De trend komt tot volle wasdom: unfriending

Unfriending is inderdaad de nieuwe trend in social networking, Kwaliteit in plaats van kwantiteit, al komt deze trend pas op nu de meeste netwerkers een kritische massa aan contacten hebben binnengehaald. Zolang je die namelijk niet hebt, werkt ontvrienden niet echt in je eigen voordeel.
De ontwikkeling werkt mijns inziens ook de andere kant op: beter nadenken wat je met anderen deelt, zo nodig zelfs extra filters instellen. Zelf had ik dit aan de hand met de koppeling van mijn berichten op Twitter aan de WieWatWaar-functie in Hyves. Handig om dat te koppelen, leek me. In de praktijk koppel je echter twee netwerken aan elkaar die een verschillende snelheid van communiceren hebben. Dat werkt averechts. Vandaar dat ik die koppeling juist heb opgeheven. Ook dat is een (indirect) voorbeeld van unfriending.
Lees de discussie hieronder: http://tinyurl.com/bnw936

Jeroen, leuk dat je die beleving zo koppelt. Kwaliteit over kwantiteit, exact de redenatie achter de geregistreerde reactie op Molblog tegenwoordig. En de algehele 'post-kredietcrisis'-trend om weer terug te keren naar wat telt, wat belangrijk is en waar jij je onderscheidt. Back to basic.

Zo kun en ga je dus ook met een stofkam door je netwerk.

Het 'unfrienden' hoeft naar mijn mening geen negatief iets te zijn. De persoon die je heeft 'ge-unfriend' (vind het een gek woord, maar moet maar even;) ) zal waarschijnlijk geen toegevoegde waarde zien in het online bevriend zijn met jou, vriendschappelijk dan wel zakelijk. In hoeverre is de online relatie die je met die persoon hebt voor jou dan wel een toegevoegde waarde? En in hoeverre wil je de reden dan weten waarom iemand je uit zijn online vriendenkring heeft gegooid?
Ik heb het zelf ook wel eens meegemaakt, maar de personen waar ik echt dagelijks mee communiceer zijn er allemaal nog, dus voor mij persoonlijk zal de verdwenen persoon dan ook geen echte toegevoegde waarde zijn, want ik mis degene niet. Of houd ik nu geen rekening met de nieuwsgierigheid van de mens en is dit te gemakkelijk gedacht?

Deze trend van unfrieding is naar mijn idee een gevolg van hoe mensen tegenwoordig hun online relaties kwalificeren.

Het feit dat men bewuster omgaat met hun online relaties, komt naar mijn idee doordat social networks steeds meer sociaal-maatschappelijke relevantie krijgen.

Zo is het in het begin leuk om lid te worden van een social network omdat het nieuw is en zul je gemakkelijk relaties aangaan. Maar in de huidige tijd zijn je vrienden van social networks steeds meer de vrienden in je offline omgeving en steeds minder de kennissengroep waar je nauwelijks iets mee hebt.

In dat perspectief valt het me op dat er nog relatief weinig netwerken zijn die rekening houden met het onderscheid tussen zakelijke contacten en vrienden.

Grappig is het om te constateren dat men behoefte heeft aan “unfrienden” maar dat was wel te verwachten.
Unfrienden is m.i. alleen nodig als je in onmin met een persoon bent gekomen, anders lijkt het mij duidelijk het gevolg van oppervlakkigheid.
Ik kan mij heel goed herinneren dat in het begin van sociale netwerken je door volledig onbekende of heel vage kontakten wordt uitgenodigd om te connecteren (vriend te worden). Loze uitnodigingen alleen maar om de aanvrager maar een groter (belangrijker) netwerk te laten krijgen.
De laatste jaren merk ik dat het aantal mensen wat alleen maar iets van je wil en eigenlijk niets voor jou te bieden heeft, groeit, en dat is jammer.
Ik stam nog uit een tijdperk waarbij contact wordt gezocht uit persoonlijke belangstelling.
Hopelijk worden “sociale” netwerken weer wat minder a-/dis-sociaal en zal unfrienden snel achterhaald zijn.