Soms krijg je zo maar pardoes een kijkje in de keuken in de schoot geworpen (excuus voor de gemengde metaforen - het is donderdag). Zo kreeg ik gisteren als trouwe WSJ Online-abonnee (al sinds het begin, bijna 10 jaar geleden) een …
Soms krijg je zo maar pardoes een kijkje in de keuken in de schoot geworpen (excuus voor de gemengde metaforen - het is donderdag). Zo kreeg ik gisteren als trouwe WSJ Online-abonnee (al sinds het begin, bijna 10 jaar geleden) een enquete in mijn emailbox. Die bleek te gaan over een plannetje van WSJ Online om in de toekomst een premium versie van het site-abonnement aan te bieden.
De vraag was of abonnees bereid waren jaarlijks 40 of 50 dollar extra te betalen voor een pakket extra's:
- Ongelimiteerde toegang tot 10 jaar WSJ-archief (dat hebben zelfs abonnees nu niet);
- Een keuze uit een aantal sectorgerichte premium-edities (Gezondheidszorg, Media&Marketing, Business&Tech, Financieel, Juridisch);
- 5 Vragen per jaar aan een speciaal panel van experts;
- Toegang tot een eigen WSJ-zoekmachine die uitsluitend zoekresultaten biedt van de meest authoritatieve bronnen op het web, niet de overdaad van andere zoekmachines (letterlijk citaat).
Vooral die laatste optie klinkt interessant. WSJ was tien jaar geleden een voorloper onder traditionele kranten op het gebied van internetcontent, en ze hebben nog steeds met afstand het meest succesvolle online-model. Gisteren gooide de New York Times al na de nodige schijnbewegingen de handdoek in de ring, en gaf niet alleen de website vrij maar ook nog het hele archief. Maar voor de WSJ betalen honderdduizenden al jarenlang acht dollar per maand, plus een dollar per archiefartikel.
Dus als de WSJ zo'n eigen gespecialiseerde zoekmachine overweegt, zou ik als ik Google was dat niet met een korrel zout nemen. (Tenzij ze Google zelf daarvoor in de arm nemen, natuurlijk.)
Maar wie schetst mijn verbazing toen ik vanochtend een verslag zag van Rupert Murdochs optreden op een Goldman Sachs-conferentie. Rupert is de verguisde nieuwsmagnaat die kortgeleden zijn handen heeft weten te leggen op de eerbiedwaardige Dow Jones-uitgeverij, eigenaar van met name de Wall Street Journal.
Rupert heeft al onmiddellijk ideeen over een nieuwe wind bij de WSJ (waar iedereen gezien zijn reputatie al lang bang voor was). En een daarvan is, zo zei hij tegen de verzamelde investeerders en mediamensen, het volledig vrijgeven van de WSJ Online-site.
Ben benieuwd hoe dat zich gaat verhouden tot het vragen van extra geld voor een premium online-abonnement.
Wordt vervolgd.
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: Vier marketeers over trends in (r)etailmarketing
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:


NRC heeft dat geprobeerd maar daar is volgens mij niet veel van terechtgekomen. Via website een geengageerde community aanspreken is nu eenmaal een stuk makkelijker dan via papier.
Ik ben ook niet onder de indruk van het aanbod (hoewel de onkruid wiedende zoekmachine wel mijn interesse wekt). En bovendien denk ik dat uiteindelijk het business model naar 'compleet via advertenties' zal evolueren. Zo'n archief met tienduizenden artikelen levert nauwelijks wat op als je het van de incidentele opvrager moet hebben. Het verkeer naar de 'long tail' is duizendmaal groter als je die openstelt, en hetzelfde geldt voor het advertentiepotentieel.
Jos.
Thu 20 Sep 2007, 18:04
Interessant om te zien dat WSJ toch blijft experimenteren en klanten ondervraagt. De tegenprestatie vind ik nog te beperkt, aangezien dit weinig echt meer relevantie biedt boven het papieren aanbod.
Dat men het nog niet aandurft om de gemeenschappelijke kennis en meningen van WSJ-lezers aan te boren, blijft mij een raadsel. Waarom niet de zeer professionele discussies openen, nav een stuk in de krant ?
Ewout Wolff
Thu 20 Sep 2007, 15:52