Hoe kijken we naar IJsland vandaag de dag? Als een kale kip die we willen plukken, of als een test? Een test om onze menselijke waardigheid te tonen. Het lot van IJsland is ons spiegelbeeld. Het confronteert ons met onze eigen …
Hoe kijken we naar IJsland vandaag de dag? Als een kale kip die we willen plukken, of als een test? Een test om onze menselijke waardigheid te tonen.
Het lot van IJsland is ons spiegelbeeld. Het confronteert ons met onze eigen hebzucht. Aan ons de keuze: laten we ons verder daardoor leiden, of komt iets anders voorop te staan?
We leven in een geweldige tijd. Want 'change' is mogelijk! En niet zo'n beetje ook. In de doodlopende weg waarin we zitten is alleen een koersverschuiving geen optie meer. We moeten ons omdraaien. Terugkeren naar wat ook al weer echt van waarde is.
Als het egoïsme is dat ons naar de blinde muur heeft geleid, dan is het enige dat ons op weg terug kan brengen: 'vertrouwen'. Alleen dat zal verandering brengen in deze wereld van complete interafhankelijkheid. Onvoorwaardelijke vertrouwen. Tussen mensen, tussen bedrijven, tussen landen. En onvoorwaardelijke vertrouwen in onszelf dat we een oprecht betere toekomst kunnen scheppen. Yes, we can.
Intussen rollenbollen onze overheden over straat over wie vooraan in de rij mag staan met hun claim bij de IJslanders. Kunnen zij niet beter de helpende hand toesteken? Bijvoorbeeld door ze te vragen of ze mee mogen denken hoe IJsland als economie opnieuw uit te vinden.
Wat wij daaraan hebben? IJsland kan voor de internationale gemeenschappen pilot worden van hoe je welvaart in de 21e eeuw gecreëerd wordt. En Nederland kan hierin een voortouw nemen!
In de huidige wereld van grote interafhakelijkheid bestaan geen 'eilanden' meer. Alles en iedereen is aan elkaar verbonden. We komen naar een volgende fase met elkaar niet door dat te ontkennen, of -nog erger- te willen terug te draaien, maar om daarvan gebruik te maken. Bijvoorbeeld door de wereldwijde collectieve intelligentie te gebruiken onszelf een stap verder te brengen. Daarbij zal luisteren belangrijker (maar ook lastiger) zijn dan het 'wel al weten wat er moet gebeuren'. Vertouwen dus. Daar draait het om.
Wil je je sympathie tonen naar de IJslanders, omdat je expressie wil geven aan jouw wil om te vertrouwen, word dan lid van deze Group op LinkedIn .
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: ‘Haal de band aan met je kijker en lezer’
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:


@ Dries,
crowdsourcing, open innovation, co-creatie en dat 'in vredesnaam'!
Niels F.C. Willems
Thu 13 Nov 2008, 14:02
eeeh wat heeft dit in vredesnaam met marketing te maken ?
Dries
Thu 13 Nov 2008, 13:49
Sorry hoor. Maar is een teveel aan vertrowuen juist niet de oorzaak van het ineenstorten van een finaciele wereld die in werkelijkheid op drijfzand stond?
Claus
Wed 12 Nov 2008, 13:11
eens met de visie op hebzucht en de zelfkant van de kapitalistische maatschappij. Gelukkig ben ik al jaren trouw aan het sparen in Nederland ipv beleggen laat staan in Ijsland.
Jacq
Wed 12 Nov 2008, 11:24
Mooi initiatief, we kunnen het! Het is tijd voor een nieuwe realiteit!
Diederick
Tue 11 Nov 2008, 22:50
De kredietcrisis is een kans en ik zie nu al mooie dingen gebeuren (en ook mindere dingen). Aan ons om te bepalen hoe we hier concreet een rol in kunnen spelen.
Nadi B.
Tue 11 Nov 2008, 20:37
Ik hoop dat de collectieve intelligentie gaat zien dat hebzucht en egoïsme niet zomaar zullen verdwijnen. En dat we dus moeten streven naar 'change' die de totale onbalans in het huidige economisch systeem gaat bevechten.
Want de economie is werkelijk volledig uit balans: de aanbodzijde dicteert alles (de vraagzijde, nationale overheden, NGO's, you name it). In onze global village maken de multinationals de dienst uit en niemand anders. En zij exploiteren - langs de macht van schaalvoordelen, van reclame, van werkvoorziening - de hebzucht en het egoïsme aan de vraagzijde om hun eigen hebzucht en egoïsme te bevredigen. Ten koste van iedereen die het spel niet meespeelt.
Illustratief voorbeeld: toen Balkenende de CO2-emissiehandel bedacht reed Jeroen van der Veer naar Brussel en bedong een uitzonderingspositie voor de olie-industrie. Jeroen van der Veer maakt de dienst uit, niet Balkenende. Want de economie van Shell is nou eenmaal groter dan die van Nederland.
Maar de geschiedenis laat zien dat onbalans altijd tijdelijk is (zie de gebroken macht van het Romeinse rijk, van de blanken, van de werkgevers, etc. etc.). Mijn vraag is hoe en wanneer er een tegenwicht tegenover de aanbodzijde zal ontstaan.
Een tegenwicht dat de hebzucht en het egoïsme aan zowel de aanbodzijde als de vraagzijde gaat balanceren, om vandaar uit weer te bouwen aan onderling vertrouwen. Is dit de 'change' die onze moderne tijd het meeste nodig heeft? Ik denk het wel. Maar wie gaat deze omslag regisseren? Vakbonden, belangenorganisaties, waar zijn jullie?
Martin Schuurman
Tue 11 Nov 2008, 19:07
Gelukkig zijn er nog mensen die wel het begrip ethisch handelen in hun woordenboek hebben staan en voor wie nadenken een werkwoord is.
Ronald K.
Tue 11 Nov 2008, 17:02
Verhaal uit mijn hart Niels, ik meld me graag aan bij de groep!
Dit helpt mee aan de bewustzijnsverruiming die nodig is om als mensheid om te gaan met uitdagingen van deze tijd!
Pieter
Tue 11 Nov 2008, 16:48
Ik sluit me (bijna) helemaal aan bij je gedachtegang en ga me zeker aanmelden bij je group. Wellicht is ?onbaatzucgtigheid? ook een belangrijk waarde bij het vinden van een oplossing in deze vertrouwenscrisis, uiteindelijk is het belangrijk om ?hebzucht? in te ruilen voor iets meer gemeenschappelijks en hoe gaan we dat doen??.?
Mattias
Tue 11 Nov 2008, 8:13