1 cent voor een glimlach

Dirk Hens
1 cent voor een glimlach

De titel van dit bericht klinkt waarschijnlijk erg raar, maar om niet teveel te verklappen over het verhaal dat ik met jullie wil delen moest ik het wel enigszins algemeen houden. Vorige week liep ik met een collega een klein van-alles-en-nog-wat winkeltje binnen. Toen we 10 minuten later weer naar buiten liepen was ons iets prachtigs overkomen en hadden wij beiden een grote glimlach op ons gezicht.

 

Bij binnenkomst werden wij vriendelijk begroet door een oudere meneer. Hij liet ons even onze gang gaan om vervolgens te vragen of hij ons ergens mee kon helpen. 'Nee, we kijken even' was ons antwoord, nietsvermoedend over wat er zou gebeuren. Daarmee was ook het verkoopgesprek meteen afgekapt. Met een blikje fris en iets van een broodje verschenen wij aan de kassa en de man begon alles rustig aan te slaan. Net toen we op het punt stonden om de man een fijne dag te wensen en naar buiten te lopen, vroeg de man 'In welk jaar bent u geboren?' Kort bleef ik stilstaan en draaide me terug om de man aan te kijken en hij stond ongewoon vriendelijk te wachten op een antwoord. Omdat het me, om onbekende redenen, onbeleefd leek om niet te antwoorden, gaf ik hem netjes antwoord; '1984'. De man draaide zich op zijn beurt om, om zich te wenden tot een grote, oude, houten doos. Hij opende deze doos en er verschenen een heleboel labeltjes met daarop alle jaren. Hij liet zijn vinger over de labeltjes glijden om bij 1984 te stoppen en hij tilde deze op. Het was een zakje met daarin een muntstuk. 'Alsjeblieft', zei de man, 'een 1 cent muntstuk uit je geboortejaar. Ik keek hem verbaasd aan en ik merkte dat mijn verbaasde gezicht langzaam veranderde in een gezicht met daarop een brede glimlach. Mijn collega kreeg dezelfde verrassing. Wij vroegen aan de man waarom hij dit deed en zijn antwoord was even logisch als magnifiek; 'Voor 1 cent kan ik iedereen in mijn winkel lachend weer naar buiten laten gaan'. Met een dankwoord eindigde ons bezoek en lachend liepen we, inderdaad, naar buiten. Het blikje fris en het broodje leken lekkerder te smaken.

Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!

Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: Vier marketeers over trends in (r)etailmarketing
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:

Reacties / 4  

Nog geen profiel? Meld je direct aan!

Wie wat bewaart, heeft wat;-) leuk verhaal!

Elsbeth Eilander
Elsbeth Eilander

Mon 02 Feb 2009, 14:27

Iets wat ik niet in het stukje wilde zetten is dat wij daarna met een aantal andere mensen nog langs zijn geweest en dat het onderwerp 'Marketing' ter sprake kwam. De man in kwestie wilde daar niets van weten. Het ging hem puur en alleen om de glimlach van zijn klanten. En ik geloofde hem.

@ Elsbeth: Het schijnt nu zelfs zo te zijn dat mensen hem 1 cent muntjes komen brengen zodat hij zijn cadeautjes weg kan blijven geven.

Dirk Hens
Dirk Hens

Mon 02 Feb 2009, 17:27

Mooi verhaal wel, prima klantenbinding. En of je het nu marketing wil noemen of niet, het doel van je klanten laten glimlachen is toch dat je hoopt dat ze nog een keer terugkomen, niet?

Wat ik wel bijzonder vind aan het verhaal: er zijn na 1980 geen nieuwe centen meer geslagen en per 1983 is 'ie als officieel betaalmiddel afgeschaft dus hoe deze man aan zo'n bijzonder exemplaar uit 1984 kwam.......... ;)


Daniël

Mon 02 Feb 2009, 19:32

@ Daniel: Verbazingwekkend knap dat je dat uit hebt gevonden. Ik moet je helaas teleurstellen door te zeggen dat het gaat om een muntje uit de Nederlandse Antillen. Het is ook niet zo dat de man in kwestie allemaal dezelfde muntjes heeft met een ander jaar erop. Hij heeft allerlei muntjes, ook muntjes uit het buitenland...zoals ik ook tegen Elsbeth zei, hij krijgt ook muntjes van mensen die in zijn winkel komen zodat hij zijn 'cadeautjes' weg kan blijven geven. Maar ontzettend scherp van je!

Dirk Hens
Dirk Hens

Mon 02 Feb 2009, 21:44