Britney Spears is niet onbekend met de schaduwkant van de faam. Na tien jaar in de spotlights wil je wel eens volledig flippen. Amerika houdt van sterren, maar Amerika looooves comebacks. Britney Spears heeft haar comeback gemaakt en heeft een on-Amerikaanse lijst de wereld ingezonden die qua PR stiekem best briljant is.

Deirdre Breakenridge sprak afgelopen donderdag in Rotterdam voor ongeveer 70 PR professionals over PR 2.0. Een inspirerende avond met goede discussies. Wat Deirdre vooral duidelijk maakte dat het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0 lang niet alleen zit in social media. Ze zou PR 2.0 ook liever New PR noemen, omdat het vooral te maken heeft met een benaderingswijze die fundamenteel anders is. Wat mij betreft een benaderingswijze die navolging verdient.

Het zal vrijwel niemand ontgaan zijn. De langdurende storing van Vodafone was de afgelopen dagen groot nieuws. Op diverse radiozenders deed de woordvoerster van Vodafone het donderdagochtend af als “vervelend voor de consument”. Dat zal de zakelijke gebruiker geïrriteerd hebben, het is wel even wat vervelender dan vervelend. Die verontwaardiging is ook terecht. Ik vraag me echter af hoe terecht alle #fail hashtags op Twitter eigenlijk waren in relatie tot Vodafone. Wat mag je van een webcareteam verwachten tijdens incidenten als deze?

Er is hier al veel over gezegd en geschreven, de nieuwe spamwetgeving en opt-in verplichting in relatie tot persberichten. Een lekker grijs gebied, waarbij het volgens mij van persbericht tot persbericht en van ontvanger tot ontvanger varieert of iets nuttige informatie is of commerciële junk.

Op het moment dat je al moet vragen of je iets mag aanbieden, impliceert dat in mijn beleving dat je dus iets levert waar de ontvanger blijkbaar weinig behoefte aan heeft. Zolang je dus iets aanbiedt waar de ontvanger echt iets aan heeft, zal er nooit discussie ontstaan. Hoofdredacteur Tom Sanders van de zakelijke titels van IDG Nederland gooit er nog een schepje bovenop door op te roepen tot een lobby om de wetgeving aan te passen.

Je hebt crises en crises. Net gehoord dat FEM ophoudt te bestaan.

Uitgever Reed trekt per 1 januari de stekker eruit. Hoe slecht gaat het dán met onze economie als juist de duider van het Financieel Economische nieuws de bakens niet snel genoeg kan verzetten om het tij te keren...

Zelfs een overname of doorstart lijkt van de tafel. Nu is het natuurlijk zo dat bedrijven als Reed hun eigen interne rentabiliteitsmaatstaven aanhouden, en daarom wellicht eerder geneigd zijn de handdoek in de ring te gooien. Maar dan zou toch ook een scenario als dat van de MT mediagroep mogelijk zijn geweest?

Goed, FEM heeft het natuurlijk al wel vaker lastig gehad, getuige de frequente naamswijzigingen en herpositioneringen. Van het Financieel Economische Magazine, via de combinatie met Next Business naar FEM Business, tot weer simpelweg FEM. Full circle. Full stop.
Deze crisis blijkt een katalysator om een paar fundamentele veranderingen te versnellen die anders wellicht toch al hadden gebeurd.

Het is de maand van het spel, tenminste, zo zegt 999 Games. Het spelbedrijf bedacht een pr-stunt ter gelegenheid van de introductie van een nieuw Kolonisten van Catanspel.

De Staatsloterij zegt te willen leren van de kritiek van teleurgestelde spelers, aldus Yvonne van Oort in een exclusief interview met de Telegraaf. Ze belooft beterschap in de krant. Maar komt dit interview niet een beetje laat? En is de gekozen strategie wel de juiste?

Een verkeerde reclamespot of opmerking van een organisatie of een woordvoerder, kan soms grote gevolgen hebben. Binnen 24 uur kan zich via Twitter een negatieve publieke opinie vormen over een dienst, product of bedrijf. En dat bij voorbeeld precies op een dag dat de verantwoordelijke op de communicatieafdeling vrij is.

Een aantal praktische tips om te voorkomen dat de dominosteentjes vallen voordat u er erg in hebt.

Bezoekers van het muziekevenement Dance Valley konden afgelopen zaterdag een eigen filmpje maken in een tot Walk-in Fridge omgetoverde container.

De meeste pr-professionals meten hun pr-inspanningen. Maar wat heb je aan het meten van pr-inspanningen als er geen breed geaccepteerde meetmethode is? En het veranderende medialandschap maakt ook dat het werken op basis van knipsels van offline materiaal niet meer geloofwaardig is. Dus hoe zouden we pr-inspanningen anno 2009 moeten meten?
Uit onderzoek van de American Association for the Measurement and Evaluation of Communication en The Institute of Public Relations dat eind juli gepubliceerd zal worden blijkt dat dit de meest voorkomende manieren zijn om pr-inspanningen te meten en te beoordelen: