Meningen over aanbevelingen commissie Brinkman

Wat vinden de dagbladen?

De journalistenvakbond NVJ vindt de voorgestelde 'internetheffing' juist een prima middel om het publiek ervan te doordringen dat nieuws niet gratis is. Volgens secretaris Thomas Bruning is de heffing hoognodig, gezien de dalende oplagecijfers van kranten.

De Nederlandse Dagblad Pers, de brancheorganisatie van krantenuitgevers, vindt dat de commissie-Brinkman een goede analyse heeft gemaakt. Voorzitter Kees Spaan: ‘De problemen worden in volle omgang geschilderd.’

Het Genootschap van Hoofdredacteuren sprak van een redelijk afgewogen rapport. ‘Er staan dingen in waar de krantensector echt iets mee kan, al is het geen pasklare oplossing’, aldus bestuurslid Pieter Sijpersma.

Voorzitter Henk Hagoort van de raad van bestuur van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) is minder en-thousiast. ‘Het rapport voelt als een paracetamolletje. Er staat een aantal sympathieke suggesties in die wel de pijn verzachten, maar niet de kwaal genezen.’

En wat vindt de overheid?

Minister Plasterk laat weten dat hij weinig voelt voor een extra belasting op internetabonnementen: ‘Ik heb daar grote aarzelingen bij’. De minister wil eerst de resultaten van de al aangekondigde investeringen af-wachten. ‘Daarna kunnen we kijken waar de rest van het benodigde geld vandaan moet komen.’ Want dat er meer geld moet komen, is duidelijk.

Regeringspartijen CDA en PvdA zijn ontevreden over de uitkomsten en hadden bovendien meer verwacht. . Volgens PvdA-Kamerlid Martijn van Dam biedt het rapport geen oplossing voor de structurele problemen van kranten.

Wat mij opvalt naast de belachelijke "belastingdiscussie" is dat er nergens wordt gesproken over wat de branche zélf kan doen aan innovatie. Onderwijs? Lees ik vrijwel nergens. Personeelsbeleid tijdens moeilijke tijden? idem. Als de jonge honden, als het ff moeilijk gaat er als eerste uitvliegen, dan zal er nooit een innoverend klimaat ontstaan.
De commissie Brinkman schrijft daarnaast ook nog dat er op een journalist 3 externe pr mensen zitten. Ik nodig Brinkman uit om eens bij ons te komen kijken. Als hij denkt dat pr bureaus fulltime met journalisten bezig zijn, dan heeft hij echt geen idee waar hij het over heeft.

De commissie vindt een bedrag van 8 miljoen euro (STER-opbrengsten die naar innovatie moeten) te weinig, maar 12 miljoen euro extra is kennelijk wel voldoende om innovatie-projecten te bekostigen. Ben benieuwd hoe de commissie dit heeft uitgerekend. Iemand een idee?

commentaar van Ron Kosterman van Elsevier:
http://www.elsevier.nl/web/10239497/Commentaren/Nietszeggende-adviezen-van-Elco-Brinkman.htm

'Waarom moet dit? De dagbladen hebben hun problemen goeddeels aan zichzelf te danken. Deze conservatieve bolwerken zijn de afgelopen jaren niet in staat geweest om zich aan de veranderende eisen van de nieuwsconsument aan te passen. Steun zou moeten om de pluriformiteit van de pers te waarborgen. Maar kennelijk vinden burgers die pluriformiteit elders, op onder meer internet, in voldoende mate. Waarom moeten ze dan dokken?'

Een kleine zijsprong:

Waar ik mij licht over verbaas, is wat er in het rapport gezegd wordt in het deel ‘De economische structuur van de printmedia’(pag. 38).

Hier staat dat niet alleen het bereik van de printmedia afneemt, maar ook dat de samenstelling van het lezerspubliek minder aansluit bij de wensen van adverteerders.

‘Die zijn doorgaans meer geinteresseerd in jongeren, of nog meer in jonge boodschappers in de leeftijd van 20 tot 49 jaar oud. Bereik onder deze groep vertaalt zich in aanzienlijk meer advertentieopbrengsten dan bereik onder 50 plussers.’

Er zijn 5,7 miljoen consumenten die in de groep 50-plus vallen. Deze Nederlanders hebben 80 procent van het totale Nederlandse vermogen in handen. In 2020 is 40 procent van de bevolking boven de 50 jaar.
(bron: http://www.50plusexpertisecentrum.nl/page/consumenten/ )


Gemiste kans voor adverteerders als ze minder adverteren in printmedia?

Die Brinkmans is echt helemaal de kluts kwijt. Hoe haal je het in je hoofd om het falen van het management bij gedrukte media, kranten in dit geval, te gaan verhalen op mensen die een internet aansluiting hebben.

Ze zouden ook een voorbeeld kunnen nemen aan The Ecologist. Die stoppen na 25 jaar met de uitgave van een gedrukt exemplaar en gaan helemaal on-line.
http://www.stichtingmilieunet.nl/andersbekekenblog/?p=7293

Nee, meneer Eelco Brinkman ziet het helemaal verkeerd. Waar geen belangstelling voor is in stand houden. En, nog mooier anderen daar voor laten betalen. Zo zou je ook kunnen voorstellen om een andere branche, laten we zeggen de horeca, te ondersteunen door een toeslag op bijvoorbeeld appelgebak.

Immers, iedereen die appelgebak zelf koopt, zal dat niet gauw meer bestellen bij het kopje koffie. Is toch ook absolute flauwekul??

Goede opmerking van Amerikaanse auteur Dave Eggers:
'Maar zolang de kranten elke dag minder te bieden hebben - minder nieuws, minder goede pennen, minder grafische vernieuwing, minder foto's - geven ze hun lezers maar weinig redenen om te betalen voor de fysieke krant.'


http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/898304/2009/06/20/De-papieren-krant-kan-overleven.dhtml

De duizenden reacties nav het rapport her en der tonen aan dat degelijke journalistiek meer dan nodig is in deze tijd van 'waan van de dag'-meningen en nietszeggende oneliners.
De reacties gaan bijna zonder uitzondering over de heffing terwijl dat maar een klein zijstapje is in het rapport. En het is de tijdgeest om zoiets eruit te pikken, maar het werkelijke vraagstuk wordt niet bepraat.
Verdieping en duiding nav het rapport ben in nauwelijks tegengekomen.
Als dat daadwerkelijk de tijdgeest is heb ik geen vertrouwen meer dat het ooit nog goed komt met de degelijke journalistieke industrie. En dat is jammer.

@Marc

Maar het werkelijke vraagstuk wordt niet bepraat. Verdieping en duiding nav het rapport ben in nauwelijks tegengekomen.

Denk dat de reactie van Karri-Anne het wel goed weergeeft. Dat is het werkelijke probleem. Of dat ook het werkelijke vraagstuk is?

@Marc. Eens.

Zo staat er in het rapport iets veel interessanters te lezen:

'Voor betaalde dagbladen die als supermarkten voor "elck wat wils" aanbieden, lijken de perspectieven af te nemen. Specialisatie op thema's en doelgroepen, met een herkenbare ideniteit, vormen het richtsnoer voor deze dagbladen in de nabije toekomst.' (pag. 49)

Is de link naar het rapport al uitgevonden?

Zijn de problemen in de vak- en zakenpers vergelijkbaar? VNU dat zijn bankrekeningen geblokkeerd ziet omdat het zijn schulden niet snel genoeg kan afbetalen...

Als we jou toch niet hadden...

Link naar rapport is in artikel toegevoegd.

Bij deze nog een aantal gedachten van prof. dr. Han Gerrits, http://www.innovationfactory.eu/:

'Gratis nieuws bestaat niet. Als er nieuws op websites gepubliceerd
wordt, zijn er door de uitgever kosten gemaakt, hetzij om het nieuws
zelf te produceren, hetzij om het nieuws in te kopen. Die uitgever
doet dat willens en wetens vanuit het idee dat er geld te verdienen
valt met de website, we leven immers in een markteconomie.

- Als lezers vinden dat het nieuws dat zij op de nieuwssites
aangeboden krijgen, goed genoeg is om in hun behoeften te voorzien,
dan kunnen we niet anders dan blij zijn dat er nu, dankzij het
Internet, in deze behoefte voorzien kan worden. Bovendien heeft
nieuws op het Internet een duidelijke toegevoegde waarde boven die van
de traditionele media. Zie bijvoorbeeld de huidige nieuwsvoorziening
over de gebeurtenissen in Iran.

- Krantenuitgevers moeten dus zich beraden over de toegevoegde waarde
van de verschillende media die zij kunnen inzetten en welke formats op
welk medium het best werken. In mijn ogen komt er door de overvloed
van nieuws steeds meer behoefte aan grondig journalistiek werk, maar
dat wordt door de kranten onvoldoende opgepakt.

- Een heffing op een innovatief medium om daarmee partijen die niet
willen innoveren te subsidiëren lijkt me volstrekt weggegooid geld. De
krantenbedrijven hebben de afgelopen jaren laten zien dat ze niet in
staat zijn om het Internet op een fatsoenlijke manier te integreren in
de nieuwsvoorziening. Ook is mijn ervaring dat veel van de managers
geen idee hebben van de spelregels van het Internet. Het geld dat we
via een heffing aan hun zouden geven verdwijnt daarom in een bodemloze
put en levert niets op.'

Wat een absurd en vreselijk voorstel. Het druist in tegen alles wat ik als rechtvaardig en 'redelijk' ervaar. Naast het (kuntsmatig) in stand houden van een fenomeen dat een langzame dood sterft, is het volstrekt scheef om de 'dader', het internet (en de gratis dagbladen dan?), te gaan heffen voor reddende fondsen.

Maar ook helemaal eens met de openstaande door Kari-Anne geformuleerde vraag. Terechte en goede en ook al oude vraag. Ik kan mij een mooie inkijk op een visie van Theo herinneren, waarin hij in gaat op de rol van oude en nieuwe media, hoe deze elkaar aan (kunnen/moeten) vullen en dus ook een denkrichting voor print, die ik volledig onderschrijf. Op actualiteit leg je het zeker af, op achtergronden, columns, onderzoeksjournalistiek, interviews niet. Daar mist internet de tijd voor, print niet. 'Slow media' en 'fast media'?

Op De Nieuwe Reporter een interessant verhaal over een Britse journalistieke innovatie:
http://www.denieuwereporter.nl/2009/06/fonds-voor-redding-van-diepgravende-journalistiek/#more-4864

Professor Han Gerrits moet even zijn zoekmachine inschakelen en naar het begrip 'nieuwsexceptie' zoeken. Dan is te zien dat het auteursrecht op nieuwsberichten beperkt is. Een uitgever kan met relatief geringen kosten het hele internet afstruinen en naar willekeur nieuwsberichten kopiëren. In de VS valt dit onder 'fair use' en de nieuwsorganisatie Associated Press probeert dat gebruik te beperken. Was een jaar geleden nogal een issue in de blogosfeer.

Content wants to be free, en nieuws heeft dat ideaal al bereikt. Veel uitgevers maken daar dankbaar gebruik van. Gratis nieuws bestaat!

Het probleem is dat het aantal uitgevers dat nog kan investeren in nieuwsgaren dramatisch afneemt door de opkomst van uitgevers die zich specialiseren in nieuwsgraaien. Dat is zelfs op microniveau duidelijk. Welk aandeel van de berichten op Molblog is echt oorspronkelijk nieuws, en welk deel is elders op internet gevonden? Welk deel vergt een investering van de uitgever, en welk deel wordt gratis aangedragen?