Ja zeggen en nee doen

@Toine: Gelukkig pretendeer ik niet foutloos te schrijven, dus dan mag het ;-) Ik vraag me overigens af of een weblog taalkundig gezien wel boordevol VAN artikelen kan staan, maar dat oordeel laat ik aan de taalpuristen over. (Stoere taal vind ik zelf, maar ik heb mijn eigen spelfout natuurlijk wel snel verwijderd. Dat dan weer wel.)

Met het artikel hierboven heb ik niet zozeer de dubbele moraal zelf aan de kaak willen stellen. Het gaat mij om de tegenwerking die een marketing- of communicatieafdeling (danwel campagne-leiding o.i.d.) kan ondervinden van conflicterend gedrag van individuen binnen de eigen organisatie.

En om het wat breder te trekken: dat hoeft ook niet altijd met een dubbele moraal te maken te hebben. Een domme uitspraak van iemand, waarvan wordt aangenomen dat hij namens de gehele organisatie spreekt, kan ook tot imagoschade leiden. ( http://www.elsevier.nl/nieuws/politiek/nieuwsbericht/asp/artnr/107451/ )

Overigens: het laatste dat ik wil is op een marketingweblog een politieke discussie starten. Het voorbeeld is enkel bedoeld om te illustreren dat er in nagenoeg iedere organisatie voorbeelden te vinden zijn van conflicten tussen identiteit en imago.

Aardig artikel. Mijn weblog staat boordevol van artikelen over mensen met een dubbele moraal, zoals Veerman.

Overigens heb je zelf ook één spelfoutje gemaakt: geschiedt.....

Toine van Bergen
Statenlid SP in Gelderland

@ Wouter: Mwah... vind dat een beetje slap. Dat betekend dat je als grote corporate (waar het risico groot is dat één van je mensen een fout maakt) geen stelling meer kan nemen. Je zal het anders moeten aanpakken: juist wel stelling nemen en mensen uitdagen je erop te wijzen als je als bedrijf een soortgelijke 'overtreding' maakt. Dan laat je zien dat je de betreffende problematiek (fraude, kinderarbeid, etc, etc) serieus neemt en je desondanks niet roomser dan de paus wil voordoen. Het houdt natuurlijk wel in dat je je als bedrijf daar dan ook aan moet committeren... maar zo werkt het in het dagelijks leven ook...

Nog een sappig voorbeeld is die secretaris van de stichting tegen zinloos geweld die in het verkeer zelf iemand op zijn gezicht sloeg (zat te zoeken naar het krantenartikel maar niet gevonden).

@Wouter, jouw verhaal sluit aan bij de gedachte dat het niet zo zeer om het bedrijf dat zegt "I am good", maar dat de consument zegt "Show me you are good". Als je alleen maar hoog van de toren blaast en niet doet wat je zegt wordt dat tegen je gebruikt. Hoe je dat kunt voorkomen? Lijkt me lastig, maar het minder luid communiceren en meer 'doen' en daarover dan selectiever communiceren is wellicht een deel van de oplossing.

"Daarom is mijn vraag: kun je dit soort situaties voorkomen?"

Ja, door je merk niet of heel voorzichtig met ethische associaties te verbinden. Je moet je MVO-verhaal dus niet al te hard gaan rondbazuinen. De huidige trend om dat juist wel te doen, is gevaarzetting, juist omdat de focus zich daarmee weer van het merk naar de ?maar al te menselijke? producent verplaatst.

@Tinus: Dat niet alleen, maar gezien de shit die zich op dit moment over de hele wereld afspeelt, gaan wij ons in Nederland bezig houden met een dienstauto-schandaal. Jeuj. Interessant. Not.

Anyways... imho kun je dit soort dingen niet voorkomen. Je hebt als je over de communicatie gaat niet 100% controle over alles en iedereen, er zijn mensen die slippertjes maken, en vergeet niet dat wat je goed bedoeld heel makkelijk op slechte wijze in de media gezet kan worden door anderen.

Ik denk dat het belangrijker is om te kijken wat je achteraf gaat doen. Ga je keihard ontkennen of geef je berouwvol toe? En wat voor effect heeft dat?..

Wie heeft er nog nooit zijn dienstauto gebruikt voor persoonlijke pleziertjes? Dat doet toch iedereen?

@ Henkjan

U2 heeft in Ierland nog nooit belasting hoeven betalen over hun royalties. Nu dat privilege gaat vervallen in 2007, vluchten ze naar Nederland omdat hier de regelingen nog wel fiscaal aantrekkelijk zijn.

Je snijdt een punt aan waar we dagen over zouden kunnen discussieren. Maar dat is eigenlijk helemaal niet interessant. Waar het om gaat is dat de media er massaal op ingaan. En in geen enkel artikel wordt achterwege gelaten dat Bono regelmatig landen oproept meer geld te besteden aan ontwikkelingshulp en schuldverlichting. Dat 'wringt'. Het hele verhaal wordt door de media op die manier ingekleurd, en dat is precies wat je PR-technisch het liefst zou voorkomen. Jij denkt er nog kritisch over na en zet je vraagtekens bij de berichtgeving, maar bij de massa is het toch de 'vieze nasmaak' die blijft hangen.

@henkjan

Wie zal anders het gat moeten opvullen van de staatsschulden die je kwijtscheldt? dat is altijd de belastingbetaler. En idealen zijn zowieso waardeloos. zolang het idealen blijven.

@ Eric

Interessant stuk en goede vraag.

Met het belasting ontlopen verliest Bono zijn idealen toch niet?

Of kunnen we stellen dat als je geen belasting in je eigen land wilt betalen verder al je idealen waardeloos zijn?