Met veel interesse volg ik momenteel de Olympische Spelen. Niet alleen vanuit sportief oogpunt, maar ook vanuit marketing oogpunt kijk ik met veel interesse naar de diverse nationale en internationale pogingen van bedrijven om een slaatje te slaan uit de Olympische …
Met veel interesse volg ik momenteel de Olympische Spelen. Niet alleen vanuit sportief oogpunt, maar ook vanuit marketing oogpunt kijk ik met veel interesse naar de diverse nationale en internationale pogingen van bedrijven om een slaatje te slaan uit de Olympische Spelen.
Van naar mijn idee mooie aanhakers als Randstad in combinatie met het Holland House en Radio538 tot toch wat matige gratis plakken kaas van Milner - ik kan er niets aan doen maar die actie doet me echt niets.
Een marketing ontwikkeling die mijn specifiek interesse heeft is de titanenstrijd op de Olympische Spelen tussen Adidas en Nike.
Net als bij alle andere grote sportevenementen en competities bevechten deze 2 megabrands elkaar in heftige maten.
Beide sportmerken steken hun ambities niet onder stoelen of banken en geven aan marktleider te willen worden in China.
Niet zo raar als bedacht wordt dat de potentie minimaal 2,6 miljard paar voeten is die wachten op sneakers.
Daarom gaan beide brands ook ver in hun investeringen en initiatieven. Met een investering van maar liefst 100 miljoen dollar is Adidas de officiële sponsor van de Olympische Spelen en probeert op die manier een goede voorsprong op te bouwen.
Medewerkers en vrijwilligers van de Spelen dragen uitsluitend kleding van het Duitse bedrijf en de Chinese atleten moeten - bij winst van een medaille - ook in een Adidas-tenue op het podium verschijnen.
Dit geeft natuurlijk een mega exposure in China en er buiten. Echter net als bij andere evenementen (zoals de NY marathon die werd gesponsored door Asics) is Nike allerminst onzichtbaar.
Atleten dragen namelijk voor en tijdens de wedstrijden gewoon hun eigen sportoutfit. Óók die van China.
En laat nu net Nike de meeste atleten sponsoren, waaronder toppers als tennisser Roger Federer en basketballers Kobe Bryant en LeBron James.
Nike sponsort zelfs 22 van de 28 Chinese sportploegen!
De uitzendingen en zich, natuurlijk de vele herhalingen van de winnende actiebeelden, en natuurlijk de interviews na afloop: het is Nike dat daarmee vaker in beeld komt dan de officiële sponsor.
De grote vraag is dan ook welke strategie beter is .... hoofdsponsor of via de deelnemers een evenement, en daardoor sport en wellicht de markt claimen via de deelnemers.
Saillant detail, de Duitse nationale ploeg draagt de kleding van Nike.
(Gebasserd op hardloopnieuws)
Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!
Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: ‘Haal de band aan met je kijker en lezer’
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:


Zeker leuk artikel!
Als antwoord op de vraag wat nou verstandiger is zou ik willen inzetten op de attitude van Nike.
Het feit dat je je positie bevestigd ziet worden doordat deelnemers jouw kleding dragen tijdens het sporten lijkt mij sterker dan te laten zien dat je met een dikke portemonnee probeert aanwezig te zijn op ceremoniele momenten...
Ik zeg maar zo, van het lopen naar het ereschavot krijg je geen blaren en dat kun je gerust doen in 'verplichte kleding en schoeisel'. Blaren krijg je ook niet van het spelen van een wedstrijd in een outfit van je favoriete sportmerk... tenminste als je voor het juiste merk kiest. Nike creeert dus veel meer bewijsvoering voor de kwaliteit van zijn producten. Iets wat veel merken tegenwoordig nogal eens vergeten. Adidas bijvoorbeeld ;-)
michel jansen
Sat 06 Sep 2008, 20:30
Cool artikel! Leuk om te zien dat het dus zo werkt!
michel
Thu 14 Aug 2008, 10:59