Arbeidsmarktcommunicatie, een term die elke organisatie op dit moment interesseert en bezig houdt. Voor veel bedrijven luidt dan ook de hamvraag: Hoe werf je en behoud je medewerkers in een tijd waarin gekwalificeerde medewerkers schaars zijn? Ondanks de huidige economische ontwikkelingen …
Arbeidsmarktcommunicatie, een term die elke organisatie op dit moment interesseert en bezig houdt.
Voor veel bedrijven luidt dan ook de hamvraag: Hoe werf je en behoud je medewerkers in een tijd waarin gekwalificeerde medewerkers schaars zijn?
Ondanks de huidige economische ontwikkelingen blijft de arbeidsmarkt voor hoger opgeleiden krap. Het vinden en behouden van goed gekwalificeerde en gemotiveerde medewerkers is voor veel sectoren een probleem. Commerciële bedrijven kunnen nog goed uit de voeten met dit probleem, omdat hun positioneringsstrategie makkelijk te formuleren en toe te passen is. Maar.......
De overheid, en met name de gemeentelijke sector kan moeilijk aan gekwalificeerde personeel komen, motiveren en behouden. De oorzaak hiervan is een complexiteit aan omstandigheden, zoals: wetgeving, politiek, beleidsregels, economische speelvelden en psychologische domeinen.
Specifiek ingaan op deze omstandigheden betekent het schrijven van boekenkasten.
De overheid ziet het belang van een adequate arbeidsmarktcampagne de laaste jaren steeds meer en beter in. Het bewijs hiervan is de nationale campagne "Werken bij het Rijk Als je verder denkt" van de rijksoverheid. Met de campagne "Werken bij het Rijk Als je verder denkt" proberen de haagse ministers werken bij de overheid aantrekkelijker te maken.
Echter profiteren alleen de hoge overheidslichamen van deze nationale campagne, de gemeenten zien weinig verandering in hun personeelssamenstelling, terwijl de gemeente wel het overheidsorgaan is dat het dichtst bij de burger staat en juist daarom het hardst nieuwe jonge medewerkers nodig heeft.
De overgrote deel van de jonge werkzoekenden zijn zich nauwelijks bewust van de diversiteit aan taken bij de gemeente. Het is daarom van belang om aan studenten en jonge starters en doorstromers uit te leggen dat werken bij de gemeente meer is dan paspoorten uitgeven en parkeerbonnen uitschrijven. Werken bij de gemeente betekent werken in een dynamische omgeving, waar resultaten gelden, met diverse werkgebieden naar keuze.
Maar deze arbeidsmarktpositie van gemeenten is onvoldoende duidelijk bij jonge starters en doorstromers. Hoe kan de gemeente van haar stoffige (werkgevers)imago afkomen? Wat zijn de valkuilen bij het opzetten van een arbeidsmarktcampagne? Waar moet een gemeente de accenten opleggen?
Arbeidsmarktcommunicatie versus citymarketing
De stad en de gemeente, zijn in de ogen van marketeers twee verschillende onderwerpen en benaderen daarom deze twee onderwerpen separaat. Daarentegen maken burgers dit onderscheid niet.
Aangezien marketeers van buiten naar binnen moeten denken en handelen, is het van belang dat het uitgangspunt van de arbeidsmarktcampagne het referentiekader van de jonge starter moet zijn. De stad en de gemeente moeten dus in één adem genoemd en benaderd worden.
Citymarketing en arbeidsmarktcommunicatie moeten als het ware elkaars synoniemen worden.
Citymarketing kan een bijdrage leveren aan het werkgeversimago van de gemeente als de wervingscampagne integraal wordt opgenomen in de plannen voor stadsmarketing.
Het is effectiever en efficiënter om de arbeidsmarktcampagne te integreren in de plannen voor stadsmarketing. Een burger die trots is op een stad, zal ook eerder bereid zijn voor de stad te werken. Echter, maken gemeenten in de praktijk onderschied tussen citymarketing en arbeidsmarktcommunicatie. Hierdoor lopen kansen en voordelen langs elkaar heen en missen het doel.
Een sterke werkgeversmerk bouwen
Gemeenten hebben te maken met hevige concurrentie van met name commerciële bedrijven, die met euro's wapperen en de jonge starters luxe bieden.
Uit diverse onderzoeken is gebleken dat deze voordelen verleden aan het worden zijn. Jonge medewerkers kiezen steeds meer voor socialiteit en zoeken daarom naar organisaties met goede secundaire arbeidsvoorwaarden.
Gemeenten kunnen hun sociale werkgeversbeleid 'merk-waardiger' presenteren door systematischer voordelen uit te drukken. Wat is bijvoorbeeld het nut dat de medewerker heeft bij een gemeentelijke baan?
Nu is het zo dat gemeenten niet met de schatkist kunnen gaan wapperen om medewerkers aan te trekken. Een hoog financieel voordeel kan de gemeente dus niet beloven, maar tegenover dit voordeel bestaan genoeg substituten die even zwaar wegen en de reserveringslijn van de werkzoekende naar een evenwicht reduceren en de starter indifferent maakt.
Probeer achter deze gewenste voordelen te komen en presenteer ze in de campagne. Het bieden van functionele, economische en psychologische voordelen is het raamwerk van een effectieve campagne.
Corporate handelen
Communiceer naar buiten toe als één gemeente, het is makkelijker gezegd dan gedaan. Binnen de gemeente zijn verschillende diensten te onderscheiden, die apart van elkaar werken. Deze diensten willen graag autonoom blijven en kiezen daarom meestal voor een eigen wervingsaanpak.
Het is echter verstandiger om als één werkgever naar buiten toe te treden, en niet met verschillende marketing/communicatiecampagnes de jonge starter te bombarderen, dit zorgt voor verwarring en reputatieschade.
Een organisatie met verschillende diensten en tegelijkertijd met allemaal een eigen wervingsboodschap impliceert een complexe organisatie, en dit is juist niet wat starters en doorstromers zoeken. Ze zoeken naar organisaties die gemak en duidelijkheid uitstralen.
Intern = Extern
De personeelsleden vormen het visitekaartje van de organisatie. De samenstelling van de huidige medewerkers trekken werkzoekenden aan of stoten ze af.
Daarnaast dragen tevreden medewerkers bij aan een positieve externe informatieoverdracht. Kennissen, vrienden en familie nemen een positieve beeld waar van het personeelslid.
Om bij personeelsleden tevredenheid te bereiken is een interne communicatiecampagne onmisbaar. Niet alleen intern communiceren is van belang, maar ook het faciliteren van voorzieningen en het bieden van mogelijkheden is onontbeerlijk voor een effectieve wervingscampagne.
Om de externe boodschap intern waar te maken, zullen dus ook activiteiten ontplooid moeten worden die intern gericht zijn. Gemeentelijke medewerkers moeten in woord en gebaar kunnen bevestigen dat het werken bij de gemeente aantrekkelijk is: ze moeten trots zijn op het werk dat ze doen.
Een campagne betekent letterlijk vertaald 'veldtocht', dus samen denken en doen bepaalt het succes van een campagne. Een enthousiaste en multidiscplinaire team samenstellen die proactief nadenkt over het wervingsbeleid en ook uitvoert, is dan ook het halve werk.
Beeld en tekst
Burgers kennen de gemeente vooral via tekstuele communicatie. Bijna alle communicatie van de gemeente geschiedt via tekst. Nauwelijks wordt er gebruik gemaakt van visuele communicatie om de boodschap over te brengen.
Dit is ook wel logisch, gezien de verantwoordelijkheid die de gemeente draagt bij een nauwkeurige informatieoverdracht. Maar het tekstueel denken moet de gemeente bij een wervingscampagne loslaten.
Wij leven nu eenmaal in een beeldmaatschappij en vooral jongeren hebben een sterke beeldcultuur.
Het beeld zorgt voor het eerste contact en wekt interesse. Het draait om de belevenis rondom het werkgeversmerk van de gemeente en door middel van goed beeldmateriaal is het mogelijk hetzelfde tekstuele verhaal in beeld uit te drukken.
Personeelsadvertenties in tekst en een bescheiden fotootje zijn moordend. Het stoffige, formele, serieuze en saaie straalt er dan meteen vanaf. En zoals eerder gesteld reageren jonge generaties eerder op beeld dan tekst. Gemeente moeten dus bewust worden van de kracht van beeld en hier op overstappen.
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: Vier marketeers over trends in (r)etailmarketing
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:


@Elfahmi: dat de vergrijzing nergens zo hard toeslaat als bij overheid is mij meer dan duidelijk en Mark Bressers (hoofd expertisecentrum arbeidsmarktcommunicatie van het Rijk) zei in een recent interview (http://www.hrlog.nl/2007/11/07/tfhr-interview-met-mark-bressers/)
ook dat de politiek lastig kan zijn voor de overheid, omdat je soms lang bezig bent met iets dat dan door een wijziging in beleid ineens verdwijnt.
Echter is het grootste probleem dus organisatorisch. Want er is voldoende aanwas, zeker ook bij gemeenten. Ook in de jongeren categorieën. De roep naar zingeving in het leven wordt groter en de overheid heeft daar meer mee van doen dan het bedrijfsleven. Maar men focust op de slechte dingen te verdoezelen en niet op de goede zaken eruit te halen. We zeuren als jaren over de onderwijssalarissen (die als je objectief onderzoek leest helemaal niet zo laag zijn). Het is ook die beeldvorming.
Bas van de Haterd
Sun 18 Nov 2007, 11:32
@Bas; de strekking van het artikel is jonge starters en de arbeidsmarkt van de overheid (gemeenten). Ik ben het volledig met u eens dat er ook een organisatorisch probleem is, maar dit probleem speelt ook in andere sectoren. Multinationals met uitstekende wervingscampagnes blijken ook onbereikbaar te zijn. Het organisatorische probleem is een bedrijfskundige/bestuurskundige benadering. Het gaat hier om de communicatiecampagnes van de gemeenten en die loopt achter op die van de commerciele bedrijven. Zoals in het artikel aangegeven is, is de oorzaak hiervan een samenloop van omstandigheden. De politieke kleur bepaalt waar de accenten van het gemeentenbeleid op komen te liggen.
U kunt in het personeelsmonitor van de gemeenten http://www.aeno.nl/fileadmin/Personeelsmonitor/Documenten/Personeelsmonitor2006.pdf lezen dat veel vacatures openstaan. Er komen veel sollicitaties binnen bij de gemeenten, maar het is de vraag of de sollicitanten ook geschikt zijn in die zin dat ze het vergrijzingsprobleem binnen de gemeenten kunnen oplossen. De gemiddelde leeftijd van werkenermers binnen de gemeenten ligt ver boven de 40 jaar. Als de gemeenten niet snel ervoor zorgen dat ze jongeren aantrekken en bij de gemeenten komen werken, dan kampen ze binnenkort met een zwaar tekort aan personeel. De gemiddelde leeftijd van werknemers moet lager om in de toekomst de klappen te kunnen opvangen.
Het aannemen van seniore werkenemers betekent over een paar jaar, door een massale uitstroom, een structuele tekort aan werknemers.
Er mogen nog zoveel mensen solliciteren het gaat om het feit dat de sollicitanten niet de gewenste kwalificatie hebben.
De gemeenten zijn nu dan ook bezig met het doorvoeren van een leeftijdsbewust personeelsbeleid.
Elfahmi
Sun 18 Nov 2007, 11:10
Hoewel ik veel van de suggesties kan steunen kan ik me toch niet aan de indruk onttrekken dat de schrijver niet echt weet waar hij over praat.
Want ten eerste profiteren de gemeentelijke overheden wel erg veel van de inspanningen van het rijk. Kijk enkel naar 'werkenbijdeoverheid.nl' de site van BiZa, juist ook gericht op de gemeenten. Ook ziet de burger doorgaans het rijk als een compleet plaatje van alle overheidsdiensten, dus allen profiteren mee.
Daarnaast is er amper een wervingsprobleem bij de gemeenten, het is een organisatorisch probleem. Als je weet dat de gemeente Rotterdam op jaarbasis 30.000 open sollicitaties binnen krijgt die in een archief gaan waar ze nooit meer uitkomen, weet je waar het probleem zit. Elke recruiter daar vind het maar wat leuk om een advertentie te zetten en geen enkele kijkt of er al kandidaten zijn (letterlijke uitspraak van iemand bij recruitment in Rotterdam). Dus hebben gemeenten een probleem? Ja, met de mensen die er nu zitten.
Verder heb je wel meer dan gelijk dat ze deze eeuw in zouden moeten stappen wat arbeidsmarktcommunicatie betreft. Echter hebben ze een grote voorsprong op het commerciële bedrijfsleven op veel gebieden, geen achterstand. Ze presteren het echter om de nadelen van werken bij de overheid uit te vergroten en de voordelen teniet te doen.
Bas van de Haterd
Sat 17 Nov 2007, 21:58