Sociale netwerken en de netwerkparadox

Er wordt nogal wat geschreven over sociale netwerken. En - guess what ? hier is weer een stuk. Over de gevaren, het nut en de sociale druk: de netwerkparadox.

Het nut
Veel mensen die ik ken, inclusief ikzelf, vragen zich af wat nou eigenlijk de waarde is van sociale netwerksites. Nu is het ene netwerk het andere niet en is bv Hyves wel wat anders dan LinkedIn. Maar er is in zijn algemeenheid best wat over te zeggen.

De meeste weerstand heeft volgens mij te maken met het feit dat netwerksites een extra communicatiemiddel zijn. En we hebben al zoveel communicatiemiddelen om uit te kiezen. Dit is dat kader is deze beslisboom wel aardig:
(Zie hier voor het originele plaatje)



Iemand zal pas (actief) op een netwerk aanwezig zijn als hij of zij er het nut van inziet. En juist dat nut kan voor iedereen verschillend zijn. Bijvoorbeeld jezelf lekker belangrijk voelen ("Ik netwerk dus ik besta") of inzicht krijgen in de relaties van je relaties (een soort voyeurisme 2.0).

Hoe dat werkt wordt prachtig uitgelegd in dit filmpje:


De gevaren
De keerzijde van je profiel op internet zetten is dat iedereen dingen van je kan zien die eigenlijk niet voor iedereen bedoeld zijn. We weten inmiddels dat sollicitanten tegenwoordig eerst worden gegoogled en dat hun profielen op netwerksites worden gechecked. Soms kost de openheid op netwerksites mensen hun baan of hun relatie.

Ook een 'gevaar': mensen waar je niet voor niets geen contact (meer) mee hebt, kloppen nu zomaar bij je aan. Dit is een mooie quote uit een Time-artikel 'Why Facebook Is the Future': "(?) its core insight: that the most important function of a social network is connecting people and that its second most important function is keeping them apart."

En vorige week verscheen een bericht over de gevaren van 'digitaal exhibitionisme': er staat van sommigen genoeg informatie op internet dat hackers identiteiten kunnen 'stelen'.

De druk van de massa
Het nut versus de gevaren dus. Maar hoe die twee zich tot elkaar verhouden staat geenszins vast. Als meer mensen uit je (gewenste) omgeving actief worden op netwerksites, wordt het nut groter en lijken de gevaren (of algemener: de nadelen) minder belangrijk te worden.

Het is niets nieuws dat kritische massa's nodig zijn om succesvolle diensten te creeren. We hebben hetzelfde de afgelopen jaren o.a. gezien bij de acceptatie van e-mail en mobiele telefoon. Ook toen dreigende de angst dat je het contact met je vrienden kwijt raakte als je niet meedeed. En de aansluiting kwijtraken, dat wil toch niemand.

De netwerkparadox
Maar het grote voordeel van e-mail en mobiele telefoon is dat iedereen met iedereen kan communiceren, onafhankelijk van de provider.

Netwerksites zijn afgesloten werelden, die naast elkaar bestaan. Er is er wat dat betreft nog teveel keus, sterker, er komen er steeds meer op ons af. Zo heb ik, naast mijn schamele Hyves-vriendenkring, inmiddels ook alweer twee vrienden op Facebook. En ben ik, naast mijn LinkedIn netwerk, voor het laatst op Xing geweest toen het nog OpenBC heette.

En nu zou ik dan weer op Freep moeten. En straks moet ik ook nog met bedrijven contact onderhouden omdat zij ook 'iets' met social media doen. En?

Al die netwerken? (diepe zucht). Ze zijn er om mijn contacten te onderhouden. Maar het kost me mijn sociale leven nog eens.

• Tweet