Kogelharde Spruiten

Als oud medewerker, die veel geleerd heeft van de policy van 'de familie en vooral van sr.', ben ik de mening toegedaan dat de inhoud van het boek mij meer dan bekend overkomt. Maar laten we duidelijk zijn: De familie doet het goed, dat betekent niet dat je het altijd eens behoeft te zijn! Dus chapeau!

@Eugene: alleen maar goed als de hoofdrolspeler zich mengt in de discussie.
Daar is echt niets mis mee.

We zijn het in Nederland niet gewend als iemand zo'n boek schrijft, maar het is wel van binnenuit gebeurd en dat maakt het alleen maar boeiend.

Weet niet of ik me in deze discussie mag mengen, maar wat Wim Andrea schrijft doet de geplaagde schrijver uiteraard goed. Als ik de Dirkmannen werkelijk te kakken had willen zetten dan had ik immers een ander boek (kunnen) schrijven. Het ging mij erom een bewezen sterke reclamecase te mixen met mijn persoonlijke ervaringen en vooral geen doekjes om de waarheid te winden.Verder zijn alle weinig vrolijke journalistieke verwikkelingen me ontgaan omdat ik 6 weken in Spanje zat. Het boekje zelf maakt het overigens uitstekend, hoorde vanmorgen van de uitgever dat de 3de druk in de winkels ligt. Wat me tenslotte wel opvalt is dat journalisten slechte lezers blijken, met excuus voor de generalisering. Ik krijg erg veel positieve reacties van lezers uit het land die het een leerzaam en geestig boek vinden en alle ophef niet begrijpen. Eugene

@Wim: Ach, iemand met een redelijke positie bij KPN, een adverteerder van naam dus. Die mag best wat roepen. Zijn opinie: dat je in niet uit de school moet klappen in zo'n geval.
Is best wat voor te zeggen ook.
Een adviseur heeft baat bij zoveel mogelijk openheid van zijn opdrachtgever. Hoe meer info je krijgt in zo'n vertrouwelijke relatie, hoe beter je advies. Dat moet je niet op het spel zetten. Dat bedoelde die KPN-er ook te zeggen. Nogmaals, daar is wat voor te zeggen.

@Michael:
Censuur nooit! Dat voorop. Op het gevaar af wat semantisch te worden: is een mening hetzelfde als een opinie? Volgens mij moet het laatste toch wat onderbouwder zijn. Ik bedoel: zoveel mensen hebben een mening, maar om dat nu meteen kritiekloos als opinie te betitelen gaat me wat ver. Zeker in een vakblad. Komt een redacteur van een (vak)blad weg met het neerschrijven van zijn mening zonder argumenten? Zonder minimaal de moeite te hebben genomen iets van een inspanning te hebben gedaan? Zich verdiept te hebben in het onderwerp? Anders gesteld: zou een redacteur op deze manier een boek hebben mogen bespreken? Neen denk ik. Of de hoofd/eindredactie zat niet op te letten. Waarom mag een willekeurige lezer dat dan wel? De redactie blijft toch verantwoordelijk voor de inhoud?

@Kari-Anne:
Inderdaad is Roorda vaak niet mals in zijn typeringen. Ik kan me ook voorstellen dat dat door de betrokkenen zelf en door sommige lezers als wat kwetsend wordt ervaren. Maar het gaat om het geheel: hij is op minstens zoveel plekken ronduit complimenteus. De algehele sfeer die het boek uitwasemt is toch die van bewondering (en verwondering) en zelfreflectie. Ik vindt het dus echt jammer dat de nadruk alleen ligt op de negatieve typeringen. En dat veel mensen dat klakkeloos overnemen, zonder eerst zelf het boek te lezen. Je hebt het in 2 uurtjes uit!

Wat Dirk destijds over zijn reclamebureau riep in NRC-Handelsblad destijds was buitengewoon onaardig. Wie is dus begonnen met kritiek naar buiten toe te ventileren?

Ik citeer uit de Adformatie-nieuwsbrief van 22 maart:

Roorda omschrijft Jan van den Broek als een ?zelfingenomen en ietwat vlerkerige man? en diens chef-inkoper Johan Vial als een ?kortzichtige grutterplurk?. Over een ?trap na? van Dirk van den Broek jr. in NRC schrijft de reclameman: ?Kennelijk kon de familiepsyche het niet verdragen dat een paar rotjongens van de reclame hun bedrijf wel de ?Publieke Triomf? bezorgde wat ze op eigen kracht na tientallen jaren buffelen niet was gelukt.?

''En het allervreemdst is het, dat een vakblad zo?n mening dan als opinie zoveel ruimte geeft.''
ja, dat heb je zo met opinierubrieken. zie ook de dagbladen. vreemd is dat dus niet, heel goed zelfs. iemand die er lyrisch over was geweest, had ook op die plek mogen leeglopen.
in dat proces ingrijpen heet censuren, wim.
ben trouwens benieuwd of nieuwe klanten van roorda reclame een speciale clausule aan hun contracten gaan toevoegen: noch over dit bedrijf, noch over zijn werknemers mag in enigerlei vorm worden gepubliceerd mocht onze relatie onverhoopt tot een einde komen... (want tijdens zwijgt iedereen toch al natuurlijk)

Roorda kwam wel met een nominatie voor het woord van 2006: 'grutterplurk'.

Ik heb gemengde gevoelens bij Roorda's boek. Ik geef direct toe, ik heb het (nog niet) gelezen, maar zoals deze week in een recensie in Managementteam staat, spreekt Roorda wel degelijk soms laatdunkend over Dirk van den Broek.
Uit de recensie:
"Over mt-lid Vlok constateert hij dat hij ?tot het deel der mensheid behoort dat werkelijk eendimensionaal waarneemt?, en over de gehele top zegt hij dat ?hun emoties doorgaans de diepgang van een zakjapanner hebben?."

Maar! Ik ben het pertinent oneens met het feit dat een reclameman/-bureau niet uit de school mag klappen na het verbreken van de samenwerking/relatie.
Stel je voor dat elke literair schrijver zich aan deze ongeschreven wet zou houden ;-)

Maar ik zal het boek eerst gaan lezen voordat ik mijn eindoordeel geef ;-)