Uitgangspunt bij MVO is het stellen van de juiste vraag als ondernemer of manager: zijn mijn bedrijfsactiviteiten maatschappelijk vruchtbaar? In plaats van: zijn mijn bedrijfsactiviteiten maatschappelijk verantwoord. ‘Do good’ in plaats van ‘Do no harm’ dus. Ik ga er vanuit dat iedere ondernemer/organisatie/merk te prikkelen is om de wereld een beetje mooier te maken. Maar dan moet wel worden uitgegaan van datgene wat voor die ondernemer, die organisatie of dat merk 1) belangrijk is (waarden), 2) bij zijn kwaliteiten past (competenties) en 3) relevant is. Om hier achter te komen kan de ondernemer zich 5 vragen stellen: Waarom? Wat? Hoe? Wie? Wanneer?

Een kritische lezer vroeg mij afgelopen week om een meer concrete vertaling van het door mij aangereikte paradigma van Maatschappelijk Vruchtbaar Ondernemerschap naar de praktijk van alledag. "Er ontbreekt een tactiek en operationalisering hiervan. Hoe ontwerp je producten of diensten die wel duurzamer zijn? Hoe bouw je feitelijk vruchtbare activiteiten voor de samenleving in in jouw managementsystemen en hoe meet je dit?" Voor zover dat mogelijk is in een column van 500 woorden, zal ik hier proberen handvaten te geven om deze vragen te beantwoorden.

Binnenkort geef ik voor een groep ondernemers een spreekbeurt over duurzaamheid. Ik heb de ingewikkelde taak uit te mogen leggen wat duurzaamheid precies is, maar vooral: hoe kan de gemiddelde M(K)B-er hiermee aan de slag gaan? Hier verklap ik alvast een stukje van de clue.

Op het (goed georganiseerde!) nieuwjaarsevent van MVO-Nederland afgelopen maandag werd me nog eens duidelijk dat veel bedrijven zich inmiddels realiseren dat communicatie over duurzaamheid alleen werkt als het authentiek is. Het proces van het verankeren van deze authenticiteit in de bedrijfsvoering noemt men ook wel ‘internal branding’. Het idee is dat een merk sterker en succesvoller wordt naarmate de merkwaarden letterlijk geleefd worden in de organisatie. Vrij vertaald: persoonlijke ontwikkeling, maar dan voor bedrijven.

Bijna dagelijks word je geconfronteerd met marketeers die worstelen met het begrip duurzaamheid. Eerder schreef ik al dat de duurzame consument niet bestaat. Om de verwarring nog groter te maken: duurzame producten bestaan ook niet. Hoe kun je nu als merk, ondernemer of marketeer niet bestaande producten verkopen aan een niet bestaande consument?