Deugt Molblog?

@Evert Jan: mee eens. Het Post-memo is zoals Elsbeth al aangaf in beginsel op de eigen situatie gericht; ook zie ik het als niet meer dan een aanzet.

Qua karakter houdt Molblog voor mijn gevoel een beetje het midden tussen een blog en een forum, waarbij een blog wordt gedomineerd door een of twee posters en de rest becommentarieert (ben ik met Wapo eens) en een forum een plek is waar iedereen kan posten en becommentarieren.

Bovendien heeft Molblog als ambitie (en Theo corrigeer me als ik ernaast zit) niet alleen een (blog-)medium uit de TvM-stal te zijn maar ook de verzamelplek te zijn voor de Nederlandse marketing-community.

Los daarvan hebben dergelijke analyses alleen zin als van tevoren duidelijk wordt neergezet: waaraan mooet zo'n blog voldoen? En waaraan een forum?

Nogmaals, dergelijk zelfonderzoek gebeurt veel en veel te weinig in de blogosfeer.

Hoewel ik al aangaf Jos' posting een interessante te vinden ben ik het niet eens met alle uitkomsten van Washington Post; marketing is een breed speelveld, en focus kan leiden tot nichevorming. Voor een blad als TvM lijkt me dat niet de koers, maar daarover kun je uiteraard van mening verschillen. Daar komt bij dat een blog hanteren als fenomeen al impliceert dat je openstaat, door de reactiemogelijkheid en dialoog.
De omgang daarmee bepaalt de kwaliteit van transparantie... en in dit geval kan dat wellicht met meer aandacht ;-)

@Rob: nachtje over geslapen? Helaas niet. De werkelijkheid is, believe it or not, dat ik Molbog wel eens een dagje oversla... Maar dank voor't compliment :)

@Theo: De parallel met print gaat niet helemaal op. Het 'printveld' wordt beheerst door professionals; in de bloggerij voeren amateurs de boventoon. Bovendien is de situatie in de blogosfeer veel ernstiger. Er zijn weliswaar een boel printmedia die hun journalistieke onafhankelijkheid aan de wilgen hebben gehangen, maar in het overgrote merendeel van de gevallen is dat tenminste duidelijk voor de omstanders (vandaar mijn referte aan 'transparantie' en niet aan 'onafhankelijkheid'). In de blogosfeer is de transparantie aan het sneuvelen.

De grootste sta-in-de-weg voor verbetering is volgens mij gebrek aan zelfkritiek. De blogosfeer is ervan doortrokken. 'Kom niet aan ons, wij zijn de nieuwe media/toekomst/ bevlogen amateurs/onbetaald/de underdog tegenover de grootmedia/all of the above*)'

Die houding moet imnsho**) worden doorbroken. Het Washington Post-memo is de eerste serieuze poging die ik ooit heb gezien. Hopelijk volgen er meer.

*) Doorhalen wat niet van toepassing is
**) in my not so humble opinion

@Jos: ik begrijp je, maar kijk naar het printveld. Daar heb je uitgevers die hun ziel en zaligheid verkopen en anderen die dat niet doen.
Waarom zou het bij de blogs anders zijn?

Bovendien, en dat zeg ik je dan nog maar een keer: er wordt hier vrij nauwgezet gemonitord of iets kan of niet.
Maar laten we maar eens bijeenkomen en de afspraken weer eens op een rijtje zetten...

Kijk..., Jos heeft er nog eens een nachtje over geslapen en het bleef kennelijk knagen..

Terecht! Deze post heeft de potentie een van de meest waardevolle in lange tijd te worden.

Wat vind jij ervan?

@Theo: met 'er zijn geen regels en 'onze rol is algemeen' maak je je er wel heel makkelijk vanaf.

Er is veel mis in de blogosfeer. Betaalde bloggers die alle transparantie-regels aan hun laars lappen, onechte blogs ofwel flogs, valse recensenten in dienst van PR-bureaus, en ga zo maar door. Lees anders dit interessante stukje van Willem Sodderland er maar eens op na http://www.frankwatching.com/archive/2007/11/12/welcome-to-the-dark-side-of-social-media/
.

Al die ellende los je niet in een keer op. Maar het wordt wel in stand gehouden door een ontstellend gebrek aan zelfkritiek of zelfs maar bereidheid de eigen positie aan een beschouwend onderzoek te onderwerpen, waarvan de blogosfeer doortrokken is.

Initiatieven als die van de Post zijn ongelooflijk zeldzaam. Jouw onmiddellijke, 'knee jerk' reactie dat alles goed gaat aan het Westelijk front, is tekenend.

Het gaat er mij niet om een discussie los te maken of zus of zo onderwerp in een subblog moet, of dat we wwel eens wat weghalen. Wel zou het een goed ding zijn om eens structureel te kijken wat Molblog tot Molblog maakt, en vanuit die sterkte/zwakte-analyse (of do's en don'ts voor mijn part, zoals de Post) te kijken hoe dat beeld versterkt kan worden.

En niet alleen omdat zoiets Molblog ten goede zou komen (wat overigens op zich al voldoende reden is) maar ook omdat de voorbeeldfunctie ervan meehelpt om te voorkomen dat de blogosfeer voorgoed wegzinkt in een stinkend moeras.

Net zo min als ik geloof in een 100% on demand mediacratie, geloof ik ook niet in teveel verticals. Al wss het maar vanwege de verrassingen ;-)
Interessante posting van Jos, imho.
Misschien ook interessant in dit kader: http://www.vue-royale.nl/index.php/site/comments/het_gemiddelde_is_goed_genoeg/

Sorry, sorry. Tussen de afspraken door te snel gereageerd, wellicht. Al bedoel ik dan vooral dat de toon wellicht wat bozig is.
Voor de rest klopt het wel :)

Nou nou Theo, lange tenen hoor! Of is net voor het weekend voor jou een slecht moment? Zeg maar, wat voor mij de maandagochtend is?

Anyway, Tjerk en Rob hebben het natuurlijk bij het rechte eind. Ik ben de laatste om te beweren dat er stricte regels zijn waaraan een blog zich dient te houden (laat staan dat die door de Post zouden worden uitgevaardigd).

Maar je moet toch toegeven dat het sterk is van de Post om eens (zelf-)kritisch te kijken wat ze met hun blogs willen, en waar hun sterktes en zwaktes liggen. En om vervolgens het resultaat wat meer systematisch in kaart te brengen. Gebeurt sowieso veel en veel te weinig in de blogosfeer. Beetje treurig eigenlijk dat het een 'ouderwetse krant' is die daarin kennelijk voorop moet lopen.

Molblog heeft volgens mij inderdaad een eigen karakter. Maar waarin uit zich dat? Ik zou best eens een vergelijkbare systematische analyse voor Molblog willen zien.

Molblog Rules

Ehh.., waar maakt Theo zich nou zo druk over?? Daar moest ik echt even over nadenken.

Ik vind het juist dapper van Molblog om kritisch naar zichzelf te kijken. Wie durft het immers aan om zich kwetsbaar op te stellen. Pluim voor Jos en Theo!

Oei, een paar gestampte tenen voor Theo zie ik...
Trek het je niet aan Theo; zoals Elsbeth al zei: het gaat hier om regeltjes zoals opgesteld door The Post, n.a.v. de eigen blogs. Ze mogen dan op papier 130 jaar ervaring hebben (letterlijk, lol), een autoriteit in de blogosfeer bestaat volgens mij nog niet...

Lekkere posting, zo net voor het weekend na een drukke week... :(

Het antwoord is makkelijk: er zijn geen regels. We doen wat bij ons past en bij de bloggers. Zij mogen uit alle haarvaten van de markt hun stukjes plaatsen.
Plekken waar wij nooit kunnen komen. Ze mogen alleen niet over hun eigen winkel schrijven.
Voortdurend vallen er mensen van dit podium en komen er nieuwe bij. Chaos. Maar we halen verdomde veel weg, als je het echt wilt weten.
Mijn zachte hand, zoals jij dat schrijft, is echter ingegeven uit zelfbescherming. Het kost al gvd veel tijd om dit in de lucht te houden.
En we maken ook nog e-zines en congressen en een tijdschrift van bijna elke maand 100 pgs.
Alles bijelkaar heeft MolBlog wel degelijk een signatuur. Denk ik.
Door de bezoekcijfers en de waardering word ik daarin ook wel gesteund.
Jouw stukjes uit het verre Oosten worden ook zeer gewaardeerd.
Moeten we dan een subblog beginnen waarin een paar mensen alleen maar over zaken uit het verre oosten berichten?
Kan, maar doen we niet. Onze rol is algemeen.
In ieder geval blij dat we door mogen van je :)

Hmm. Ik vind juist dat de conclusies wel wat breder toepasbaar zijn. Niet op ieder type blog, maar wel op blogs die worden gepubliceerd onder de aegis van een bestaande krant- of tijdschriftitel. Zoals die van de Post. Of Molblog. :)

Wellicht dat het woordje 'volgens' in regel 10 vervangen moet door 'voor'. Het zijn nl conclusies op basis van ervaringen met eigen blogs.