Sarkozy als don Quichotte

De wet van de remmende voorsprong:

Het is denk ik belangrijk deze bijzondere beweging van Frankrijk in een historische context te plaatsen. Ongeveer twee jaar geleden, in december 2007 verklaarde TIME Magazine dat de Franse cultuur dood was. In een artikel van meerdere pagina's verklaarde het tijdschrift dat de invloedrijke Franse cultuur verdwenen was, en dat Frankrijk vanaf dat moment alleen nog maar kon teren op kunstenaars van welleer (zie In Search of Lost Time: http://bit.ly/64mUkA).

Na deze publicatie sloegen bij de meeste Franse dagbladen de stoppen door. In verhandelingen van meerdere pagina's verdedigde de Franse kranten het gebrek aan beroemde Franse kunstenaars en schrijvers. Volgens de journalisten waren er genoeg Kunstenaars die 'Haut Culture' produceerden, maar dit was niet bekend. Dat dit niet buiten de landsgrenzen te vinden was, zou komen doordat de gemiddelde Franse kunstenaar niet bezig was met lage cultuur. Waarmee duidelijk de verloedering van de mondiale cultuur werd bedoeld die werd beïnvloed door de 'lage' Amerikaanse 'Pop Culture'.

Zodoende is het plan van Sarkozy en de fris aangestelde Frédéric Mitterand (de neef van François) niet zo geheel verwonderlijk. Het is een strijd die al heel lang gaande is, met veel gekke, en verwonderlijke beslissingen zoals de 'french/freedom fries' affaire (http://bit.ly/8M0wQ6) tot aan de Roman Polanski verhouding. Frankrijk heeft altijd al een protectionistische houding gehad ten opzichte van hun cultuur en cultuurerfenis. En deze houding is alleen maar versterkt toen Sarkozy aan de macht kwam. Hij heeft het Franse volk immers beloofd te zullen vechten voor hun 'machtige' cultuur.

Naar mijn mening zit Frankrijk met een moeilijk probleem. Het is duidelijk dat Frankrijk vele beroemde kunstenaars heeft gekend. De invloed van Frankrijk op de vorming van hedendaagse westerse cultuur valt niet te ontkennen. Maar aan de andere kant is deze invloed de laatste 20 tot 30 jaar enorm afgenomen. Wie zijn de belangrijke filosofen van nu? Of de invloedrijke schrijvers en kunstenaars? Buiten een enorme, en blijvende, invloed op de mode en design industrie is de invloed van vroeger ver te zoeken. Niet verwonderlijk? Misschien niet, misschien is Frankrijk zo ontzettend bezig met zijn klassieke en oude cultuur dat het de jonge kunstenaars niet goed genoeg kan ondersteunen. Vooruitgang betekend niet alleen maar terug kijken, maar ook innovaties en vernieuwing stimuleren. Naar mijn mening zit Frankrijk op dit moment vast aan de wet van de remmende voorsprong.