Long Tail blijkt in de praktijk toch vooral erg kort?

En het gaat door deze week: HIER en HIER.

Excuus, HIER moet u zijn.

<a href ="http://eerstehulpbijplaatopnamen.blogspot.com/2009/01/long-tail-gelul-2.html">Hier</a> het vervolg, morgen en later deze week nog meer. Dank voor de belangstelling. Boeiend onderzoek!

Wellicht is dit artikel van het uitstekende blog Eerste Hulp bij Plaatopnamen een interessante aanvulling op de discussie.

De focus op "mainstream"in ogenschouw nemende vond ik het wel aardig dat deze post net boven een post over de top2000 ( http://www.molblog.nl/media/8040 ) staat.

Zeker met muziek zijn veel mensen toch ook op zoek naar iets vertrouwds, denk ik.

ANP bericht dat de amerikaanse muziekverkopen toch weer tegenvallen:

De Amerikaanse muziekindustrie, de grootste ter wereld, heeft in 2008 een verdere daling van het aantal verkochte cd's niet kunnen stoppen.

Het downloaden van muziek wint meer en meer terrein. Dat blijkt uit onderzoek van marktbureau Nielsen SoundScan waar verscheidene Amerikaanse media donderdag over berichtten.

In totaal werden 428 miljoen cd's verkocht, een daling van 14 procent.

Daarvan werden 69,8 miljoen stuks gedownload, een stijging van 15,4 procent.

Het aantal fysieke cd's bedroeg 360,6 miljoen stuks, tegen 449,18 miljoen in 2007.

Vinylalbums werden wel meer verkocht. De teller stond stil op 1,9 miljoen stuks.

Het best verkochte album is gemaakt door rapper Lil Wayne, die bijna 3 miljoen stuks van 'Tha Carter III' verkocht.

Het is de eerste keer dat het best verkochte almbum minder dan drie miljoen keer over de toonbank ging sinds Nielsen in 1991 met dit onderzoek begon.
Coldplay's album 'Viva La Vida' eindigde op een tweede plek met 2,15 miljoen verkochte exemplaren.

No offense to anyone,

maar ik vind dit soort discussies prima,en zeer nuttig.. Theo, bedankt voor het uitlokken hiervan, trek het je niet persoonlijk aan!

Voor mij nog geen conclusies rondom the lange staart.. ennuh ik heb een Kater (hier is het 12 uur smiddags ik zit nl in Bangkok)

@allen: we gaan in 2009 gewoon verder! En nu allemaal naar jullie vrienden en familie! Proost!

@Theo: beetje oud verhaal. Er verscheen al in juli een onderzoek in de Harvard Business Review ( http://harvardbusinessonline.hbsp.harvard.edu/b02/en/common/item_detail.jhtml?id=R0807H&referral=2340)waarin de long tail theorie stevig werd aangepakt. Komt ongeveer neer op dit onderzoek.

Met een uitgebreid verweer van de meester Anderson zelf: http://www.longtail.com/the_long_tail/2008/06/excellent-hbr-p.html
waarmee voor mij de kous af is.

Maar het blijft natuurlijk een trekkertje, zo'n kop boven een blog...Het doet me wel een beetje denken aan dingen roepen over Keynes, zoals je recent vaak in de "kwaliteits/echte journalisten" kranten ziet, terwijl de diepere essentie van zo'n theorie gemakshalve vergeten wordt.

Veel oliebollen en vuurpijlen toegewenst aan iedereen !

@carl: op een hypothese wel, maar dit is geen hypothese, het is 'onderzoek' zonder bronvermelding.

Nogmaals: ik ben een aanhanger van the long tail, maar zoals elke theorie is die niet alles omvattend en zeker niet heilig. Kritische noten zijn belangrijk, maar dan wel onderbouwd. En als je een kritische noot plaatst (zoals deze 'onderzoekers' gedaan hebben) moet je dat staven. En als je daar over schrijft (zoals deze 'journalist') moet je de kanttekeningen daarbij zetten. Anders ben je bezig met propaganda en stemmingmakerij en daar hebben we geenstijl voor :)

Ik ben het totaal niet eens met jouw logica, ik zie het niet als logica. Ik denk dat er meer 'obscure' muziek dan ooit verkocht wordt. Als ik puur naar mezelf kijk vind ik meer muziek en boeken (via b.v. last.fm) dan ooit tevoren wegens de recommendations. Maar... er is nóg meer muziek dan ooit tevoren. Zoals Ton heel goed opmerkt, 52.000 verkochte nummers, dat is 1.000 per WEEK.

En Andersom laat zijn long tail niet ophouden bij alle verkopen, dat zou wel flauw zijn. Hij laat het ophouden bij de te kopen items bij bepaalde winkels. Dat is wel een verschil. Bol.com biedt alle nog in druk zijnde Nederlandstalige boeken aan. Op een enkel boek na worden ze allemaal minimaal 1 keer per jaar verkocht (tenminste, in 2007 was dat nog het geval).

En tot slot val ik hier steeds in herhaling. Er is niet eens bekend bij deze dataset waar het om gaat. Zijn het nummers? Zitten ringtones daarbij? Zelfs dat is niet bekend.

@Bas: Ook op een hypothese kun je best inhoudelijk reageren, hoor. Het ontbreken van gepubliceerde datasets hoeft daar geen belemmering voor te zijn.

Allereerst versterkt elke Long Tail Monopoly natuurlijk de hits-focus, zoals ik al om 10u57 schreef. Maar daarmee heb je nog niet de gigantische discrepantie tussen de ideeën van Chris en deze onderzoekers verklaard. Wellicht ligt deze erin dat Chris zijn Long Tail laat ophouden na de enkelvoudige verkopen, terwijl deze onderzoekers ook alle helemaal nooit verkochte handelswaar in hun dataset meenemen?

@Theo ah, dus je hoeft geen inhoud te hebben als je blogt, enkel als je als journalist optreed?

Ik stel gewoon de vraag waarom je klakkeloos een stuk overneemt waarvan bekend is dat er geen bron is. Natuurlijk is het interessant, maar een kritische noot rondom dit zogenaamde tegen onderzoek (weigeren zelfs maar te zeggen om wat voor soort muziek het gaat) is toch het minste wat erbij zou mogen. En een iets mindere titel is ook niet mis. Er is niets mis met een kritische blik, maar wel graag gespekt van enige inhoud.

En als je dit soort stukken schrijft zal een abo op de TvM alleen maar geldverspilling zijn natuurlijk. Want je bent één persoon, of je nu blogt, spreekt of journalist bent. Jij bent journalist (tenminste, dat zeg je te zijn en daarmee verdien je je geld) dus mag je van een bloggende journalist enige journalistieke integriteit verwachten. Andere bloggers zijn adviseur, daar kleeft dat minder aan. Als je niet in staat bent tegen die standaard op te leven zou ik je adviseren een ander beroep te zoeken.

Hopend op betere stukken in 2009 wens ik je uiteraard een knallend uiteinde :)

Gezellig. Gaan we weer op die toer?

Is bloggen journalistiek? En kunnen journalisten bloggen?

Ik dacht dat we dat wel gehad hadden?

Op MolBlog kan alles staan wat maar interessant is voor marketeers.

Anderson is (of was..) een held en nu heeft iemand uitgezocht of zijn Lange Staart wel klopt. Dat melden we. En jullie hebben alle gelegenheid om vraagtekens te zetten bij de bron. Zo werkt het.

Als alles helemaal uitgezocht en gecheckt moet worden, kunnen we deze tent wel sluiten.

Dus, beste Bas, Als je echte journalistiek wilt, moet je maar een abo op TVM nemen?.

Zo, nu ga ik aan de oliebollen.

@Theo precies wat Ronald zegt.

Nee, de kritiek is dat je een stuk waarvan geen bronvermelding is door iemand die zichzelf journalist durft te noemen klakkeloos en kritiekloos wordt geplaatst, om een theorie onderuit te halen. Een goede journalist had dit doodgezwegen, omdat het gewoon waardeloos onderzoek is. Of minimaal een kritische noot geplaatst dat er geen bron van de data was en dus niet controleerbaar was waar het zelfs maar over gaat (we weten niet eens wat hij definieert als muzieknummers, er kunnen ook ringtones bij zitten).

Dus kom op, laat zien dat je nog iets van journalist bent en niet enkel een criticaster van mensen die daadwerkelijk wel vernieuwende ideeën hebben.

Over opwinding gesproken.. zowaar 2 x posten :D

Maarruh.. ik wil wel even melden dat ik Monsieur Anderson niet op een voetstuk heb proberen te plaatsen.. Ik wil gewoon melden dat je probeert hem onderuit te halen in de tekst(zo lijkt het), terwijl hij, naar mijn mening, rechtvaardig zegt dat dit onderzoek zijn theorie niet onderuit haalt.. Maarruh inderdaad een top jaar gewenst aan allen!

Jongens, jongens?.wat een opwinding.

Natuurlijk moeten de onderzoekers hun bronnen prijsgeven, dat lijkt me logisch.

Misschien blijkt het dan een losse flodder, of misschien is het allemaal nog erger voor Anderson.

Maar wat me dwarszit is dat velen de kritiek op Anderson menen te moeten pareren met veel woede.

Hij lijkt wel een icoon dat we in diepe verering vooral op dat voetstuk moeten laten.

Waar is de kritische geest gebleven?

Is de ideologie belangrijker dan de werkelijkheid?
De uitkomsten van empirisch onderzoek minder belangrijk dan het ooit zo prachtige idee?

Kom op! Dit is precies wat veel van die nieuwe internetdenkers en hun volgers volslagen missen: een kritische geest die zich laat leiden door de feiten en niet door waandenkbeelden.

Zo, en nu ga ik verder met het afsteken van de kanonslagen.

Een goed 2009!

Pure logica:

1) Giganten zoals iTunes en Amazon nemen naast de toppers ook de meer obscure bandjes in hun assortiment op.
2) Liefhebbers van deze muziek hoeven daardoor niet meer het hele web af te struinen om aan hun trekken te komen.
3) De obscure bandjes verliezen daardoor hun veilig van 'de commercie' afgeschermde online podia, en moeten voortaan keihard met de alom aanwezige tophits concurreren.
4) De toppers winnen terrein, de obscure bandjes verliezen.

De Long Tail; http://www.adformatie.nl/column/bericht/chris-gratis-piramidespel

Als de data source 'de buma stemra van Engeland' is dan geeft dit onderzoek sowieso een vertekend beeld. Auteursrechtorganisaties worden vooral ingeschakeld om de rechten van door platenmaatschappijen uitgebrachte muziek te beschermen, veel muziek wat door onafhankelijke artiesten wordt aangeboden (online of via andere wegen) gaat niet langs een auteursrechtorganisatie en zal dus ook niet in dit onderzoek opgenomen zijn.

Wat een ondoordacht stukje tekst!

Heb je the long tail wel gelezen? Chris Anderson zegt dat bij een perfecte implementatie van web 2.0 de lange staart meer is dan de blockbusters, of de top 100, of wat dan ook..

He draait in zijn theorie om de aanbevelingen die gemaakt worden aan de individuen, waardoor er dieper en dieper in de verschillende niches kan worden gegaan.

Logisch dat Anderson dit onderzoek verwerpt als kritiek op zijn theorie als er geen data bekend worden gemaakt. Buiten dat is zijn theorie dus alleen vn toepassing op een goed functionerend web 2.0 verhaal (zoals bijna elke theorie niet 100% draai in de echte wereld)

Misschien was dat laatste iets onduidelijk, maar ik wil zeggen; eerst presenteren dat er heel veel aanbod is. (mooi!) En dan bijna doen alsof dat faalt omdat heel veel toch niet gekocht wordt, terwijl ik zou zeggen dat je bij een gigantisch aanbod juist verwacht dat er heel veel buiten het blikveld van de consument blijft. Dachten we echt dat nu alle obscure bands zouden gaan verkopen ten kosten van de groten?

Volgens mij is in andere kringen altijd het verhaal geweest dat je meer kans hebt om door te dringen tot die groten, niet dat de koek gelijk verdeeld zou gaan worden. Maar misschien heb ik niet goed geluisterd toen.

(Daarbij, hoeveel echt obscure (special interest) bands bieden nu online downloadbare muziek aan?) Ik denk dat het bij gebrek aan een duidelijke marktplaats waar nagenoeg iedereen te vinden is al niet te zeggen wat "long tail" precies doet.

Als ik eens niet eens "de meest obscure" muziek wil aankopen dan kan dat simpelweg heel moeilijk. Ik denk dat er met name in distributie nog heel veel te verbeteren is want, "zonder te betalen", als we dat maar even zo noemen, is vaak wel (goed) mogelijk.

Dit is natuurlijk een volstrekt niet-representatief sample, maar wellicht illustreert het iets. Met het idee "long tail" en "oneindige schapruimte" ben je er nog niet. Je moet ook dingen aan te bieden hebben én promoten.

Waarbij van die twee het eerste vaak tegenvalt en bij het laatste valt mee dat je nu eenmaal toch een keuze maakt uit dingen "die je kent".

En ja, in the end valt het "mooie verhaal" ook wat tegen, er is niet voor niets een "mainstream". En ik denk dat die altijd het veruit beste zal blijven draaien.

En net zoals Ton heb ik mijn bedenkingen bij die aangeboden nummers. Bovendien; is dat nu juist niet wat je verwacht, dat er ook heel veel gewoon níet beluisterd wordt? Het aanbod wordt wellicht makkelijker, maar zelfs van gratis nummers zal heel veel onontdekt danwel ongeliefd blijven. Ik denk dat het een utopie is om te denken dat bij een gigantisch aanbod iedereen een stukje van de taart krijgt. Verwacht je dan niet juist dat er aan de uiteinden niets of weinig meegesnoept wordt?

Wat dat verder afdoet aan de voordelen van online verkoop, ik weet het niet eigenlijk.

In de discussie op het long tail blog gaat het vooral om de data source. De man werkt voor de buma stemra van Engeland, dus het zou kunnen dat hij via die kant gegevens heeft. Echter, dan gaat hij bijvoorbeeld ook alle nummers meenemen die ooit als ringtone uitgebracht zijn. Al met al kan je zonder data source weinig over de gegevens zeggen.

Interessante dataset, die zou ik inderdaad graag eens nader zien. Wat is eens wil opwerpen is dat de 80% singel verkoop door 52.000 exemplaren misschien wel een longtail an sich is. Moeten we de professionele en amateurmarkt niet van elkaar scheiden? Die 13 miljoen online aangeboden nummers, hoeveel daarvan is echt professioneel? 52.000? Dat zijn er immers al 1000 per week. Zoveel heb ik er nooit elke week nieuw gezien in welke muziekzaak dan ook. Dit zijn al internet aantallen. Hoe is deze groep verdeeld? 20% kop met minder dan 50% omzet? Dat klinkt dan als longtail, terwijl de amateurclub erachter dan een omgekeerde beweging laat zien (de kop pakt lle omzet pakt door 10 miljoen niet verkopen op de 13 miljoen). User generated content verziekt de longtail? De bekende professionele markt wordt door internet en het gemak van vinden wel een longtail en de door internet onstaande amateurmarkt is door het overschot van aanbod juist een "big head"?

Misschien ben ik wel een long tail aanhanger, of niet misschien. Maar enige nuance zou je hier wel in mogen aanbrengen. Namelijk het feit dat deze Britse onderzoekers weigeren hun data set prijs te geven. Sterker, ze weigeren zelfs maar te vertellen op basis van welke muziekverkopen het afkomstig is. Dus om the long tail nu terzijde te schuiven op basis van niet verfifieerbare data is wel weer het toppunt van slechte journalistiek. Blogger onwaardig.

Dat overigens in de kerst periode juist de blockbusters het goed doen is natuurlijk volkomen logisch. Je koopt immers kado's, niet iets voor jezelf. En wat doe je bij een kado doorgaans? Je speelt vaak meer op zekerheid en een blockbuster is altijd meer mainstream / middle of the road en daarmee geeft het meer zekerheid dat de ontvanger het leuk vind.

Vandaag in het FD, Herbert Blankesteijn: ‘De Long Tail, het grote aanbod van obscure producten in de digitale wereld, brengt minder op dan voorspeld. De bedenker van de term, redacteur Chris Anderson van het Amerikaanse tijdschrift Wired, geeft dit toe op zijn weblog: 'Het is moeilijk geld te verdienen in de staart. De verdiensten zitten in de kop.'

De theorie van Anderson zegt dat een beperkt aanbod van bestsellers een kenmerk is van de analoge markt. Muziekwinkels op het web kunnen veel meer titels in voorraad houden dan fysieke platenwinkels.

De kosten zijn praktisch nihil. Digitale bestanden zijn nooit uitverkocht of niet meer leverbaar. Zo kunnen oude opnamen weer geld opleveren: een 'lange staart' van minder populair aanbod, die in zijn geheel veel omzet kan genereren. Misschien wel meer dan alle bestsellers bij elkaar, was de optimistische verwachting van Anderson. Hij schreef er in 2006 een boek over.

Recente publicaties lijken zijn theorie te weerleggen. De belangrijkste is van MCPS-PRS Alliance, een Britse organisatie die royalty's incasseert voor artiesten. Volgens deze studie zijn 10 van de 13 miljoen nummers die online te krijgen zijn, niet één keer verkocht.

Onlangs zei Google-directeur Eric Schmidt in een interview: 'Ik zou graag zeggen dat de Long Tail de plek is waar je moet zijn. Helaas is dat niet zo.'

Bedrijven als Google, Amazon en Facebook illustreren dat internet vaak werkt in het voordeel van grote succesnummers, en tegen nichespelers.

Navraag leert dat Andersons Long Tail nog niet bij het grof vuil kan. Daniël Ropers, directeur van online winkel Bol.com: 'Veel mensen blijken niet in staat hun vraag adequaat te formuleren. Als je ze helpt, blijkt de vraag veel meer in de staart te zitten.' Daarvoor is volgens Ropers nodig een database aan te leggen met profielen en gedrag van veel klanten, iets wat juist de grote sites goed kunnen.

Hoewel Bol.com volgens Ropers 'nog een lange weg' heeft te gaan, wordt in een jaar tijd 95% van de aangeboden boeken minstens één keer verkocht. Dat geldt ook voor muziek. eMusic liet weten in een jaar tijd drie kwart van zijn aanbod minstens één keer te verkopen.

Interessant artikel uit het FD. Dank voor het doorplaatsen, Theo. Zelf heb ik voor de Emerce die komende vrijdag verschijnt een artikel geschreven over de kritiek op de Long Tail, waar onder meer Max Kohnstamm (SRM) en Rogier van Kralingen (Innoa) hun mening op geven. Ter leeringh ende vermaeck heb ik op mijn blog alvast een oud eigen interview met Chris Anderson aan de vergetelheid onttrokken.