De wederopstanding van de virtuele Anita

Tot een aantal jaren geleden waren uitgevers van geweldig nut voor ons. Zij konden informatie vinden die voor ons onmogeijk toegankelijk was. Ze maakten woordenboeken, overzichten van dieren, van planten, encyclopedien. Een hele generatie stond op met de grote winklerprins. Het informatietijdperk was begonnen.

Met de ontsluiting van Internet in 1992, bij het ontstaan van de eerste Internet browser, kreeg de mens te maken met een stortvloed aan inforamatie Google indexes vandaag de dag meer dan 6 miljard pagina's. Om het nog erger te maken: het gaat hier alleen om tekst. Straks wordt ook informatie uit muziek, foto's en video gehaald. En met RFID krijgt elk product ter wereld ook nog eens een virtueel verleden. Het lijkt niet op de houden.

Personal agents gaan -inderdaad- hier de oplossing bieden. De truc zit in het woord 'personal'. Zij vertalen informatie voor onze persoonlijke situatie. En dat betekent direct een enorme informatiereductie. Die agents zijn moeten ons dan wel goed kennen. Ze zijn niet eng, ze zijn over tien jaar geevolueerd vanuit merken. Als we goed kijken zijn ze al te zien. Albert is in feite van een personal agent in wording op het gebied van shopping. TomTom is een primitieve voor vervoer. Postbank misschien voor financieen. Met intelligente software gaan deze merken ons zeer persoonlijk helpen.

Weblogs, RSS, software agents, MSN Messenger, MMS, etc etc.: ze passen allemaal in hetzelfde plaatje.

Personal brand agents leveren straks producten, diensten en ervaringen op een presenteerblaadje! Je hoeft maar te roepen, en ze verschijnen op elk beeldscherm dat maar in de buurt is. Je stelt ze de vraag (gesproken!), ze doen hun ding, en verdwijnen weer. Als een schim in de nacht.

Heb ik je zo een beetje gerustgesteld? Het wordt alleen maar mooier. Als je er meer over wilt weten kijk dan eens op http://www.mensmerk.nl (ik heb er net een boek over geschreven)

Je moet het boek van Theo Poiesz eens lezen, dat hij samen met Fred van Raaij heeft geschreven. Beiden werken aan de Universiteit van Tilburg.

Poiesz is daar als Economisch Psycholoog verbonden aan de Tias Busisness School. Het boek heet Synergetische Marketing en gaat over de oorzaken en gevolgen van veranderd consumentengedrag.

Hij zegt dat alle bedrijven innoveren en daar steeds aandacht voor vragen. De consumenten raken echter suf van alle informatie-overload (lees: reclame-overload). Daardoor gaan bedrijven nog meer doen. Nog meer reclame, nog meer verzet aan de andere kant. De consumenten wenden zich steeds meer af. In deze negatieve spiraal zitten we nu.

Poiesz/Van Raaij zoeken de uitweg in virtual guardian angels (de VGA), die voor consumenten de parels uit de zooi halen. Je geeft als consument aan wat je wilt en de zoekrobot/het centrale loket/het bedrijf zoekt dan wat jij nodig hebt.

Dat kan de beste verzekering voor jou zijn, maar ook de juiste informatie en de best cola.

De consument heeft echter maar een paar VGA?s nodig en het is zaak dat bedrijven gaan samenwerken om het pakket zo aantrekkelijk mogelijk te maken voor consumenten.

Het boek is er al een paar jaar en in 2003 kreeg het de Marketing Literatuurprijs.

Weet je nog dat een aantal jaar geleden door de komst van internet de perceptie van kennis veranderde van ?de hoeveelheid kennis die in je hoofd zit, is belangrijk?, naar ?de wijze waarop je kennis vergaart, is belangrijk?? Dat verandert nu dus weer, naar ?de wijze waarop je je kunt ontdoen van teveel informatie om je kennis te verbeteren, is belangrijk?, of 'de mensen/software die je helpen de hoeveelheid informatie te verminderen, teneinde je kennis te verbeteren, zijn belangrijk'.

Omdat men hier gaarne over IT praat maar niet de indruk wekt er veel mee te maken te hebben -vreemd, men suggereert dit in een bedrijfsomgeving tot stand te wensen te brengen, zal ik her en der onderricht geven. En af en toe de verkopers de tempel uitjagen.

Wat is een databaseserver, wat is een applicatieserver en waarom kan het me iets schelen?

Een server is hardware, eenserver is software. Onthoud dat, doe er voor nu nog even niets mee. Een server is een computer, dus heeft disks die bediend willen worden met een OS. Daarbij kunt u zich indenken, dat het ene het andere niet is, dat heeft vast al eens opgevangen.

In uw geval waarschijnlijk in de inhoudvorm Mac dubbelplusgoed duim omhoog.


Een database bevat -logisch- data. Iets minder vanzelfsprekend volgend maar niet moeilijk in te denken, zien mensen van de PZ en de financieel dat als het spul met waarde. Bijvoorbeeld wil men dat backuppen. Uitwijk regelen. Het is met dat inzicht, dat de aanschaf een afwijkend pad volgt.

Als regel gebruike men voor de database een mercedes uit 1980, om een metefoor in te zetten. In beton gegoten, roestvrij staal, slot erop, atoomkelder. Omdat men de komende 10 jaar niet van zins is iets te veranderen, doet het OS er niet zo enorm veel toe. De database is van een degelijk merk als de data moet lulluh met de wereld - andere applicaties en van een totale exoot als er weinig mee gedaan wordt. hypotheek of bankrekening-wat voor toepassing horen daardbij heowel delta Lloyd ouderwets verzekeren verafschuwt en hun model geen oren heeft. brrr. In 't jaarboek.

Dan kan het zomaar gebeuren dat dat een Linuxbak is met een joekel van een voeding en exotische disks uit ver verleden jaren sczi uzi gut, hoe spel ik dat.

Maar u moet maar zo denken, u hoeft ook niet alles te snappen als u maar snapt dat niet alles kost wat de goedkoopste bij Dell.biz is. Ja?


Een applicatieserver is een ander ding. Een metafoor. databaseserver is de stampende, hondstrouwe copier bij de postkamer. Niet snel, wel trouw. De applicatieserver het niftige msjiente bij de directiesecretaresse.

Een applicatieserver of servers, tov database vaak n:1 wort regelmatig geupdate. Kan geheugentroubles hebben, kunnen we es naar kijken en zoals u en ik weten van thuis willen we ook gewoon wel es de hele inhoud van de disk opnieuw erop kanllen. Image heet dat of C:\diskcopy voor de traditionelen.

Verder eigenlijk niet anders dan een superdupergamebak