De meetbaarheid van online publicaties is nog steeds een heet hangijzer. Meer nog dan de meetbaarheid van print artikelen. Want bij printmedia - en dit geldt ook voor de reclametijd op radio en televisie - is het inmiddels gemeengoed om de waarde van een publicatie (onder andere) uit te drukken in de advertentiewaarde van een dergelijke plaatsing. Dat sommigen daar dan ook nog een factor X voor PR-waarde aan toekennen, dat is wel een punt van discussie. Maar hiervoor geldt dat het in alle gevallen volstrekt transparant is (of dient te zijn) hoe de berekening tot stand is gekomen. Bij het PR-matig waarderen van redactionele online bijdragen ligt het allemaal veel complexer. Onderstaand artikel is geen wetenschappelijke, genuanceerde verhandeling maar een snelle doorkijk in de PR-praktijk van alledag.
Het aantal mannen dat ik de afgelopen maanden heb ontmoet dat beweerde het ei van Columbus op dit gebied gevonden te hebben is indrukwekkend. Steeds bleek het vooral te gaan om een 'oplossing' die bestond uit een strakke interface met heel veel automatische statistieken. Die statistieken gaven dan aan welke onderwerpen wanneer, waar en hoe terug te vinden waren - op basis van een selectie van zoektermen op door robots na te lopen URL’s. Allemaal vrij zachte waarden die mij persoonlijk weinig aanvullend inzicht leverden - hoe fraai de ‘oplossing’ ook oogde. Meetbaarheid in termen van harde advertentiewaarde bood het in ieder geval niet.
Dat kan ik ook heel goed begrijpen omdat het kostenmodel van online adverteren fundamenteel anders is opgebouwd dan bij de andere media. Meestal wordt hier door de adverteerder een bedrag per 1.000 views betaald, in plaats van een vast bedrag voor een bepaald aantal millimeters of seconden advertentieruimte. Maar zo lang veruit de meeste websites - en Molblog vormt daarop een fijne uitzondering - geen of weinig inzicht (durven te) geven van het aantal views op artikel- en/of paginaniveau, wordt het lastig meten. Uiteindelijk vermoed ik dat de online media daarmee vooral zichzelf benadelen. Openheid van zaken geven loont. Niet alleen op de adverteerdersmarkt, maar ook wat betreft de algehele positionering van online media.
Om zelf dan ook maar even transparant te zijn: in samenwerking met E-knip zijn wij met ons bedrijf bezig met geautomatiseerde registratie van (getoonde) aantallen views en reacties per online publicatie. (En zodra er voldoende relevante sites zijn die hierover openheid bieden, gaan we dit vervolgens omzetten in een 'advertentiewaarde' bedrag - ik kan niet wachten.) Het effect is dat bij een beschouwing van de resultaten van een PR-actie juist de online media die openheid van zaken bieden over aantallen views als interessant en zinvol worden ervaren. Uitzondering vormen daarop de online versies van de 'gevestigde' printmedia. Die hebben, ondanks alle doemscenario’s over de ondergang van kranten en tijdschriften, nog steeds een sterk imago en worden eveneens als uiterst relevant gepercipieerd.
Zie ik hier iets over het hoofd? Sla ik met mijn pleidooi voor een transparante weergave van het aantal views op artikelniveau de plank mis? Bij deze start ik graag een dialoog over dit naar mijn idee relevante onderwerp!
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: Vier marketeers over trends in (r)etailmarketing
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:

Zolang 'PR-waarde' uitrekenen van offline en online artikelen consequent, jaar in jaar uit en door iedereen hetzelfde wordt toegepast, heeft het enige waarde, als kwantitatief meetmiddel.
Veel relevanter is kwalitatieve beoordeling waarbij rekening wordt gehouden met autoriteit van medium, kernboodschap, tone\share of voice, wel\geen logo of link, ontwikkeling\tendens, etc.
En zelfs als je dit beide doet, dan nog is het een beperkte meetmethode. Twee simpele voorbeelden: soms is het een bedrijf HEEL VEEL waard om iets niet in de krant te hebben. Hoe meet je die waarde? En: waarom alleen media-aandacht meten; juist online is het ook interessant om te kijken naar effect op consumenten en beinvloeders; in social media, in search, in comments; etc.
Ach, ook ik vind het een superbelangrijke discussie maar heb de hoop op het Ei van Columbus inmiddels opgegeven en vertrouw meer op maatwerk. 'De GRP van PR' zal er nooit komen maar gelukkig staat de GRP van reclame ook ter discussie.
Anton-Jan Thijssen
Thu 05 Nov 2009, 14:48
Ja, eens met kwalitatieve beoordeling, dat doen we natuurlijk standaard ook. En maatwerk ook. En natuurlijk moet je alles in de juiste context zien en natuurlijk gelden voor Issue Management weer heel andere uitgangspunten. Maar ik blijf toch hopen op en zoeken naar wel een soort 'GRP van online PR' omdat ik denk dat dat de professionaliteit van ons vak ten goede zal komen en in het belang van onze opdrachtgevers is. Niet als de 'enige en abslute waarheid' maar wel als maatstaf en onafhankelijke resultaatmeter.
Gervaise Coebergh
Thu 05 Nov 2009, 20:15
Kunnen we een keer af van de kreet: Meten is weten?
Meten is helemaal niet weten. Meten is meten, en meer niet. De originele uitspraak is: "Door meten tot weten" van H. Kamerlingh Onnes (1853-1913). Hij won de Nobelprijs voor de Natuurkunde.
Dit lijkt een klein verschil, maar om van data informatie te maken en dan ook nog eens bruikbare informatie waarop gerichte acties kunnen worden uitgevoerd is iets dat nog niet bij iedereen is doorgedrongen.
Taco Potze
Fri 06 Nov 2009, 11:20
Online geldt voor advertenties een CPM prijs.
Voor redactionele stukken (advertorials etc.) geldt een vaste prijs voor een vaste periode.....
Wellicht dat je hier wat aan hebt aangezien je anders volledig verkeerde data gebruikt voor je berekening.
Eric Woning - OMD
Eric Woning
Fri 06 Nov 2009, 12:16
Meten is weten, maar wat meet je dan? Effort, Views, etc? Key is het meten van Sales. Hier ligt nog een uitdaging, maar ook de sleutel.
Cremers
Fri 06 Nov 2009, 22:54