Nederlandse consument wil geen relatie… met zijn bank

Nu de kredietcrisis werkelijk om zich heen grijpt, wordt het pas echt interessant. Klanten lopen nu massaal weg uit onzekerheid. Zouden klanten nu wel een relatie met de bank aan willen gaan, of nog interessanter (zie de reacties) zouden banken nu bereid zijn om zich werkelijk in klanten te verdiepen om een waardevolle relatie aan te gaan?
Het zou mooi zijn als banken zich nu gaan realiseren dat ze op een andere manier met hun klanten om moeten gaan. Misschien dat de kredietcrisis banken noopt tot een meer klantgerichter beleid.

@Roy

Goed gesproken! Het is toch echt ongelofelijk dat het zo werkt.

Voor alle CRM leiders bij grote instellingen:

1. Luister echt! Dat werkt beter dan aanbiedingen doen! Als een instelling laat merken naar mij te luisteren (binnen de relevantie van de instelling) heeft dat meer invloed op mij dan iedere loze aanbieding.

2. Doe alleen een aabieding als hij echt 100% raak is. ANDERS WERKT HET AVERECHTS! (Rot op met al je 13 in een dozijn, onpersoonlijke, 'beste relatie' mailings! AL die folders betaal ik! Denk eens aan het milieu! Bel me gewoon op!)

RELEVANTIE!

Sorry. Hier spreekt ook een gefrustreerde consument :-)

Interessant is of mensen met veel geld wel/niet ondervertegenwoordigd zijn in de groep van 49% die geen relatie willen hebben met hun bank. Want als dat zo is, dan is er geen man over boord.
Want ik denk dat wel meer dan de helft van de Nederlanders te oninteressant is voor banken om een relatie mee te hebben.

@joost
Ik heb 3 ING Account Managers die periodiek de boel met ons 'bespreken'. Die mensen hoeven geen mailing te sturen, maar kunnen gewoon aan tafel een uitnodiging doen, zoals ik dat ook met onze klanten doe. Nix juridische implicaties, maar gewoon je klanten kennen. Dat heet account management. Al het andere is verkoop ...

@roy: stel dat jij iets hebt met postduiven. En elke maand koop jij via je creditcard of via je pin voer voor je duiven, kooien voor je duiven en speciale fokduiven en wat al niet meer....

Nu stuurt de NMB/ING jou een speciale mailing... Geachte heer Roy, Graag doen wij u een exclusieve aanbieding voor een reis naar het wereldkampioenschap postduiven..."

Los van de juridische implicaties v.w.b. privacy wetgeving... zit jij hier echt op te wachten? Ze weten dan dus ALLES van je... dan doen ze al... maar ik vind het een fijn gevoel dat ze voorlopig nog even doen alsof ze niets weten...

Ik wil wel een relatie met mijn bank! Maar inderdaad: die bank niet met mij. De Postbank heeft jaren lang idioot lage rente gegeven op de kapitaalrekening. Reden om naar de Rabobank over te stappen. Daar doen ze hun best, dat geef ik toe. Maar ze behandelen me zo kinderachtig! Zo kan ik op de website niet zien wat de rente is op mijn spaarrekening. Daar moet ik over bellen: wake up, this is 2008! En ook kan ik niet vooruit de betalingen aan de belastingdienst klaar zetten. Want 'dat gaat dan te vaak fout'. Ja, het valt niet mee om een volwassen relatie met je klanten te onderhouden.

Wat is een relatie met een bank? Neem de NMB/ING als voorbeeld. Ik ben daar sinds 1978 als particulier en later zakelijk (met diverse bedrijven) klant. Als de NMB/ING dus iets organisaeert, verwacht ik een mailing/uitnodiging op maat. Dat is aan de ING niet besteed, want die mailt gewoon naar 'Geachte relatie' een 'exclusieve uitnodiging' voor een 'seminar' waar ik zakelijk en privé niets te zoeken heb.

Dit gaat dus over een partij die dus al 30 jaar inzichtelijk heeft wat er op diverse rekeningen bij me gebeurt en dus lief en leed heeft meegemaakt. Als zo'n bank geen interesse in mij heeft, waarom zou ik dan een relatie met ze willen?