Kunt u me even wissen?

De nieuwe reporter heeft het onderwerp nu ook op de agenda gezet:
http://www.denieuwereporter.nl/?p=1442

fantastisch weer, opschudding over niks. Theo, ik ben het helemaal met je eens: wat een geleuter.

als iemand niet sterk genoeg in zn schoenen staat, omdat hij bang is dat een potentiele werkgever hem om een taalfoutje niet aanneemt, dan zou ik niet eens willen dat hij of zij voor mij komt werken. sterke zielen graag!

daarnaast, als het aantal fouten substantieel is, dan mag je terecht twijfelen over iemands taalkundig/intellectueel niveau.

daarnaast speelt er voor Thei neem ik aan ook nog een stuk redactionele vrijheid, waardoor je dus niet te veel aan de oospronkelijke inhoud van je blog kunt en wilt tornen.

@Jeroen:
het valt me op dat je momenteel een beetje cynisch bent, ook in postings/reacties op andere blogs...eindejaars dipje?

Laten we de discussie vooral blijven betrekken op de (internet) ehtiek. Dat raakt ons allemaal, want zoals eerder gezegd, we zullen nieuwe normen en waarden moeten ontwikkelen. Wat ik, tot nu toe althans, altijd zo top vind aan dit soort discussies op internet, was dat er vrijelijk nieuw gedachtengoed met elkaar ontwikkeld werd. Of dat recentelijk nu ging over het auteursrecht, de creative commons ontwikkeling of zoals hier de redactie ethiek: deze zaken zijn te belangrijk voor ons allemaal om te ontaarden in negatief gedoe.

Kortom: Theo, vaker dit soort zaken starten!

@Peters: Onder je eigen naam?
Mmm...

Nogmaals, net zoals Theo zegt: reacties worden alleen weggehaald als het onzin is, of geleuter.

Beetje raar Theo, maar ik heb enkel onder mijn eigen naam gepost net zoals op andere artikelen op Molblog.

Jeetje, ben je even een paar dagen weg en dan zijn er kennelijk meteen mensen die menen dat dit blog de grote Theo-show is....

Ik haal geen reacties weg, tenzij de afzender niet aangeeft wie hij/zij is en de reactie alleen maar persoonlijke aanvallen zijn of geleuter dat niets toevoegt.

Wie bepaalt dat?

Ik en nog een paar MolBloggers. Ik was er even niet en kennelijk vond iemand anders dat de verdwenen reacties geen pas gaven. Gezien wat ik hier nu zie, kan ik me dat ook wel voorstellen...

Peeters en Jan en Lisa en hoe ze ook mogen heten willen nogal eens van identiteit wisselen. En blijken in de praktijk uit een IP-adres te komen. Hij/zij heeft kennelijk om welke reden dan ook een hekel aan me, maar is te laf dat met open vizier te doen.

Ik ben wel blij dat er hier tenminste ook nog een paar mensen de moeite nemen op de zaak in te gaan. Van de student heb ik intussen een aardig mailtje gekregen en hij kan er wel mee leven dat zijn reactie blijft staan, zegt hij.

@Jeroen: dank voor je bemoedigende woorden. Van je collegae moet je het hebben :(

Het draait hier naar mijn inziens meer om de vraag: wat kunnen en mogen beheerders en bezoekers van elkaar verwachten?

Het is denk ik duidelijk dat je als user een verantwoordelijkheidsbesef moet hebben voor je handelen en reacties. Dus drie keer nadenken voordat je iets post is een must. En een spelfout kost als het goed is niet je toekomst. Overigens lezen wij teksten niet maar we scannen ze, dus daar lezen ze wel over heen.

Verder geldt zoals te verwachten: gelijke gevallen vragen en dwingen om gelijke behandeling. Als Theo die ene reactie wijzigt dan moet iedereen die behandeling krijgen. Zoals Krek zegt als je daar aan begint, dan blijf je maar bezig.

Theo heeft de verantwoordelijkheid om de algemene regels die omtrent postings gelden te handhaven en niet om als spellingscontrole te fungeren.

Zelf moderator van een (minder journalistiek, maar toch) blog zal ik nooit reacties poetsen, óók niet op verzoek van de schrijver of aangevallene. Gezegd is gezegd. Maar het gebeurt wél regelmatig dat ik een tik- of taalfout in een reactie corrigeer. Soms zelfs ongevraagd. Service van de zaak. Dat heeft namelijk niks met 'de waarheid' of 'de geschiedenis' te maken. Het is vorm, geen inhoud. Het lijkt me dan ook geen enkel probleem om het verzoek tot correctie van een verkeert geplaatsde D of T even in te willigen. Men kan ook heiliger willen zijn dan de Paus.
Overigens met de uitzondering dat er in de posts ná de taalfout geen opmerkingen over de taalfout mogen staan. Want dan is de fout zelf onderdeel van de inhoud geworden en moet hij blijven staan.
In dit specifieke geval geef ik Theo dan ook gelijk. De fout is inhoudelijk interessant omdat het een reactie betreft op een stuk over de beroerde taalvaardigheid van studenten. Een student reageert verontwaardigd en maakt daarbij een taalfout. Dan is die fout de bevestiging van het gelijk van de auteur en moet hij dus blijven staan.

Wow, was dit een betaalde post ofzo? En staat Theo op de lange latten dat de man in kwestie zo stil is?

Jan en Peters (of is het dezelfde persoon?) zijn blijkbaar ervaringsdeskundigen. Wat een geweldig onderbouwde en objectieve reacties. Kan iemand misschien iets doen aan de spelling van 'ongelooflijk' en in 'weghaald' de d door een t vervangen?

Persoonlijk vind ik de discussie een beetje zwaar. Er wordt met principes gesmeten alsof het religie betreft. Ik zou zeggen: bekijk het van geval tot geval. Er zijn best situaties te bedenken dat een verzoek tot wijziging of verwijdering reëel is. Maar als een forumbeheerder nota bene spelfouten uit de reacties moet gaan vissen, dan is het einde echt zoek. En dan bekijk ik het vooral vanuit een praktisch standpunt, niet zozeer ethisch of journalistiek.

Ik snap daarom best dat de redactie het standpunt inneemt dat bezoekers altijd zelf verantwoordelijk zijn voor wat ze achterlaten (zoals kranten ook omgaan met ingestuurde brieven en e-mails), maar ik denk ook dat er altijd uitzonderingen kunnen zijn die de regel bevestigen. Al zijn ook uitzonderingen vaak lastig. Stel dat je deze student helpt met zijn spelfout, wie garandeert dat hij een week later niet doodleuk vraagt om alle 273 reacties die hij ooit heeft geplaatst te verwijderen?

Theo is zelf de moderator die de reacties weghaald. Geloof me...

Wat een grote woorden over geschiedvervalsing. Jammer dat Molblog eerder dit jaar zelf zo slordig was om de naam van een gastbloggger weg te halen. Is Theo nu aan het overcompenseren?
Het gastblogincident: http://www.zevvion.nl/blog/2007/november/1382-molblog-laat-ex-bloggers-stikken/

@Hans: ik neem aan dat je bedoelde te zeggen dat het NIET plegen van geschiedvervalsing een groot goed is? En wat is daar precies hypocriet aan?

Verder ging het mij niet om het voorkomen van geschiedvervalsing van de betrokken spellingsgehandicapte zelf. Niets kan me minder interesseren en het is wat mij betreft volkomen zijn eigen zaak.

Wel belangrijk is het voorkomen van geschiedvervalsing van het blog. Molblog is de optelsom van alle posten en reacties, en daarin ga je niet achteraf zitten snijden zonder afbreuk aan het blog te doen. Nog los van het al eerder door anderen aangehaalde gevaar dat je de boel ook nog uit zijn verband trekt vanwege mogelijke verwijzingen van anderen naar de ontbrekende post.

Het belang van Molblog is hier groter dan dat van een doodenkele spellingsonkundige.

Ik ben beheerder van diverse sociale communities, waarbij dergelijke aanvragen aan de orde van de dag zijn. We verwijderen en editten geen taalfouten, maar verwijderen negatieve postings na verzoek wel, op het moment dat we moeilijk na kunnen gaan of het de waarheid is. Doe je dit niet, dan ben je als blogeigenaar verantwoordelijk voor die posting. Immers na verzoek laat je deze bewust staan. In de rechtbank kun je vervolgens aangeklaagd worden wegens smaad.

Wat ik hiermee wil zeggen is dat er diverse redenen zijn om iets te editten/verwijderen.

En verder vind ik het hypocriet om te stellen dat geschiedsvervalsing zo'n groot goed is. Je leven bestaat uit verschillende fases en in de ene fase zul je enkele onderdelen van een vorige fase liever niet willen belichten. Internet is een nieuw medium en bij de problemen die op gebied van reputatie management nu de kop op steken bij posters moet hier ook rekening mee gehouden worden. Een waarschuwingsbericht is een goede manier.

En Theo, mooie stelling!

Opmerkelijk hoeveel taalfauten te zien zein in diverse reacties op deze post. Je zou verwachten dat een gewaarschuwt mens voor twee teld. Wat hier open en blood te zien is, staat straks geheit garand voor een paar in de knop gebroken carrieres...

Ik verbaasde me er wel een beetje over de eerste keer dat ik postte, dat mijn email adres gewoon open en blood staat. Weliswaar verkapt, maar de gemiddelde spambot moet daar toch mee uit de voeten kunnen.

En voor extra ironie bonuspunten: die eerste keer 'werknemer' in mijn reactie hierboven moest natuurlijk 'werkgever' zijn :)

Toch eens tijd voor een 'edit' functie op Molblog? ;)

Theo, ik snap jullie standpunt (en ben het er deels ook mee eens) maar ik vind je beweegredenen in het stuk vrij matig eigenlijk. Eigenlijk zeg je dat je het onzin vind dat die jongen zich zorgen maakt om zijn sollicitatiekansen, want elke werknemer die 'verstandig' is weet toch wel dat wat hier geschreven is niks uitmaakt. En zo niet, dan moet ie er maar niet werken.

Is dat überhaupt jouw zaak? Als hij dat graag wil is dat zijn probleem. En in hoeverre weet jij of werkgevers zich daar wel of niet van bewust zijn... Daarop zou het molblog beleid niet moeten zijn uitgestippeld.

Baseer het liever op wat Jos zegt. Achteraf aanpassen is geschiedsvervalsing. En geschiedsvervalsing is fout.

@Hendrik van Wouten: wat een boosheid, wat een ergernis! Als je nu een bijdrage zou leveren, maar je zit alleen maar de zaak op te blazen.

Man, ga wat zinnigs doen.

En Elfhami kan daar over meepraten. Wat een kul dit. Dit is een marketing blogje niet de NY Times. Kom op zeg.. Haal de comment van die jongen weg als hij dat wil. Stelletje valse moralisten.

We leven nu eenmaal in een informatiemaatschappij. Als een werkgever google afspit om te zien wie je bent, dan moet je jezelf zeker afvragen of je wel zijn werknemer wilt worden.

We zijn niet perfect, we maken allemaal fouten. Fouten gaan verdoezelen om jezelf in de spotlights te zetten? Nou nee, ik ben blij om wie ik ben en dat ik fouten maak. Steeds maar proberen te voldoen aan iemands maatstaven is vernederend. Be yourself. Voor de baas: Take me or leave me!

Echter ben ik bang dat er in de toekomst een bepaald digitale moraal gaat ontstaan en dat dat uiteindelijk ook gejuridiseerd gaat worden.
We zijn ons nog niet echt bewust van de ontwikkelingen van deze zogehten digitale rechtsstaat. Maar de ontwikkelingen zijn volop aan de gang en website-houders ontkomen er ook niet aan om in de toekomst zich ook te houden aan strikte handhavingsregels.

Bewustzijn van je online sporen is prima, maar dit is me allemaal wat te ijdel..Als je student bent, met een mooie carriere in 't vooruitzicht, pareer je een mogelijke opmerking van een recruiter over je taalfout toch met gemak..?? Daar komt bij: als dat de bottleneck is voor een afwijzing, dan moet je daar erg blij om zijn.. Maak je alsjeblieft druk om andere zaken en wees extra scherp de volgende keer..

Een hele reactie weghalen zou betekenen dat je ook alle reacties die op de reactie binnenkwamen moet weghalen (zoals in dit geval de melding van de taalfout). En het anonimiseren van de reactie is in dit geval ook raar, omdat de betreffende reactie uit naam van zijn toenmalige functie is geschreven, die hij dan ook volledig noemt in het onderschrift. Alleen de naam weghalen zou dus wel het zoekresultaat voor zijn naam op termijn opschonen, maar de reactie blijft herleidbaar naar hem. En als je ook de titel weghaalt, is de reactie weer raar.

Maar goed, zoals Danielle aangeeft: you can't blame him for trying. En hij redt het vast ook wel met die ene taalfout op z'n naam.

Interessanter is misschien of er gevallen te bedenken zijn waarin je wél bereid bent de reactie of de naam weg te halen, Theo. Stel dat iemand dreigt te worden ontslagen omdat hij reageerde tijdens werktijd. Is dat genoeg reden? En wat als iemand z'n werkgever beschadigd heeft en deze werkgever dient het verzoek tot verwijdering in? En wat als die werkgever kan aantonen dat die beschadiging volledig onterecht was (bijv. rechtzaak gewonnen)? (En wat als die werkgever een grote adverteerder is op Molblog?)

Volgens mij gaat dit dilemma in de toekomst nog wel wat vaker de kop opsteken...

Alhoewel ik begrip voel voor dit soort verzoeken, heeft Theo gewoon gelijk. Het einde is anders zoek. Danielle biedt inderdaad de oplossing: veel goede nieuwe zoekresultaten overvleugelen oude. Als een werkgever in oude postings/zoekresultaten gaat snuffelen, zegt dat meer over die werkgever, dan over de werknemer in spee. Voor zo'n werkgever wil je toch gewoon niet werken?

Toch zullen dit soort verzoeken in de toekomst vaker gaan voorkomen, immers nu pas wordt het ons duidelijk wat de gevolgen van ons relatieve "nieuwe" internet gedrag is. Dat verdient wel enige anticipatie van blog/web redacties. Als hoofdredacteur zou ik vast een "commissie van goede diensten" instellen ( ja ik weet het, zo'n relikwie vanuit het verleden :-) ), die mij onafhankelijke (bindende) adviezen zou kunnen geven, volgens een set "internet molblog ethiek regels". Is nog helemaal MVO ook!

Theo heeft gelijk. Geschiedvervalsing is fout. Het wissen van 'smaad'-reacties is hier niet van toepassing. Ten eerste gebeurt het vrijwel meteen (als't goed is, tenminste - achteraf gaan zitten wieden komt weer neer op fout gedrag) en ten tweede hebben publiceerders nu eenmaal een andere positie dan reageerders. Wie zelf wil publiceren en geschiedvervalsing niet fout vindt, kan dat te allen tijde botvieren op zijn eigen blog.

En tot slot biedt Danielle de enige goede oplossing: heb je een probleem met je oude zoekresultaten, creeer dan nieuwe! (Perfect gespelde reactie op de H&M-post, misschien? :)

@Theo: Je kunt het die jongen denk ik niet kwalijk nemen dat hij het vraagt. Er zijn meerdere bedrijven die (ook op universiteiten) advies geven over online reputatiemanagement. Les 1 is websites/weblogs met belastende info over jou die hoog scoren in de zoekresultaten vriendelijk vragen jouw input te verwijderen.

Daarbij vraag ik me af hoe dat gaat als je de reactie hebt verwijderd. Blijft het via google cache niet gewoon altijd hoog scoren..

Als laatste heb ik ooit wel eens een ?postwaarschuwing? voorgesteld. die verschijnt als mensen op ?reageer? klikken. Even kort het doel van de weblog, de gewenste relevantie van posts etc. Met als afsluiting: "Weet u zeker dat u dit bericht definitief de wereld in wilt sturen??

Verder ziet de LinkedIn pagina van de beste jongen er keurig uit en heeft hij zelfs al een aantal referenties ofwel mensen die een goed woordje voor hem doen. Lijkt me dus dat het ook met deze posting wel goed zal komen met z´n carriere.

Les 2 is overigens dat je ervoor kunt zorgen dat een negatieve post naar de tweede google resultatenpagina wordt verplaatst. De jongen kan er dus ook voor kiezen om op dit populaire blog op korte termijn taaltechnisch gezien hele goede bijdragen te gaan leveren ;-)

aan de andere kant: wat heb je nog meer te verbergen als je al zo panisch wordt van een 'taalfout'? Ik zou zeggen: smijt nu maar integraal z'n tekst incl naam en adres neer. (gebbetje)

Het probleem is natuurlijk ook dat je iets weghaalt waar anderen misschien wel aan willen refereren, of al aan gerefereerd hebben. En als je een grotere site bent kun je op een gegeven moment ook wel aan de gang blijven.

Het raarste voorbeeld dat ik ooit gehoord heb is van bands die niet vermeld wilden worden op een overzichts site omdat ze "underground" wilden blijven. (Waarop het commentaar is "breng dan ook geen nummers uit".)

Ok. Ok. Ik leg jullie daarom ook mijn dilemma voor. Ik voel wel enige sympathie voor de student, maar aan de andere kant werkt het hier gewoon niet zo. En elders ook niet.

Op internet kan iedereen heel veel terugvinden. Soms is dat leuk voor je en soms niet.

Maar om achteraf zaken te gaan herzien, omdat de tijden zijn veranderd is zo manipulatief...

En de redactie verandert alleen stukken als er feitelijke onjuistheden in staan. En we daar door anderen of door nader onderzoek op gewezen worden.

In het algemeen geldt: niemand dwingt je om te reageren. En denk na voordat je iets tikt. Maar ik begrijp zelf ook wel dat het niet altijd zo werkt.

Zelf zou ik het als een compliment zien als mensen zich zo 'vertrouwd' voelen op Molblog dat zij hun echte naam (en functie) gebruiken. Ik heb eerder ook wel mijn eigen naam gebruikt en achteraf, na een Google-check, gedacht: had ik misschien beter niet kunnen doen.

De houding van: 'doen we niet', vind ik ook wat straf. De ene werkgever of persoon kijkt wellicht anders tegen futiliteiten uit het verleden dan een ander. Alhoewel telt: een gewaarschuwd reageerder telt voor twee, motiveer je op deze manier niet het reageren op de artikelen die je schrijft.

ps, waarom kan en mag de redactie haar geplaatste artikelen of reacties wel aanpassen en de lezer niet?

@Aldo: dat lijkt me uberhaupt een goede attitude tov het internet! :)

Beste Theo,

Het gemak waarmee je dit soort verzoeken wegwuift stoort me. Ik kan me goed voorstellen dat mensen reageren en zich in eerste instantie niet bewust zijn van de eeuwige houdbaarheidstermijn welke door o.a. Google wordt toegepast. Ook is het niet mogelijk na op 'verstuur' geklikt te hebben je reactie te editten omdat je er later achter komt een spelfout gemaakt te hebben.

Zelf doe ik hier totaal niet moeilijk over, maar goed mijn blog is niet zo groot en populair om zo'n hautaine en arrogante houding ten opzichte van lezers aan te houden.

Mijn reactie lijkt misschien een beetje overtrokken, maar dat je refereert aan de betreffende student en hem als voorbeeld stelt vind ik not done.

Het lijkt me gepast om nu dus iedereen die hier een bericht achterlaat, met goede intenties, bij voorbaat te waarschuwen voor de consequenties op lange termijn. Met andere woorden: U bent gewaarschuwd!