In mijn vorige blog was ik nogal kritisch op bedrijven en instellingen die ongevraagd en vaak zonder effect proberen binnen social networks of platformen van jongeren te komen. Gewoon omdat het ‘in’ is om binnen social networks te zijn omdat jongeren zich daar nu eenmaal bevinden. Tenzij je relevant en authentiek bent en de jongeren serieus neemt. En als je ze dan ook nog betrekt bij de ontwikkeling van je eigen inhoudelijke boodschap heb je wel kans van slagen. Graag deel ik met u een goed voorbeeld.

Voor de 20ste keer werd afgelopen week het congres ‘trends in kids- en jongerenmarketing’ gehouden. Het is tijd dat we als organisaties jongerenmarketing serieus gaan aanpakken en met name dat ook het hoger management de doelgroep serieus neemt en begrijpt! Maar hoe?

Anno 2010 worstelen veel bedrijven met de vraag hoe je “connected” raakt met je clients. Gisteren organiseerde ik voor de Baak een sessie over dit onderwerp met o.a. een trendwatcher, ondernemer, community manager, directeur en student. Geïnspireerd door het filmpje van Seth Godin over het leiden van tribes: http://www.ted.com/talks/lang/eng/seth_godin_on_the_tribes_we_lead.html ging de groep met elkaar in dialoog over de vraag: Welke nieuwe tribe start jij?

Ongeveer de helft van de Nederlandse gebruikers heeft vertrouwen in de uitbaters van Facebook en Hyves. Daarmee scoort Nederland opvallend milder dan de buurlanden, waar de meerderheid geen vertrouwen heeft in social networks.

Voordat twitter met de nieuwe homepage de focus verlegde naar realtime search, wilden we eigenlijk alleen maar van elkaar weten wat we aan het doen waren. En dus vertelden miljoenen twitterazzi elkaar continu wat ze aten, lazen, voelden, roken, hoorden en zagen. Soms tot frustratie van anderen, die niet zaten te wachten op de laatste tweet over aardappeltjes of appelmoes. En dus maar met ‘regels voor twitter’ gingen gooien (gratis tip: don’t whine, stop following!).

Inmiddels brengt de nieuwste telg uit de SXSW-stal (ja, hetzelfde festival als waar twitter ooit begonnen is aan zijn opmars) ons weer een stap verder; het gaat niet om wat je doet, maar waar je het doet! En met wie …