Big data, de heilige graal?

Merken, onze medewerkers begrijpen er hé-le-maal niks van!

Home/
MVO Marketing/
Dieren eten

Dieren eten

Niels F.C. Willems

MVO Marketing /
14 July 2012, 23:38 /
Reacties 4 /
Views 39473

We eten graag vlees, maar niet van een dier. Hoe kan dat nou!? De bio-industrie helpt een handje.

Op foodlog.nl staat een filmpje waar een duurzame varkensboer met twee van zijn biggetjes consumenten op zoekt in een slagerij bij hem in de buurt. Hij vraagt de mensen in de winkel of zij zijn lieve varkentjes willen eten als ze straks groot genoeg zijn. Nou liever niet dus: stel je voor zo'n aardig dier opeten!

Ergens in de geschiedenis van ons eten zijn we afgeschrikt geraakt van vlees eten dat al te direct gelinkt is aan de herkomst ervan: het dier. Geschiedkundige Madeleine Ferrières schrijft hierover. Dick Veerman van foodlog.nl las haar boek.

Hij schrijft: “vroeger waren we ‘zoöfagen’ (eters van dieren). Arm en rijk hadden er geen probleem mee om een herkenbaar stuk dier te eten. Tot op een goed moment de rijken weekhartig werden. Toen werden we ‘sarcofagen' (eters van ingekaderd dood), en konden we geen hele varkens- of kalfskop op tafel meer verdragen. Het dier wilden we niet meer, wel zijn vlees.”

Zou het weekhartigheid zijn die met welvarendheid komt? Ik denk van niet. Ik denk dat rijkdom de angst om dood te gaan groter maakt en dat dode dieren ons met onze eigen sterfelijkheid confronteren. Een dood beest maakt ons bang. Een angst die existentieel is.

Toch eten we meer vlees dan ooit. En -in weerwil van de zogenaamde trend van de flexetaiër- groeit de vleesconsumptie elk jaar verder. Hoe kan dat nou, we zijn als de dood voor dieren op ons bord!

Ik denk omdat de bio-industrie de moderne consument een handje helpt. In plaats van dat de beelden –die we allemaal maar al te goed kennen- van opeengestapelde dieren die in moordend tempo worden vetgemest en met duizenden tegelijk aan de lopende band om zeep worden gebracht ons afschrikken, sussen ze op een vreemde manier juist ons gemoed. Want het dier in de bio-industrie is nauwelijks meer een levend wezen. Het is gemaakt tot object. Het is een ding. Zoals een pak koekjes of een reep mars. Dáár hoef je toch niet bang van te worden!

vorig artikel volgend artikel (Inhaker) Nationale-Nederlanden en vrijdag de 13e Social media implementeren? Denk aan de juiste fasering!

reageren zonder inloggen

Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!

Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: NPS: gelukkige medewerkers, gelukkige klanten
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:

Reacties / 4

Nog geen profiel? Meld je direct aan!

Kom nou?

De plofkip heeft dat toch wel inzichtelijk gemaakt.
De Plofkip is de verpersoonlijking van de BIO industrie: een dier wat zo gemanipuleerd is dat het na 6 maanden niet meer kan overleven...
Puur gemaakt om vlees te zijn - toch keert NL zich massaal tegen de plofkip... Waarom? Omdat onrechtvaardigheid iets is wat we niet kunnen verdragen.... wat ook precies de reden is waarom we niet willen dat lieve dieren, die niks fout hebben gedaan, dood gaan.

Het is niet de BIO Industrie, maar de supermarkt die Vlees in een keurig schuimbakje met cellofaantje - prepackaged - neerzet. Zonder zelfs een afbeelding van het dier. Vlees en dier hebben nooit zo ver uit elkaar gestaan omdat je met NIETS van het dier wordt geconfronteerd in je "user journey".

De slagerij - waar je als de koelkast opengaat je nog het kadaver ziet hangen - is de plek waar je nog wel wordt geconftonteerd met het dier.... maar ook die gaan mensen uit gemaksoverweging 9 v/d 10 keer uit de weg...

koningwoning

Mon 16 Jul 2012, 10:38

@Koningwoning, je hebt zeker gelijk dat het door supers verpakken van dode dieren tot onherkenbare stukjes rood in steriele witte ‘sarcofagen' helpt bij dat NL massaal wèl de beelden vd bio-industrie kent en er toch van blijft eten.
Blijft lastig de uitdaging van ambachtelijke boeren, slachters en slagers die hun verantwoorde verhaal willen vertellen; omdat de consument dus helemaal niet wil weten dat vlees komt van een dier dat ervoor gedood is.

Niels F.C. Willems

Mon 16 Jul 2012, 12:35

Laatst vroeg mijn zoon van 4 waar kip van gemaakt is. Ik zei dat kip een dier is en dat die in levende vorm 'tok tok' zegt. Hij moest lachen. "Dat kan toch niet, pap", zei hij. Toen hij zich realiseerde dat de kip dood was, hoefde hij hem niet meer.

Durf jij tegen je kind te zeggen dat wij dieren dood maken om op te eten?
Ik vond het heel moeilijk.

Misschien als er nog wat veertjes en een snavel op zat, dat het makkelijker voor hem was?

Groet Armijn
- Studio Buffalo -

Armijn Woudman

Tue 17 Jul 2012, 12:19

@Armijn, bij mijn kinderen (inmiddels 6 en 8) valt me juist op dat ze warm noch koud worden van het idee dat dat vlees of vis op hun bord een levend dier is geweest. Heb wat zitten googlen, maar kan niks substantieels vinden over hoe die ontwikkeling bij kinderen gaat. Erg interessant, namelijk.

Niels F.C. Willems

Wed 18 Jul 2012, 14:51

Dieren eten

Effectiever uw marketingbudget inzetten?