programma's kunt stopzetten en later verder kunt bekijken'.

Mp3-speler? Personal Video Recorder, zul je bedoelen! Ik weet bijna zeker dat Rasterhoff dat niet gezegd heeft. Hij heeft gezegd dat de PVR op de tv-kijker net zo'n invloed heeft als de mp3-speler op de muziekliefhebber. Dat is toch wat anders.

Drie kleine voorbeelden, die me opvielen. Ik heb er niet naar gezocht, maar ze troffen me door hun slordigheid en ik heb ze ook nog onthouden. Van de Metro of de Spits kan ik het nog hebben, want daar betaal ik niets voor, maar voor het Parool, AD en de Volkskrant betaal ik (bijna) het volle pond.

Daarbij komt inderdaad dat ik het meeste nieuws in de kranten al ken, omdat ik het via de blogs en nieuwssites voorbij heb zien komen. Conclusie van die gevoelens van ontevredenheid: ik denk ernstig over het opzeggen van in ieder geval één van de titels.

Voordat iedereen gaat zoeken en mailen: ja, er staan op MolBlog ook taalfouten. Dat komt vooral omdat iedereen zijn eigen eindredacteur is en er grote anarchie heerst over wat en hoe iemand het opschrijft. Maar dat-zo houd ik mezelf voor-maakt zo'n nieuws- en achtergronden-blog levendig en is het gevolg van de keuze om tussen de doelgroep te staan.

Bovendien ontbreken me de mensen en de middelen om het allemaal te bewaken en te eindredigeren ;)

• Tweet