Een tattoo van je baas: Nike doet ‘t

Ik ken ook mensen die de Swoosh hebben en niet eens werken bij Nike. Wellicht hebben deze mensen een passie met het merk en is het een droom er (ooit) te werken. Wellicht zijn ze nog steeds lyrisch als ze weg gaan of moeten.

Beetje negatief stukje om er vanuit te gaan dat er een lichte dwang vanuit een bedrijf gaat om je te laten tatoeëren.

ik dacht ook eigenlijk gelijk aan "deze schrijver ziet het glas als half leeg". Dit doe je (neem ik aan) om reacties te ontlokken. Het stuk had echter meer bij mij teweeggebracht wanneer de positiviteit van de medewerkers van Nike hierin terug zou komen. Want gompie 'nike': wanneer je een tatoe wil van je werkgever, dan doe je als werkgever iets heel er goed! Wat dan precies, daar ben ik benieuwd naar.

Dank voor je post!

Even voor de duidelijkheid: de tatoeage is geenszins een verplichting. Ekins kiezen zelf voor een Nike tattoo. Zo heeft de Nederlandse Ekin Leonie van den Haak (@leonievdhaak) geen (Nike/Ekin) tattoo.

De tatoeages zijn voor mij niets anders dan een uiting van een enorme toewijding van Nike medewerkers aan hun werkgever. Of liever, eigenlijk is het geen werkgever, maar meer een familie. Natuurlijk geldt dat niet voor elke werknemer, maar ik vind de toewijding en het daadwerkelijk 'ademen' van het merk bij Nike medewerkers uitzonderlijk. Vaak zijn het (oud-)atleten op zeer behoorlijk niveau, dragen ze hoofdzakelijk Nike gear en gaat er niets boven hen treffen in de kroeg: ze zitten vol verhalen over het ontstaan van het merk, 'die ene keer' dat ze Phil Knight ontmoetten, enzovoorts. Enorm inspirerend.

Overigens, deze toewijding zie je niet enkel bij Nike. Bij producent van bakkerij-ingredienten Puratos en ook bij mijn huidige werkgever InSites Consulting (marktonderzoek) vind je mensen met een tatoeage van hun werkgever.

Meer over de Nike Ekin's overigens ook in mijn post Remarkable corporate culture: Nike’s Ekin tattoos

Beste reageerders,
Ik kan me voorstellen dat jullie er positief tegenover staan. Ik heb echter in mijn leven al vaak meegemaakt dat op zich leuke bedrijven veranderen, bijvoorbeeld als het niet goed gaat met de omzet. Een voorbeeld daarvan is Harley Davidson, dat altijd heel goed werkte met clubs. In zo'n situatie kan je als trouwe en toegewijde medewerker zomaar worden afgedankt.
Aan de andere kant ken ik een aantal mensen die ooit zeer verliefd een tattoo hebben laten zetten en tja, dan gaat de relatie uit. Het verwijderen van een tattoo is bijzonder lastig en duur.
Vandaar dat ik het toch beter zou vinden als Nike dit niet stimuleert. Trouw en loyaliteit: prima. Maar onomkeerbare veranderingen aan je lichaam aanbrengen voor een bedrijf, dat raad ik werknemers af. In die hele Nike-ambassadeursfeer doe je dat al snel. Maar ik zou mensen daartegen in bescherming nemen.
Fans van je merk die dit uit zichzelf doen, staan toch op een andere positie. Die krijgen niet betaald en worden ook nergens 'in' getrokken.