Sinds zijn opening in najaar 2002 is hij, wanneer ik in Zwolle ben, mijn vaste leverancier voor die momenten dat er geen tijd is om te koken. Die positie heeft hij verdiend met zijn verse groente en knoflook en zijn relatief vetloze (ahum) benadering van het concept 'fast food'. Ja, we hebben het inderdaad over een lokale shoarma- en pizzaboer, ook bekend als 'De Turk'.
Al bijna zeven jaar bel ik dus regelmatig met hem. Aan mijn nummer ziet hij wie er belt en bij gebruik van een onbekend nummer hoort hij aan mijn stem dat ik het ben. Ondanks die herkenning, moet ik hem nog altijd uitleggen dat onze voordeur aan de waterkant zit. Dit om te voorkomen dat de bezorger de bestelling door de brievenbus van de deur aan de straatkant jast, omdat daar niemand open doet. Beetje vervelend, maar je went eraan.
Dan is het plots anders. Niets vermoedend bel je De Turk. Geroutineerd som je de codes op van de door je collega's-van-de-harde-kern opgegeven verlanglijst. Je geeft je telefoonnummer op en het bezorgadres. Je wacht een paar seconden, zodat hij de informatie kan opschrijven. Je haalt adem om de voordeur toe te lichten, maar dan spreekt De Turk: "Hey, dat is dat huis met die deur aan het water. Dat ken ik wel!"
Groei. Het zit hem vaak in kleine dingen.
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: ‘Haal de band aan met je kijker en lezer’
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:
