Fusion 2007 -Eckart Wintzen: ‘We dromen de verkeerde dromen’

Op vakantie in zijn huis in Frankrijk is op vrijdag 21 maart 2008 Eckart Wintzen (68) onverwacht aan een hartstilstand overleden.

Uit het verstuurde bericht:
?Eckart Wintzen was een van de meest spirituele, creatieve en onorthodoxe ondernemers van Nederland.

?In 1976, toen nog vrijwel niemand het woord software kende, startte hij het bureau voor software ontwikkeling BSO. Vanuit het idee dat mensen optimaal werken wanneer ze zich betrokken voelen bij hun werk, hun collega?s en de manier waarop het werk georganiseerd wordt, bedacht hij de ?celfilosofie?. Wanneer een vestiging meer dan 50 medewerkers had, vond er een splitsing plaats. Bekendheid kreeg het bedrijf eveneens door z?n spraakmakende evenementen voor de top van het bedrijfsleven en de creatieve jaarverslagen, waaronder een jaarverslag geschreven voor kinderen.


?Zijn overtuiging dat economie een onderdeel is van ecologie, staafde Eckart Wintzen door te komen met een goed doortimmerde methode om de milieu-effecten van een onderneming te berekenen. Ver voordat er enige wet- of regelgeving op dit gebied was, kwam BSO Origin al met een milieujaarverslag. Intussen groeide het bedrijf ook over de landsgrenzen tot een internationale onderneming met meer dan 10.000 medewerkers in meer dan
20 landen.

?Na de verkoop in 1996 begon hij onmiddellijk venture capital bedrijf Ex?tent. Hij wilde laten zien dat de vrije markt-economie ook duurzaam kan zijn. Als veelgevraagd spreker hield hij zijn toehoorders voor bevrediging niet te zoeken in het materiële, maar in diensten en in de virtuele economie. Onvermoeibaar zette hij zich in voor NGO?s en stond jonge ondernemers bij die net als hij de wereld duurzaam wilden maken. Zo was Ex?tent direct betrokken bij onder meer het succes van Greenwheels en Ben & Jerry?s in de Benelux. Hij nam uiteraard ook eigen initiatieven. In San Francisco richtte hij een school op: Ex?pression, College for Digital Arts. In Nederland startte hij Ex?ovision dat met de Eye Catcher een echt persoonlijke vorm van videocommunicatie biedt. Beide bedrijven zijn gegrondvest op het idee dat mensen minder hoeven te reizen als er goede virtuele ontmoetingsplaatsen zijn.?

@AJ: eens!
Maar dat verhaal van Tex Gunning had je natuurlijk al een week eerder in TvM kunnen lezen :)
(en ook in eerdere interviews die ik met hem had, kwamen deze zaken terug).
Maar goed: hij kan een prima presentatie houden, maar ook vooral omdat hij er zelf zo in gelooft. Het is authentiek.

Ben ik de enige die de toespraak van Wintzen niet goed vond? Ik vond het verhaal onsamenhangend, vaag, wollig, angry, langdradig en niet constructief gezien het publiek. Het riep bij mij (en anderen met mij) de door hem zelf geopperde 'fuck it' reactie op. De strekking van zijn verhaal is natuurlijk meer dan aangekomen en een waarheid als een koe maar heb hem in vele betere doen gezien. Zoals de mannen van het cabaret daarna al zeiden: misschien had hij teveel aan wat specifieke natuurproducten gezeten.

Het verhaal van Tex Gunning daarentegen, met dezelfde boodschap, was een hoogtepunt. Zo kan het dus ook.

Helaas, helaas ... ik heb de toespraak gemist. En wat jammer. Misschien had de titel wel moeten zijn dat we helemaal niet dromen.

Marketing draait toch om waardecreatie? Hoe kan het dan dat jaar na jaar onze welvaart stijgt, maar niet ons geluk? Opmerkelijk ...

Psychologen hebben dit leuk onderzocht en de Prospect theory genoemd. Kort komt het er op neer dat meer materiele waarde ons niet gelukkiger zal maken. Het verlies maakt ons wel ongelukkiger. Wintzen breekt op een prachtige manier een lans om op een andere manier te kijken naar waardecreatie. En ja, dat je in je eigen werk je dromen niet direct vandaag volledig kunt doorvoeren is logisch. Maar daarom heten het ook dromen. De 'D's van denken, durfen, doen en doorzetten komen pas daarna. Marketeers zijn soms opmerkelijk fantasieloos voor een beroepsgroep die analyse koppelt met creativiteit.

Wintzen heeft een heel goed punt. MvO is vooral een speelbal van marketingjongens en heeft zelden enig draagvlak in een organisatie, laat staan dat het ergens in de genen zit.

Even een voorbeeld uit de praktijk. Een grote financieel dienstverlener communiceert heel fanatiek dat ze erg fatsoenlijk en groen zijn, maar de verantwoordelijke voor afdeling inkoop rijdt "gewoon" een hagelnieuwe V12. Toen ik hem daarop in een offertetraject aansprak zei hij "MvO is iets van mijn werkgever. Die auto is van mij."

Toen ik vervolgens schriftelijk liet weten als leverancier geen zaken met zo'n partij te willen doen omwille van dat gedrag, kreeg ik een bijzonder verontwaardigde reactie terug. Ik mocht, zo werd mij meegedeeld, geen conclusies trekken over een organisatie naar aanleiding van de auto die iemand privé rijdt en zijn privé gedrag.

In een brief daarop uitgelegd dat de goede man zeer waarschijnlijk een aardige onkostenvergoeding krijgt voor die auto en blijkbaar buiten regels om in staat is om een auto te rijden die "weinig groen" is. Dat hoeft op zich niet uit te maken, maar ga daar niet schijnheilig over doen.

De reactie daarop sprak boekdelen: Ik moest mij niet opwinden over die auto, maar gewoon denken aan mijn target en dus zaken doen. Exact hetgeen Wintzen dus bedoelt: principes bestaan uitsluitend in folders.

Ik heb ze hartelijk bedankt voor hun interesse in ons product en ze de namen en contactpersonen gemaild van 5 collega's die ze misschien wel zouden kunnen helpen. De reactie daarop was hilarisch, maar gaat voor deze posting te ver dus die laat ik even voor wat het is.

Klopt, we zijn met een cultuuromslag bezig. En mensen die de noodzaak daarvan niet inzien en niet flexibel, creatief, vooruitstrevend en verantwoordelijk genoeg zijn om daar in mee te gaan zullen zich in het nauw gedreven voelen en in verdediging gaan. Sobeit, het betekent iig dat ook zij er mee bezig zijn en wellicht gaan inzien dat het ook anders kan. Wake up.