Pratend pak yoghurt

Een goed product verkoopt zichzelf, maar dat zou je binnenkort ook letterlijk kunnen meemaken. Stel, je doet na je werk nog even snel een paar boodschappen. Halverwege de eerste gang van de supermarkt word je aangesproken door een pak yoghurt die een verhaal afsteekt over de vele aardbeien in zijn binnenste. Hij vertelt ook over zijn anders gefruitte broertjes naast hem in de koeling, en het feit dat ze momenteel met z'n allen klaarstaan om door jou gehamsterd te worden. Mits je in het bezit bent van een klantenkaart uiteraard.

Dit is niet helemaal de bedoeling van Invisible Media, een experimenteel informatiesysteem dat momenteel wordt ontwikkeld door afstudeerder David Merrill van het Massachusetts Institute of Technology's Media Lab, maar het zou in theorie wel zo kunnen gaan. In de praktijk zul je met een iPod, gsm, bluetooth headset of ander compatibel apparaat naar wens een product in de supermarkt via infrarood kunnen scannen, waarna een server door de draadloze verbinding met het audio-apparaat de productinformatie opleest. Hierdoor kun je je laten informeren, zonder dat daarvoor een beelddrager of speciale apparatuur nodig is, onafhankelijk van de locatie en zonder dat je ernaar hoeft te zoeken. Bovendien hou je je handen vrij.

Een stap verder nog, is het vastleggen van een persoonlijk winkelprofiel, waarin je aangeeft wat wel en niet in je smaak valt. Eventuele allergieën, merkvoorkeuren en andere persoonlijke kenmerken worden in het profiel opgeslagen. Het draagbare apparaat wat je bij je draagt communiceert met de schappen. Terwijl je door de supermarkt loopt (wat overigens ook keurig kan worden geregistreerd ter verhoging van het winkelgemak) geven gekleurde lampjes onder de producten aan welke producten wel of niet in het gekozen profiel passen. Je wordt zo geattendeerd op interessante producten.

Uiteraard kan dit systeem ook buiten de winkelomgeving worden toegepast. Zeker in combinatie met RFID tags zijn de mogelijkheden eindeloos. Zo zijn er al ideeën om auto-onderdelen te laten praten met de bestuurder of monteur. Ook zouden boeken hun eigen recensies kunnen voorlezen. Maar ook babbelende billboards, etalages en brochures behoren mijns inziens tot de mogelijkheden. Zo heb je altijd gezelschap als je op de tram staat te wachten. Merrill verwacht overigens niet dat er in de toekomst producten ongewenst zullen beginnen te babbelen tegen toevallige passanten. Het initiatief tot interactie zal (hopelijk) bij de ontvanger blijven.

• Tweet