Fairfoods lijst van faire en unfaire supermarktproducten

Fairfood deed onderzoek, daar begint het al, ik bedoel daarmee hoe valide is dit onderzoek en wie bepaalt dat. Van de andere kant de inzet is positief en je moet ergens beginnen. :) Francesco

De serie komt zelfs met voorstellen om niet alleen de jure, maar ook de facto overbodige organisaties als "Fairfood, Max Havelaar en kostbare certificeerders overbodig te maken en het publiek in het tijdperk van web 2.0 te laten participeren in het hoe en waarom van wat het eet."

Ons sociaal zekerheidsstelsel is ook erg kostelijk. De op één na grootste partij in Vlaanderen pleit voor afschaffing. De consument (want burgers zijn nu ziekenfondsconsument) mag zelf beslissen wat hij wil. Aardig is dat, wanneer je zoals mijn vader in een rolstoel belandt als MS-patient. Gelukkig is de man 75 en wordt het neo-liberalisme ingehaald en voorbegestoken door het geleide kapitalisme volgens Aziatisch model. Of onze Westerse geest nog ooit terug in staat zal zijn in termen van 'wij' i.p.v. 'ik' te denken?

Wanneer je de markt niet aanstuurt, krijg je dit soort nonsens. Nog iemand een kilootje CO2? Keurmerken zouden de facto inderdaad overbodig zijn, mochten bedrijven eens wat harder nadenken over hun sociale verplichtingen.

MvO, MvM, MvC ... wij werden onlangs uitgeroepen tot meest fatsoenlijke onderneming van 2007. Dit in het kader van een zeer uitgebreid beleid dat we er op na houden voordat het 'hip' werd. Maar goed...

Prijsuitreiking was tijdens een seminar waar allerhande mooie dingen werden gezegd. Toen was het tijd voor pauze met een hapje en drankje. Ik stelde wat vragen over herkomst catering (Is dat biologisch vlees? Waar komt deze wijn vandaan? Zeker weten dat die chocolade kinderarbeid vrij is?) en werd terstond afgesnauwd door bedienend personeel. Letterlijk: "Lul niet zo raar, aanpakken en volgende."

Daar sprak ik uiteraard de organisatie op aan en die reageerde in de trant van: "Ja, hebben we wel aangedacht, maar weet je hoe moeilijk dat is en wat dat kost?" Right ...

@Dick: driewerf :)

Jos, dat laatste is alvast een prima uitgangspunt! Terpentijnzeikerds zijn er al zat. Net als onnozele lieden trouwens. Ergens daartussen zit rockbottom optimisme ;-)

met je 2e zin ben ik het in ieder geval helemaal eens, ik hoop echter toch ook wel een beetje op groepen die hierin het voortouw zouden kunnen nemen. In ieder geval goed dat er Foodlog is, voor de bewustmaking. En inderdaad, Web 2.0 kan een mooie rol gaan spelen. Je begrijpt, je laatste zin geldt ook voor mij ;-)

Jos, ik neem MVC mee - misschien is het er wel een wezenlijk onderdeel van. Ik geloof dat ik deep down het heil verwacht van de consument. Niet van de wetgever, actiegroepen of certificeerders.
Dat heeft de ervaring met de inmiddels flinke reeks word/beeld/suggestie-neppings me inmiddels geleerd. Web 2.0 kan er een rol in spelen.

Misschien ben ik een onverbeterlijke optimist ;-)

@Dick. Dank je, voor je uitvoerige toelichting. Ik bedoelde met mijn vraag overigens niet dat jullie als organisatie het fysieke voortouw zouden moeten gaan nemen, maar mij leek een co-ordinerende en/of inventariserende discussie over organisaties die zich met dit onderwerp bezig houden wel heel goed op julie Foodblog te passen. Ik kijk overigens uit naar die serie over MVM die je aankondigt. Denk je ook eens over misschien een serie over Maatschappelijk Verantwoord Consumeren? Of vind jij dat die elders beter gevoerd zou kunnen worden? Suggesties?

Dit hokje is ook zo klein dat ik er claustrofobisch van word ;-)
Om m'n gebrek aan overzicht op haastig tikwerk even te verbeteren nog een poging:


"Misschien iets voor onze collega's van Foodlog?"

Nee, een controlerende rol is voor ons niet weggelegd. Het gaat nl. om een uiterst complexe operationele taak: controleer maar eens waar de FT kruiden in het FT kruidenzout echt vandaan komen en wie er in welke tussenstap hoeveel aan verdiend heeft (de KvW heeft het spoor ooit eens helemaal teruggevolgd, met ontluisterende uitkomsten). Zo diep moet je immers gaan door de manier waarop handel nu eenmaal in elkaar zit.

Welke organisatie kan dat daadwerkelijk? Zelfs Tony Chocolonely van de KvW kon het niet, zoals ze in een van hun uitzendingen hebben laten zien. Niet voor niets zijn er regelmatig schandalen en schandaaltjes rond FT.

Maw: Fairfood is een aardig idee en het helpt de consument weer zich bewuster te worden van zijn keuzes. Ik hoop echter dat het - net als de Partij vd Dieren - geen aflaat wordt voor het publiek. Fairfood kan onmogelijk garanderen dat de door haar als fair betitelde voeding ook echt 'fair' is.
Er is inmiddels een rechterlijk vonnis dat fair definieert als resulterend uit onderzoeksmethodologieën als die van Fairfood.

Is zo'n probleem op te lossen? Niet met de huidige certificeringsmethoden. Er zijn andere mogelijkheden. Creatieve operationele oplossingen. Aan het generen van ideeën en discussies kan foodlog wel bijdragen.

Ik ben voornemens een serie te starten over MVM: Maatschappelijk Verantwoorde Marketing. Het eerste artikel had er al moeten zijn, maar ik heb helaas nog meer bezigheden dan alleen deze.
Binnenkort dus. In een van de eerste zal trouwens de verwarring tussen fair en biologisch aan de orde komen. Die begrippen hebben niets met elkaar te maken. De serie komt zelfs met voorstellen om niet alleen de jure, maar ook de facto overbodige organisaties als Fairfood, Max Havelaar en kostbare certificeerders overbodig te maken en het publiek in het tijdperk van web 2.0 te laten participeren in het hoe en waarom van wat het eet. Ter discussie uiteraard.
--

Ik vergat nog iets, zie ik bij herlezing van de discussie. Ik lees een verwijt van Ellen aan de Dierenbescherming rond de Boerenkip. Ik ben het daar niet mee eens, zoals ik indertijd vrijwel onmiddelijk heb aangegeven toen de naam Boerenkip van de baan bleek. De DB heeft iets willen doen aan de leniging van de ergste nood onder vleeskippen. De PvdD doet niets, behalve one-issue ageren en uitkomen op de verkeerde beslissingen (zoals varkenscastratie - werkelijk een bloody shame!!).

Idd, de DB brandt zo zijn vingers en maakt vuile handen. Ze laten geen nertsen vrij, maar vangen dieren in nood op en zorgen voor een beter leven. Ik heb daar eerlijk gezegd veel respect voor en zie hun endorsement aan Volwaard in die lijn.
Marketingwise heb ik er nog wel wat op aan te merken, maar dat is heel wat anders.

"Misschien iets voor onze collega's van Foodlog?"

Nee, een controlerende rol is voor ons niet weggelegd. Het gaat nl. om een uiterst complexe operationele taak: controleer maar eens waar de FT kruiden in het FT kruidenzout echt vandaan komen en wie er in welke tussenstap hoeveel aan verdiend heeft (de KvW heeft het spoorr ooit eens helemaal teruggevolgd, met ontluisterende uitkomsten). Zo diep moet je immers gaan door de manier waarop handel nu eenmaal in elkaar zit.

Welke organisatie kan dat daadwerkelijk? Tony Chocolonely van de KvW kan het ook al niet, zoals ze in een van hun uitzendingen hebben laten zien. Niet voor niets zijn er regelmatig schandalen en schandaaltjes rond FT.

Maw: Fairfood is een aardig idee en het helpt weer een beetje verder in het verder helpen van het keuze-bewustzijn van consumenten. Ik hoop echter dat het - net als de Partij vd Dieren - geen aflaat wordt voor het publiek. Fairfood kan onmogelijk garanderen dat de door haar als fair betitelde voeding ook echt 'fair' is.
Er is inmiddels een rechterlijk vonnis dat fair definieert als resulterend uit onderzoeksmethodologieen als die van Fairfood.

Is zo'n probleem op te lossen? Niet met de huidige certificeringsmethoden. Er zijn andere mogelijkheden. Creatieve operationele oplossingen. Aan het generen van ideeen en discussies kan kan foodlog wel bijdragen.

Ik ben voornemens een serie te starten over MVM: Maatschappelijk Verantwoorde Marketing. Het eerste artikel had er al moeten zijn, maar ik heb helaas nog meer bezigheden dan alleen deze.
Binnenkort dus. In een van de eerste zal trouwens de verwarring tussen fair en biologisch aan de orde komen. Die begrippen hebben niets met elkaar te maken. Wordt dus vervolgd. Tevens met voorstellen om organisaties als niet alleen de jure, maar ook de facto overbodige organisaties als Fairfood, Max Havelaar en kostbare certificeerders overbodig te maken en het publiek in het tijdperk van web 2.0 te laten participeren in het hoe en waarom van wat het eet.

@Danielle: Dat ben ik met je eens. Het zou eigenlijk veel serieuzer kunnen/moeten, vraag me af of er nog andere organisaties hiermee bezig zijn, en of men niet de krachten zou moeten bundelen. Ik heb me naar aanleiding hiervan een beetje verdiept in Fairfood, maar vind die inderdaad ook een beetje vaag en (als je bijvoorbeeld sommige van hun uitingen via YouTube bekijkt) ook wat 'onvolwassen'. Ik hoop op een stevige impuls voor MVC (maatschappelijk verantwoord consumeren). Misschien iets voor onze collega's van Foodlog? Of voor de keurinsdienst van Waarde?

Opvallend trouwens dat nog best veel biologische producten 'in between' zitten. Zou overigens wel meer willen weten wat er nou precies niet schort aan een product. Deze categoriescheiding is erg globaal en daardoor niet geheel overtuigend. Das jammer.

Ik vind dat bedrijven verplicht zijn om openheid te geven waar hun producten vandaan komen. Het is alleen maar handig wanneer een organisatie als Fairfood dat doet.
Het stimuleert producenten om ook zelf beter naar maatschappelijk verantwoord ondernemen te kijken.

@Ellen: sorry, maar dat ontgaat me. Ik zie de link tussen een consumentenorganistie die voedingsproductn tegen het licht houdt om te onderzoeken of ze fair zijn geproduceerd etc. en Goede Doelen die zich laten sponsoren even niet.

@Jos: ik noemde de Hartstichting toch ook niet?
Dit rapport is m.i. wel vergelijkbaar met het rapport van MilieuDefensie over de verschillende banken. En zeker de laatste is zover ik begreep wel delijk na grondig onderzoek gebeurd. Het is daarmee m.i. een nieuwe vorm van marketing van de goede doelen, maar dus wel één waar zorgvuldigheid gewenst is. De consument zal steeds kritischer worden, en bedrijven zullen (dan) op een gegeven moment ook de discussie over de resultaten aangaan.

Overigens denk ik niet dat de Hartstichting zijn 'keurmerk' zomaar heeft verkocht. Die samenwerking is tot stand gekomen na uitgebreid onderzoek naar de werking van Becel Proactiv; ik denk dat de Hartstichting juist een mooi voorbeeld is van een stichting die zich bewust is van de waarde van haar merk. En de risico's van een dergelijke samenwerking.

@Ellen: wat Fairfood doet is iets anders. Ik begrijp dat Fairfood nu juist een organisatie is die vanuit een onafhankelijk consumentenperspectief allerlei zaken op dit gebied tegen het licht houdt. Dat is toch wat anders dan de Hartstichting die haar "keurmek" voor een donatie verkoopt aan Unilever?

Lijkt wel een trend te worden dit.. de goede doelen gaan steeds vaker aanbevelingen afgeven over producten. Zie Milieudefensie (banken), nu dus Fairfood, voorheen de Dierenbescherming met de Boerenkip (oid).
Lijkt me een gevaarlijk vlak om je als goed doel op te begeven.. een dergelijk 'keurmerk' afgevem moet ook op de lange duur toch echt wel voldoende onderbouwd zijn, om niet je eigen geloofwaardigheid te verliezen..

Persoonlijk vind ik de manier van deze bedrijven bijna chantage. Je krijgt een lijst met domme vragen (stellen vragen maar geen documentatie om je antwoorden te controleren), en als je niet mee werkt aan het "onderzoek" ben je verdacht... Schiet niet op als elke belangen behartiger vragenlijsten gaat rondsturen en antwoorden eist...