Gisteren was ik panellid bij een debat over MVO en duurzaamheid op de Horecava. Op basis van mijn quotes die verschenen op de website van Misset Horeca zou je kunnen afleiden dat ik tegen keurmerken ben, maar dat behoeft enige nuance. Over Green Key zei ik: “het is een standaard, wat impliceert dat je je er niet mee kunt onderscheiden.” Ik geloof dat keurmerken vaak nuttig en nodig zijn om een bepaalde maatschappelijke ontwikkeling in gang te zetten. Toch adviseren wij de meeste organisaties om MVO-keurmerken zoveel mogelijk te mijden.

BeterLeven-keurmerk voor duurzaam vlees staat onder druk. De keurmeester Dierenbescherming zou niet geloofwaardig genoeg zijn; voor zowel de sector als de consument.

Maar het kàn ook heel anders.

De marketing van duurzame producten is een kwestie van keuzes maken. Er zijn drie varianten: A. je richt je op bestaande duurzame consumenten, B. je verheft je huidige klantgroep naar bewust aankoopgedrag of C. je voert duurzame argumenten aan als extra bewijs voor bestaande koopmotieven voor je product en/of merk.

Voor de derde keer doe ik een trendvoorspelling voor de MVO-Marketing trends van het komende jaar. Als ik naar mijn oude voorspellingen kijk dan zie ik dat veel ontwikkelingen zich langzamer voltrekken dan je zou verwachten, en dat deze nog behoorlijk relevant zijn. Kennelijk heeft de markt tijd nodig om bepaalde ontwikkelingen te absorberen. Toch waag ik me ook voor 2012 maar weer aan een aantal voorspellingen.

Woensdagavond zat heel Nederland soppend voor de buis te kijken naar het KWF 'Sta op tegen kanker'-gala met veelal verdrietige en soms inspirerende verhalen van bekende en minder bekende Nederlanders over hun ervaringen met kanker. Op het andere net was een Nieuwsuur rapportage over de misleidende fondsenwerving van KWF-concurrent Pink Ribbon. Je zou haast gaan denken dat het hier gaat om een georchestreerde aanval.