‘Wie ben ik?‘

Rob Wichers Schreur

 

Vroeger was er het TV-spelletje ‘Wie ben ik?’. Daar keek ik graag naar. André van Duin en Ron Brandsteder samen met twee bekende Nederlanders en onder begeleiding van Caroline Tensen gaan raden wie ze zijn. Dit doen ze door het stellen van vragen. De show leidde vaak tot hilarische situaties, zeker als André van Duin de lach van het publiek belangrijker vond dan het raden van zijn identiteit.

Vragen naar je ware identiteit
Het lijkt wel of veel organisaties dit spelletje ook spelen. Ze zijn er wel en ze doen wel iets, maar wat hun werkelijke identiteit is? Ze weten het zelf niet. Alsof ze –zoals in het spelletje- naar de achterkant van het bordje kijken. En net als in het spelletje moeten ze vragen stellen om achter hun ware identiteit te komen: “hoe zie ik eruit?”, “wat doe ik in het dagelijks leven?”, “waar ben ik goed in?”, “waar geloof ik in?”, “hoe sta ik in de wereld?”.

Organisaties uit balans
Iedereen ziet de wereld veranderen. Jij ook vast wel. Aan de ene kant wordt de wereld groter, anoniemer, competitiever en minder gestructureerd. Aan de andere kant ontstaat meer ruimte voor verbinding, ‘echt’ contact, behoefte aan samenwerking en de wens om iets te betekenen voor de ander. Dit alles brengt veel organisaties uit balans. De wens of noodzaak om te herijken ontstaat: even terugtrekken, hergroeperen en dan weer snel het strijdgewoel in.

Bezinning gebeurt gehaast
De onrust van de meeste organisaties klinkt al in de vorige zin door: zelfs het moment van bezinning (want dat is herijken in essentie) moet gehaast. Het gevolg is weinig diepgang. Hierdoor is de identiteit nog steeds niet helder. Ook bij het spelletje van André van Duin en Ron Brandsteder was de snelle keuze, het zgn. ‘schot voor de boeg’, meestal een miskleun. Er is meer nodig om de juiste identiteit te weten te komen. Gelukkig: op het laatst blijkt dat als je de juiste vragen stelt en wat hints krijgt, je niet meer hoeft te raden. Het ligt als het ware open en bloot op tafel.

De juiste vragen stellen
Organisaties doen er ook goed aan om niet te raden bij het bepalen van hun identiteit. Zoek de diepgang op en je zult merken dat je jouw identiteit ‘als vanzelf’ (her)ontdekt. Het is dan wel belangrijk om de juiste vragen te stellen: “Waar geloof ik in?”, “Hoe zie ik de wereld en hoe wens ik die te zien?”, “Waarin ben ik geweldig?”, “Wie mist wat wanneer ik er niet meer ben?”, “Wat zijn mijn kernwaarden?”, “Wat zijn mijn ambities?”, “Hoe wil ik herinnerd worden?” en de belangrijkste vraag van allemaal: “Wat wil ik betekenen voor wie?”.

Ware identiteit geeft helderheid
Deze identiteitsvragen passen helemaal in het nieuwe wereldbeeld. Met het antwoord op deze vragen weet je goed wie je werkelijk bent. En het mooie is… dit straal je dan ook uit en wie je werkelijk bent wordt dan ineens ook heel duidelijk voor je klanten, medewerkers en maatschappij. Je kunt dan werkelijk van betekenis zijn voor heel je omgeving. Maar kijk uit voor André van Duin, oké?

Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!

Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: ‘Haal de band aan met je kijker en lezer’
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:

Reacties / 2  

Nog geen profiel? Meld je direct aan!

Leuk en toevallig!
Schreef zelf vorige week een artikel met dezelfde titel - http://bit.ly/hzPHc7
Je wordt als merk (en zeker als dienstverlener) pas echt succesvol als je geloofwaardig je positionering kunt waarmaken in de manier waarop je met klanten omgaat. En daarvoor moet je jezelf goed kennen. Wie ben ik en wie ook vooral niet? Zodat je jouw unieke karakter altijd en overal herkenbaar kunt maken voor klanten.


Guido Cramer

Mon 24 Jan 2011, 12:37

Klanten zijn wie ik vooral niet ben ...
... anders konden ze het zelf ook wel.


list

Mon 24 Jan 2011, 14:15