Het anti socialisatie debat 2.0

Ben het met je eens, Martijn. Het is een redelijk zelfreinigende biotoop. Maar de naamgeving van 'social' software vind ik natuurlijk geen argument dat het inderdaad sociaal is. ;)

Internet staat socialisatie nooit in de weg natuurlijk. Daarom heten die programma's ook SOCIAL software. Het gaat met name ook over het "HALEN" en "BRENGEN". Mensen die alleen maar halen worden waarschijnlijk al snel 'uitgespuugd' hoewel ze natuurlijk wel geregistreerd blijven in de software. Daarnaast blijt het, in mijn optiek, altijd belangrijk om elkaar 'face-to'face' te blijven ontmoeten. Anders is er natuurlijk weinig socialisatie. Het hoogeste aantal 'contacten' zegt niets over de socialisatie. Wellicht meer over de verzamelwoede van iemand (postzegelverzamelaar???).

@ThE_ED: Nou, dat is dus wat ik met dat grijze gebied bedoel.

Duidelijk lijkt mij wel: Hoe bewuster je gebruik maakt van internet, door andere participatie op LinkedIn, Twitter, hoe bewuster je aan het online netwerken bent en dus een zorgt voor een positieve en relevante aanvulling van je sociale netwerk.

Met andere woorden: het hangt er dus vanaf of internet socialisatie stimuleert of in de weg staat. Afhankelijk van hoe men het gebruikt.

Wie zegt dat de scheiding een lijn in ;)

Ook voor internet geldt net als 'zoveel andere dingen': "Overdaad schaadt".

Ik zou het interessant vinden als er eens onderzoek gedaan zou worden naar de motivatie van het gebruik van internet onder jongeren en het stukje bewustzijn.

Wanneer is internet een aanvulling en verrijking en wanneer wordt internet een obstakel? Die scheidslijn bevindt zich nog in een grijs gebied, terwijl mij dat juist de crux lijkt in deze discussie.

Niet alleen mondiger, maar ook meer daadkracht graag! ;-) Ik denk dat daar de focus zou moeten liggen. Hoe schep je een architectuur om meer fysieke en zinvolle interactie te hebben?

Wat Jeroen aangeeft ben ik helemaal mee eens. Lekker ouderwest of misschien juist nieuwerwets hebben over waarden en normen. De ontsluiting van informatie en met alkaar in contact staan is natuurlijk overweldigend en zeer goed. Helaas blijken maar al te veel "Veilig achter hun PC" dan ook maar alles te kunnen en mogen spuien. Nee absoluut niet!!! Wat mij betreft mag je alles tegen een ander zeggen zolang het maar met respect voor de ander gebeurd. Helaas blijken vele jongenern onder ons zich hier niet aan te storen. Een grote taak dus voor de opvoeders van deze jongeren!!

Dank voor de toelichting Jeroen, en mijn excuses als de vraag via Twitter niet duidelijk op je is overgekomen, is zoals je al aangeeft lastig in 140 tekens...sorry

De (anti-)socialisatie via internet is een interessante discussie. Even voor de goede orde: mijn reactie in het stuk van Sjef is via Twitter verstuurd, dus - net als Sjefs vraag - beperkt gebleven tot 140 tekens. Pas nu lees ik welke context Sjef in gedachten had. Laat ik dus nu maar even iets uitgebreider reageren.

(Dat deed ik trouwens al, maar Molblog vrat mijn reactie op, helaas.)

Natuurlijk geloof ook ik dat internet jongeren socialer en mondiger maakt. Toch mag niet uit het oog verloren worden dat internet ook een vergaarbak is van hufterige reacties op alles en iedereen. Jongeren krijgen hier voorbeelden te zien die hen in het dagelijks leven juist zo veel mogelijk worden afgeleerd.

Jongeren worden dus inderdaad mondiger, maar menigeen zal ook doorslaan in die mondigheid. Zijn er offline net zoveel hufters als online? Ik vrees dat internet nieuwe hufters baart. Of dat ook echt zo is, lijkt me voer voor nieuw onderzoek. Welke mondige onderzoeker neemt de handschoen op?

Ja, om dan nog weer even een persoonlijk accent te geven; ik ken mijn vriendin ook vanuit een online community (Geen datingsite, overigens.) en een paar van mijn beste vrienden ken ik nu al zo'n 10 jaar, maar oorspronkelijk via een website. Ik denk inderdaad dat er mogelijkheden bijkomen, hoewel ik ook wel besef dat andere "oudere" sociale verbanden misschien minder sterk of anders worden.

Leuk artikel, Sjef ;-)


Je schrijft: 'Ik denk zelfs dat de komst van internet en sociale media de kansen voor mensen om hun sociale vaardigheden te ontwikkelen juist vergroot. Sociale contacten zijn veel toegankelijker, en bovendien kunnen online contacten resulteren in zeer goede offline sociale contacten.'

Neem online dating, iets dat een duidelijk een stap verder gaat online vriendschappen.

Er zijn al vele gelukkige relaties/huwelijken uit voortgekomen.

Ik ben benieuwd hoe zich dit de komende 10-15 jaar gaat ontwikkelen.

Je kunt stellen dat het Internet goed is voor de socialisatie of juist niet. Naar mijn inzien krijgt de jeugd een breder maar minder diepgaand netwerk. De jeugd 'herkent', in plaats kent mensen.

De korte berichten via moderne middelen blijven naar mijn inzien bij het grootste deel van de contacten oppervlakkig in plaats van diepgaand.

@ThE_Ed: gescheiden werelden? Eerder zou ik stellen dat het ene een gevolg is van het andere. Er is een sterke wisselwerking.
Dat het gedrag off- en online verschillend is of kan zijn is duidelijk. Maar de bron blijft dezelfde persoon.
Zijn drijfveren en behoeften kunnen online zich anders uiten.

Akkoord over de invloed van de omgeving en de omstandigheden. Een goed voorbeeld zijn de avatars op Second Life.
Ergens is dit ook positief: het biedt de mens om meer verborgen kanten te uiten op een maatschappelijk onschadelijke manier.

Maar dit maakt het internet niet anti-sociaal en niet alle deelnemers op Second Life zijn gestoord.

De opsplitsing privaat en publiek is een zeer interessant gegeven. Is het internet publiek of privaat? Voor de lezer publiek, al kunnen de intenties van de (onervaren) schrijver privaat zijn.

Neem deze discussie: deze is publiek omdat de zoekmachines deze indexeren en voor iedereen leesbaar zijn. Als schrijver reageer ik op bijdrages van bepaalde personen zoals in een gesprek.

Het aanmaken van een sociaal profiel is deels publiek en deels enkel zichtbaar voor andere leden van een community. Deze grens is aan het vervagen. Indien ik een privaat profiel van een ander lid van een community publiceer wordt het publiek. In dit geval doe ik doe een overtreding.

Het is dus nodig om ook de termen publiek en privaat een andere invulling te geven. Dit op zich is een voorbeeld van de wisselwerking tussen off- en online.

Over (onderwijs) en kinderen op/met internet... Denk dat we daar nog heel veel over gaan zien, niet nu of volgens jaar, maar wel in de komende 5 jaar. Daar is nog zoveel te doen.

Inderdaad Xavier, onlien is onderdeel van "The real life", maar dat wil niet zeggen dat er geen nieuwe andere prikkels en invloeden te vinden zijn online. Juist omdat het onderdeel is van "the real life" beïnvloeden de twee elkaar.

Het zijn gescheiden werelden, die ook weer samenvallen op een bepaald vlak. Hoewel misschien beter kunt spreken van sferen, of iets dergelijks, om inderdaad duidelijk te maken dat het uiteindelijk allemaal deel uit maakt van 1 echte wereld. Net zoals je een privé en een publieke sfeer kunt onderscheiden, bijvoorbeeld.

In hoeverre mensen een "online" en een "offline" persoonlijkheid hebben en ontwikkelen, dat is nog niet heel duidelijk, voor zover mij de literatuur bekend. Samen zijn het wellicht slechts facetten van 1 identiteit. Maar wat die dan weer is, daar zijn de meningen ook weer over verdeeld. Als je bijv. naar werk van Herbert Mead kijkt zie je dat ik wordt vastgesteld vanuit jezelf en vanuit je omgeving, en in een bepaalde omgeving ben je ook een bepaalde ik...

Ik ben mezelf, maar toch denk ik wel dat ik "online" net wat anders ben dan "offline" wel 1 wereld, toch gescheiden, maar steeds minder strak wel ja, dat is overigens niet alleen waar te nemen bij deze scheiding van (leef)werelden.

Ik kan me vinden in de bijdrage van Xavier, hij roept die vragen op die ook door mij heen schieten bij het lezen van deze interessante aanzet tot debat. Wat is de doelgroep als het gaat om Sociaal 2.0? Het pro is net zo goed het anti, zoals bij elke subjectieve perceptie. Etc.

Wat mij bijvoorbeeld opvalt inzake basisonderwijs 2.0 is de prilheid van haar bestaan. Er zijn weinig basisscholen die knowhow hebben van mediale toepassingen. En juist binnen het onderwijs liggen de mogelijkheden om interessante crossovers te produceren ter bevordering van socialisatie van de jonge generatie. Mijns inziens doet de overheid er verstandig aan meer geld te injecteren voor dit onontgonnen terrein. Als je als ouder de keuze hebt om je kind te laten hyven en msn-en of je kind deel te laten zijn van een project ter bewustwording van de samenleving in al haar facetten ... dan is de keuze toch snel gemaakt?

Wij sloeren op Twitter (jaja, ook ik schaar me tot de addicts), bookmarkingsites en de talloze businessplatforms etc. maar wat ik hierin mis zijn de paden aan te leggen voor de next generation, in verdieping en inhoud.

Ik ben wel heel blij met het Klimaatwet project van vandaag, kudos voor het ministerie van milieu en defensie en de diverse stichtingen. Een kindercomponent mis ik hierin dan weer. Hoe onderwijzen wij onze kinderen via internet? Moeten die wegen niet dichter naar elkaar worden toegetrokken? Hebben wij als ouders niet de verantwoordelijkheid internet een zinvollere invulling te geven?

@ ThE-Ed: zolang dat dit onderscheid van "in real life" en online blijft bestaan zullen er dergelijke discussies zijn.
Stilletjes aan moet het toch duidelijk zijn dat online een onderdeel is van the real life...

Social media werken drempel verlagend voor offline socialisatie. Positief en 'verrekte' handig dus. Helaas zijn er natuurlijk online net zo veel hufters actief als offline...

Kijken we naar de grond van de zaak dan merken we dat deze discussie deels zijn oorsprong vindt in de weerstand tegen het internet of ruimer gezien nieuwe communicatievormen. Zeker op het onderwijsniveau is het nodig dat communicatie een nieuwe dimensie krijgt.

Eén van mijn stokpaardjes is de rol die de (Vlaamse) pers speelt in dit verhaal. Jammer genoeg komen er in de pers weinig positieve verhalen over het internet. In dit klimaat is het dan eenvoudig om te scoren met een negatief verhaal. Zeker een term als anti-sociaal is dan koren op de molen. Het gevolg is de roep naar reglementering. Dit is nu net het gene dat het internet niet nodig heeft.

Dit sluit aan bij de "subjectieve wereld" van ThE_Ed

Overigens is het mede een vrij moeilijke discussie omdat er al discussie is over hoe wat nu goed samen leven is "In Real Life", laat staan wat "Online" er nu nog aan toevoegd. Misschien is het goed eens wat vragen te bedenken en aar antwoord op te geven, beter of slechter, dat ga je toch niet kunnen beantwoorden, denk ik.

@ Xavier: dankje voor je input. Ik ben het met je eens dat het een weg opent naar veel sociale vaardigheden. Maargoed, ik val ook binnen de doelgroep van internet addicts ;)

Thanks voor het breken van het ijs ThE-ED, op jou kunnen we altijd rekenen op Molblog ;) Ben benieuwd wat er nog volgt aan reacties!

Hallo,
Zeer interessant onderwerp met veel kanten aan.
Eerst is het nodig om enkele begrippen te definiëren: wat is de leeftijd van de jongeren? Over welke sociale vaardigheden spreken we?
Een constante binnen deze discussies is de basisingesteldheid van de schrijver. Nogal logisch dat iemand die sowieso critisch is tov het internet overtuigd is dat web 2.0 asociaal is. Het omgekeerde is ook waar. Er is altijd wel ergens een studie die iemand gelijk geeft.
Uit mijn persoonlijke ervaring als internet addict en gastprofessor aan een hogeschool merk ik geen extra asociale gevolgen van het internet. In tegendeel het opent de weg naar veel andere vaardigheden.
Het gebruik van het web 2.0 zet veel mensen aan tot het nadenken over taal en de kracht van het woord.
Maar dit is maar 1 mening...

Puur wetenschappelijk in het algemeen, danwel sociologisch in het bijzonder gezien is "anti-sociaal" sowieso altijd een beetje raar. Kort doro de bocht: objectief gezien is de ene situatie niet beter dan de ander.

Wellicht wat zwart wit voor de subjectieve wereld waarin we toch leven, maar een goede basis om vanuit te starten met denken, denk ik. Kom hier later op terug. ;)