Algemene beschouwingen van de marketing

Fijn te zien dat iemand tegenwicht biedt als het gaat om het hoge testosteron-gehalte in deze discussie.

Uitstekende tegenargumenten, Paul.

Bovendien klinken de bezwaren van de 'gearriveerden' mij deels in de oren als iets wat we al diverse generaties meemaken. De ouderen kijken afkeurend en meewarrig hoe de jongeren het aanpakken.

Terecht is je opmerking:
'Je juicht het toe als ze jouw mooie wereld moeten verlaten. Je doet niets om ze te betrekken of beter te maken. Kortom, je slaat om je heen maar komt niet met oplossingen.'

Klagen kan iedereen, maar kom met oplossingen.

Dat gezegd, de 'marketingmeisjes' waar Roorda aan refereert (en die kunnen zeker ook van het mannelijk geslacht zijn, is mijn ervaring): zijn die er niet altijd al geweest?
Is dit verschijnsel echt een teken van deze tijd?

Of heeft dit te maken met het feit dat marketing zich het kaas van het brood laat eten en nog nauwelijks in de boardroom is te vinden?

'Als ervaren marketeers moeten ze toch meer kunnen bedenken dan de vakboeders en -zuster af te vallen. Niet schreeuwen, doe iets!': amen.

paulblok VS Alfred Levi & Eugene Roorda 1-0
Lijkt me duidelijk, goede tegenargumenten! Hoop dat Levi&co;dit lezen en misschien wil reageren.

Goed stuk Paul. Het is te hopen voor de discussie dat je het mis gaat hebben en dat de heren (en andere) uit hun ivoren toren komen en visie geven, jongeren op weg helpen etc. Helpen is het nieuwe groeien..

Hmm. Toch heeft Roorda wel een punt. Marketing is in veel grotere bedrijven een functie geworden die gedelegeerd wordt naar een lager level, in het bijzonder de contacten met bureaus en externe adviseurs. Die functie wordt vaak gebruikt om directie-secretaressen of sales-managers een promotie te geven. Het resultaat is dat externe marketingleveranciers te maken krijgen met opdrachtgevers die vrijwel geen gerichte opleiding hebben en doorgaans ook weinig ervaring en kennis. Het zijn wel goede regelaars en onderhandelaar. Maar geen beslissers. Want voor een vinkje moeten ze toch bij een hoger niveau langs.

Tuurlijk kun je die meisjes (zelden jongens) uit de wind houden door zelf een markt- en marketinganalyse te schrijven, te wijzen op nieuwe producten en diensten uit het eigen bedrijf, en een suggestie te doen voor de briefing. Die steun en 'opleiding' is zelfs in het belang van de leverancier, want zo wordt de opdrachtgever afhankelijk. Maar de hele setup leidt ook vaak tot halfslachtige oplossingen.

Oh: er zijn natuurlijk ook opdrachtgevers met briljante jonge marketeers en andere opdrachtgevers met zelfvoldane luie ouwe mannen. Leuke vraag voor een volgende marketeersenquete.

prima reactie op een azijnpissernd, generiek verhaal. tuurlijk zijn er kwakzalvers actief, maar een goede opdrachtgever haalt die er wel tussen uit. Geen goede marketeer zonder goede opdrachtgever! fijn tegengeluid dus deze column, top.

Ik vrees dat ik op mijn blog hetzelfde heb gedaan als Levi en Roorda: afgeven op mijn eigen vlak. Ik heb alleen niet dezelfde lijdende voorwerpen gekozen als de heren, ik koos het vak Marketing.

Maar het gevoel is (denk ik) geboren uit dezelfde teleurstellling: "Marketing blijft maar dalen in de achting van mensen en bedrijven en marketeers zelf. Wij leveren in het algemeen niet dezelfde harde, makkelijk te observeren resultaten als Sales en Finance, maar verkondigen nog wel dezelfde praatjes die veel geld kosten en voornamelijk leuke filmpjes opleveren. We zijn steeds banger aan het worden, durven niet afgerekend te worden op resultaten en willen ook niet experimenteren met nieuwe vormen van marketing."

Korter gesteld: misschien zetten bedrijven van die lichte marketing-types en ZZP-ers in, omdat ze weinig vertrouwen hebben in Marketing en ouderwetse marketingadviseurs.

Misschien is het echt niet goed gesteld met Marketing. Maar klagen helpt weinig - het is geen constructieve handeling. Wat wel helpt is om bewust te worden van de tekortkomingen van de huidige opvatting van het vak Marketing. We waren toch zo goed in het peilen van de behoefte van onze (interne) klanten?

Dat betekent dat we moeten veranderen en dat is altijd lastig. Normaliter zou je verwachten dat de leiders van het vak voorop gaan in een nieuwe richting. Maar misschien is dat teveel gevraagd.

Tijd voor de ZZP-ers om deze handschoen op te rapen ?

Kari-Anne, je hebt helemaal gelijk. 'Oude' generaties geven vrijwel ALTIJD af op 'jonge' generaties en de eerlijkheid gebied te zeggen, de jongeren geven ook af op de ouderen. Zelfs ik (als 'marketingmeisje' :p) zie dit bijna wekelijks gebeuren.

Enkele voorbeelden:

- Een docent van mij op mijn vorige opleiding had vroeger een hoge positie in de marketingafdeling van een multinational. Bij mijn afstuderen noemde hij nieuwe media, waar ik vol enthousiasme over aan het betogen was, 'het zoveelste hippe jeugdige marketingkanaal dat ik heb zien komen en gaan'.

- Tijdens de discussie die ik afgelopen week gezien heb tussen Andrew Keen, een meneer van Buma Stemra en wat jongeren, ging de beste man van de Buma tekeer tegen de jonge generatie met uitspraken als 'de online community is geen echte community'.

Kortom, de strijd tussen jong en oud is er altijd al geweest en zal er ook altijd blijven zijn. En believe me, het marketingvakgebied is niet het enige vakgebied waar dit speelt.

Mijn advies:
- Gevestigde marketeer: enthousiasmeer de jonge garde. Neem ze onder je hoede zonder 'lief' of 'soft' voor ze te zijn!
- Jonge marketeers: stop met het uitlachen van de oude garde, ze hebben een berg ervaring waar je enorm veel voordeel uit kunt halen.

Gelukkig zijn er nog altijd marketeers als Paul Blok en Marco Derksen, die inzien dat je MET de jongeren moet werken, niet TEGEN ze.

Goed om te lezen dat ik niet alleen sta met mijn kritiek op de arrivées. Naast de reacties hier op Molblog zijn er ook reacties gekomen via twitter, dus de discussie leeft (zij het decentraal).

@Toine: ik denk ook dat er 'een punt' zit in de woorden van de heren. Maar zoals vaker: als we het (deels) eens zijn over de analyse wil dat niet zeggen dat we het eens zijn over de oplossingen. Uiteraard heb ik de ultieme oplossing ook, maar van 'grote' jongens verwacht ik wel meer dan het afvallen van collega's.

Het probleem is niet jong versus oud, of meisjes versus jongens, maar onervaren versus gepokt en gemazeld. Tuurlijk moeten jonge vakgenoten een kans krijgen om ervaring op te doen, maar dat kan beter in een ondersteunende rol dan in een coördinerende. Die ouwe reclamechef mag best vervangen worden door een jonge hond, maar als dat er eentje is die voor elke keuze een vinkje moet halen bij de baas schiet het vak ook niet op.

Ik heb Alfred Levi en Eugene Roorda via een e-mail op de hoogte gesteld van deze blogpost. Ze worden immers expliciet besproken, dus vind ik het in fair om ze persoonlijk op die blogpost te wijzen.

Van Roorda kreeg ik een out-of-office tot 5 oktober, dus wellicht dat hij later reageert.

Levi e-mailde me dat mijn stuk vooral verzand "in woorden, zonder inhoud" met daarbij het verzoek om iets toe te voegen m.b.t. het punt "Te veel mensen zonder marketing ervaring verhuren zich, omdat het inkomen korte termijn veel beter is."

Ik heb zelf het idee dat mijn blogpost voldoende inhoud biedt voor een inhoudelijke discussie, ik stel zelfs een aantal vragen. Maar vooruit, hierbij een paar toevoegingen:

-ik weet niet of het waar is dat er TE veel onervaren mensen zijn. Dat is uiteraard een subjectief iets. En bovendien iets wat de markt bepaalt. Ervaring is iets, maar kennis (van nieuwe media bijvoorbeeld), enthousiasme, leergierigheid, ondernemerschap, etc spelen ook mee. Ervaring uit het oude-media-tijdperk kan zelfs erg nadelig zijn als dat betekent dat je 'nieuwe' marketing niet goed begrijpt.

-veel zelfstandigen zijn denk ik zelfstandig geworden omdat ze er bij hun werkgevers uitvlogen. Als er te weinig werk is bij werkgevers is zzp-er worden natuurlijk een prima alternatief voor werkeloosheid. Het door Levi gestelde opportunisma "omdat het inkomen korte termijn veel beter is" geldt denk ik in veel gevallen dus niet.

-als mensen niet de door Levi gestelde ervaring van 10 tot 15 jaar hebben voordat ze serieus zzp-er kunnen worden, vereist dat plaatsen om die ervaring op te doen. In deze tijd worden er bij bedrijven (klantkant en bureaukant) juist mensen uitgegooid. Waar moeten ze dan terecht volgens Levi? Juist daar zit een belangrijk punt van mijn betoog. Als we mensen zonder ervaring geen kans geven doen ze nooit ervaring op en komen ze er dus nooit tussen.

Ik heb de ultieme oplossing ook niet, maar ik vind wel dat juist de gevestigde orde iets meer aan de toekomst van jongere vakbroeders en -zusters mag denken. En dus aan de toekomst van het vak.

Hopelijk bieden deze toevoegingen meer aanknopingspunten voor debat?

Internet heeft ons leven veranderd en gaat dat de komende jaren alleen nog maar meer doen. Langzamerhand zet het bestaande wetten in allerlei branches en vakgebieden op zijn kop. Zo ook dus in het marketingvak.

Je kunt hier op twee manieren op reageren volgens mij.

Optie 1 is erin mee te gaan. Je kijkt naar wat er om je heen gebeurt en speelt hierop in. Een goed voorbeeld hiervan zijn denk ik ZZP-ers die veel kunnen toevoegen en een gevolg zijn van veranderende marktomstandigheden. Ook jonge mensen die net beginnen in het marketingvak zullen gemakkelijk in kunnen spelen op nieuwe ontwikkelingen. Ze zijn nog niet belast met vaste denkpatronen en voor een deel al wel met de nieuwe ontwikkelingen opgegroeid.

Optie 2 is er eentje die waarschijnlijk vooral door de gevestigde orde (die wel degelijk een enorm arsenaal aan kennis in huis heeft) gevolgd wordt. Ik krijg het gevoel dat deze groep soms te snel gevaar ziet in de veranderende omstandigheden en probeert terug te vallen op oude beproefde methodes en werkwijzen.

Tussen deze twee opties zit een groot grijs gebied waar waarschijnlijk de beste oplossing en de waarheid ligt. Volgens mij kunnen de jonkies veel leren van de gevestigde orde en andersom. Samenwerken is het devies. De principes die de gevestigde orde gebruikt werken nog steeds. Ze moeten alleen toegepast worden op veranderende omstandigheden waardoor de methodes en werkwijzen veranderen.

Los hiervan staat wat mij betreft een discussie over arrogantie. Arrogantie is per definitie niet constructief. Twee weken geleden op De Eday nog een mooi voorbeeld waar een arrogante presentatie van Winston Binch gevolgd werd door een passievol verhaal van Gary Vaynerchuk. Ik schaar mij aan de kant van Gary die met passie zijn werk doet .......

Als ik heel eerlijk ben, het stoort me inmiddels sterk dat Levi hier niet reageert (Roorda is nog met vakantie, die geef ik nog even respijt). Waarom?

Alfred Levi schrijft een column in Tijdschrift voor Marketing (TvM). Molblog is de blog die bij TvM hoort. Op molblog verschijnt er een reactie op Levi's column. En Levi lijkt die reactie nu te negeren. Omdat ik het met hem oneens ben misschien?

Het enige dat ik van Alfred Levi heb gehoord is (via e-mail!) de opmerking dat ik woorden ben verzand zonder inhoud. En dat hij graag een inhoudelijk debat wil. En dus heb ik in de reacties - op zijn verzoek dus - nog wat inhoud toegevoegd.

Helaas is er desalniettemin radiostilte. Nu, na een paar dagen, 22000 views, 13 reacties op deze blog en een heleboel opmerkingen op twitter (Alfred, er zijn mensen die door je stilzwijgen nu aan MadMen moeten denken, wist je dat), is er nog steeds geen reactie.

Mijn blogpost heeft als doel debat. Precies wat Levi ook zegt te willen. Een post op een marketingblog is daar een mooi, digitaal vehicle voor. Aan het debat doen inmiddels diverse mensen mee. Maar niet Levi. Jammer.

Digitaal willen we allemaal, behalve Levi vooralsnog.

@ Frans, is dit ook waar jij op doelt met je opmerking over arrogantie?

Goh, die Roorda is een bofkont. Krijgt nog even respijt.

Uitstekend stuk Paul. Een hele groep professionals zo over een kam scheren als Levi doet in zijn artikel getuigt van weinig gevoel voor nuance. Ben het met hem eens dat een recessie een zegen kan zijn. Maar niet als als je het ziet als een buitenkans om de luizen uit de pels van je eigen gevestigde orde te weren. De gebruikte stijlmiddelen in het stuk van Levi (overdrijving, generalisatie) werken bij mij nogal op de lachspieren.

Wat betreft de devaluatie van het marketingcommunicatievak hebben Roorda en Levi gelijk.

Reclame is vaak te voorspelbaar, cosmetisch en schreeuwerig geweest. Te vaak berusten campagnes op het herhalen van bestaande technieken en trucs zonder echt creatief of relevant te zijn.

MAAR… dat heef niet met die ZZP’er of ‘jongetjes’ of ‘meisjes’ maken, maar veel meer met het massamedia tijdperk .

Merken hebben altijd GRPs en breinposities kunnen inkopen met massa media, zonder echt creatief te hoeven zijn. Nu de relatie tussen merken en mensen is veranderd en merken worstelen met aandacht van hun doelgroep, wordt er door Roorda en Levi naar de schuldvraag gezocht. Veel interessanter is het om te achterhalen wat in deze tijd wel goed werkt.

Bureaus die echt crossmediaal werken en vanuit sociale behoefte kunnen denken, zijn helaas nog maar op twee handen te tellen.