Gewauwel van een advocaat

Goed verhaal, Jos! Let wel: hier spreekt een jurist, zij het geen praktiserende. Grappig om te merken dat hetgeen waarvoor ik oorspronkelijk ben opgeleid soms zo ver af staat van mijn bezigheden nu. Gelukkig zijn er ook advocaten die wel met hun tijd meegaan. Susan Kaak van Ventoux Advocaten bijvoorbeeld. Tijdens de Foute Avond van Social Media Club Utrecht gaf zij een presentatie die van gezonde realitijdszin getuigt.

Voor wie nog niet overtuigd is: benieuwd waar het monddood maken van werknemers toe leidt? Blogger Rohit Bhargava (@rohitbhargava, werkzaam als Senior Vice President Strategy & Marketing bij Ogilvy) schreef er een prachtige passage over in zijn boek 'Personality Not Included'.

Juist vanwege het feit dat vooral beslissers het FD lezen, heb ik afgelopen week samen samen met collega Roland Kroes een reactie naar het FD gestuurd.

Wij waren binnen SNS REAAL verantwoordlijk voor het ontwikkelen van social media gedragsregels en kunnen vanuit die ervaring weerleggen dat het gebruik van social media beteugeld moet worden. Sterker nog, onze ervaring is dat een heldere set regels juist heel goed paste bij de al bestaande gedragsregels (en daarmee bij het natuurlijke gedrag van de medewerkers).

@Elbrich
Ik las zoiets al op Twitter. Hulde. Wat tegenwicht op de plek waar het allemaal begon kan geen kwaad.

@Nathalie
Ik zal de juridische sector zeker niet over een kam scheren. Solv laat al jarenlang zien hoe het ook kan.

@Elbrich: Er is uiteraard een groot verschil tussen monddood maken en heldere afspraken maken. De belangrijkste is wat mij betreft, zowel on- als of offline: gedraag je verantwoordelijk, gebruik je verstand!

@Jos: Zoals ik met mijn voorbeeld van Ventoux Advocaten al probeerde aan te geven, scheer ik niks of niemand over een kam. Ik gebruikte ook niet voor niets het woord 'soms'. ;)

Interactie is levensvoorwaarde nummer 1 voor elke onderneming. De social media hebben daar onmiskenbaar een extra dimensie aan toegevoegd. Web 2.0 heeft en nieuwe realiteit geschapen. Verzet en repressie geven blijk van onwennigheid en angst. Beter lijkt het te omhelzen. Veel leuker is het in elk geval.

Werknemers als een risico te schetsen voor bedrijfsbelangen doet bedrijf èn personeel geen recht. Bewegingsruimte en –vrijheid stimuleren betrokkenheid en verantwoordelijkheid. Zo ook ten aanzien van social mediagebruik. Werknemers bepalen mede het bedrijf en hun beleving en waardering geven het gezicht en kleur. Zoals ook de klanten van dat bedrijf -ook via de social media – doen. (een voorbeeld van een blog daarover http://bit.ly/bomHvc)

Onthouden of miskennen van het belang van werknemers doet het bedrijfsbelang tekort. Bij reputatiemanagement heeft niet alleen de werkgever maar ook de interactieve werknemer zelf belang. Bovendien werken de social media zelfcorrigerend. Wie inhoudsloze of destructief georiënteerde boodschappen zendt zal daarvoor geen gehoor vinden en zichzelf naar de zijlijn verwijzen. Martijn Aslander heeft daar een aantal zinnige dingen over gezegd (http://vimeo.com/5607078 ). Met o.m. een voorbeeld ook van werknemers die het internet niet op mochten. Mochten.

Dat (besteding van) tijd en kwaliteit in de relatie tussen werkgever en werknemer belangrijk zijn en onderwerp van gezamenlijke verantwoordelijkheid behoeft geen nader betoog. Stimuleren en faciliteren lijken mij echter uitdagender invalshoeken voor het gesprek daarover met elkaar dan wat je allemaal niet zou mogen.

Voorbeelden voor de ondernemer die een kader zoekt voor dat overleg: http://bit.ly/c4Y2Lk.

Ook op de digitale snelweg rijdt het een stuk soepeler met de handrem eraf…

@ceesdebil

Hoe je het ook wendt of keert, sociale media is niet meer weg te denken, en al helemaal niet meer uit het bedrijfsleven. Zelfs hele landen en regimes storten in elkaar puur en alleen doordat mensen gebruik kunnen maken van sociale media. Ik weet dat deze advocaat dit geschreven heeft voor de "Arabische lente" maar dan nog getuigt het van een behoorlijke kortzichtigheid. Heeft hij ooit wel eens gehoord van vertrouwen in je werknemers? en wat doen we met de thuiswerkers? 24 uur camera toezicht? Gelijk maar iedereen verbieden om ook privé over het werk te praten? Zo zie je maar, het is nooit te laat om een andere advocaat te zoeken