Op internet gaat een interne film van Apple rond, die aansluit bij de baanbrekende commercial voor de Apple Macintosh uit 1984. De commercial eindigt met de tekst: "On January 24th, Apple Computer will release Macintosh. And you'll see why 1984 won't be like '1984.' In deze 'nieuwe' film, die bedoeld is voor alle sales mensen wordt IBM als de vijand neergezet die overwonnen moet worden. De film begint met de tekst: "On January 24, 1984, Apple Computer introduced Macintosh. And we saw why 1984 was like ... 1944."

Apple is groot geworden omdat ze een 'misfit' als CEO hadden. Iemand die gek genoeg was om te denken dat hij de wereld kon veranderen. En het deed. Mooi, maar ik wil nu een ander verhaal vertellen.

De uitgaven van bedrijven aan 'compliance', het voldoen aan wetten en richtlijnen, zijn afgelopen decennium sterk gestegen. De GRC-markt (governance, risk & compliancy) bedraagt nu jaarlijks $30 miljard die evenredig wordt uitgegeven aan software, content en consultancy. Belangrijke drivers hiervoor waren de financiële schandalen bij Enron en Worldcom. Maar ook compliance op het gebied van MVO en duurzaamheid heeft een enorme vlucht genomen. Van nature wordt compliance gezien als een activiteit die risico's en kosten moet afdekken en verminderen. En daar is kennelijk behoorlijk budget voor. Maar als je er toch zoveel geld aan uitgeeft, zou je je compliance beleid dan ook tot waarde kunnen brengen aan de opbrengsten-kant?

Afgelopen eeuw is ons voedingspatroon revolutionair veranderd. En daarmee ook het systeem dat deze voeding teelt, verwerkt en distribueert. Nieuwe technologie heeft het mogelijk gemaakt om landbouwgrondstoffen superefficient te telen, onherkenbaar te transformeren en ongeacht het seizoen over de hele wereld te verspreiden. Waarde toevoegen heet dat. Maar valt er binnen het huidige systeem nog wel extra waarde te behalen? Is het niet tijd voor een nieuw tijdperk in de voedselindustrie met een andere kijk op 'waarde toevoegen'?

Het begint epidemische vormen aan te nemen. Wat zeg ik: pandemische vormen krijgt het bijna: de klant als Koning, als Redder van de wereld, als de Weldoener. Halleluja aan de klant. Wat zijn bedrijven en organisaties op dit moment lief voor de klant. Wat luisteren ze goed naar de klant. Als de klant het wil, dan gebeurt het.