Ryanair strikes again. Topman Michael O'Leary zal opnieuw met een grote grijns op het gezicht genoten hebben van z'n nieuwste stuntje. Gratis publiciteit, voor de
zoveelste keer. Je kunt denken van de man wat je wilt, maar hij weet haarfijn hoe hij de positionering van zijn Ryanair telkens nieuwe voeding weet te geven. Een
case die door de jaren heen alleen maar sterker wordt: hoe succesvol het is om dichtbij jezelf te blijven.

Trends in advertising zijn er bijna niet meer. De toonaangevende art directors en reclamemensen die in staat waren richting te geven aan het vak, stylistisch dan wel inhoudelijk, hebben voorgrond voor achtergrond verwisseld. Iedereen doet z'n eigen 'ding' en bovendien gaan de ontwikkelingen te snel om een bepaalde stijl de tijd te gunnen boven te komen drijven. Maar nu is er toch iets dat bezig is een volwassen trend te worden. En het goede nieuws voor adverteerders: het is zo simpel dat ze het zelfs heel prima zelf kunnen bedenken. Laat Het Nieuwe Communiceren maar komen.

Het blijft mooie televisie: Paul Haenen als dominee Gremdaat. Hij opent zijn Preek van de Week altijd met “Kent u die uitdrukking…?”
“Wat gratis is, kan niks zijn.” Ken je die uitdrukking?

Nederlanders zijn gek op gratis: niets nieuws, gratis producten en monsters weggeven ter promotie: niets nieuws, gratis als spil van je business model: ‘slik’, dat is even schrikken. Althans dat is wat veel bedrijven zullen denken. Steeds vaker hoor je het om je heen: “gratis is een business model”, maar wat wordt daar nou eigenlijk mee bedoeld? Hoe is het ontstaan en hoe ga je er mee om?

Dat de muziekindustrie nooit meer hetzelfde zal zijn weten we inmiddels allemaal wel. Misschien dat de industrie er zelf nog wat moeite mee heeft, maar laten we eerlijk zijn, het is toch wel duidelijk welke kant het op gaat, niet? Muziek is gratis, of je er nu blij mee bent of niet. Sommigen proberen het angstvallig tegen te houden, anderen gaan er al vol in mee. Maar als muziek gratis is, wie betaalt er dan … ?