Moet de krant worden gered? Zo ja, hoe?

Kari-Anne Fygi
  • Media / 
  • 8 April 2009, 10:45 / 
  • Reacties 7 / 
  • Views 33810
Moet de krant worden gered? Zo ja, hoe?

We schrijven in Tijdschrift voor Marketing en op MolBlog vaak over het onvermogen van marketeers om online in de marketingmix in te zetten. Marketeers, schaam u niet al te zeer.
Journalisten zijn mogelijk nog onhandiger en onwetender, dat bleek gisteren bij een bijeenkomst in de Rode Hoed.

 

De vakbond voor de journalisten (NVJ) organiseerde de avond ‘De Staten-Generaal der Nederlandse pers’ naar aanleiding van de commissie (onder leiding van Elco Brinkman) die minister Plasterk instelde om eens uit te zoeken of en hoe de overheid de waterspartelende pers kan redden. En hoe het beste de acht miljoen beschikbare euro’s te besteden.

De redding
Insteek van de avond was dat vier journalisten en twee uitgevers hun ideeën over de redding van de journalistiek uit de doeken zouden doen. Daarnaast konden mensen eerder een plan insturen hoe de Nederlandse pers te redden. Een van die plannen werd gepresenteerd.
De bedoeling was dat de avond over de Nederlandse journalistiek zou gaan, maar het ging vooral over de Nederlandse kranten.
De zes panelleden waren: Barbara van Beukering (hoofdredacteur Het Parool), Mark Koster (o.a journalist bij De Pers, Campus TV), Bert de Groot (uitgever bij NDC/VBK), Jacques Kuyf (uitgever FD Mediagroep), Arendo Joustra (hoofdredacteur Elsevier) en Esther Lammers (adjunct-hoofdredacteur Trouw, voorheen chef internetredactie Trouw).

Enkele leden van de commissie Brinkman waren ook aanwezig, waaronder Spits-hoofdredacteur Bart Brouwers en kenner van interactiviteit Paul Molenaar (o.a. ex-ilse media).
(Brouwers vorm van innovatie, een nauwere band tussen redactie en commercie werd op de avond niet als een optie besproken…)

De NVJ ontving voor deze avond ongeveer 20 plannen om de Nederlandse pers ‘te redden’. Een van de inzenders mocht van NVJ zijn verhaal houden. Het was Raymond Franz van bureau Trendlight, dat onderzoek doet naar de mediareputatie van organisaties. Hij hield een kort verhaal over Web 3.0, dat hij liever Web 3 noemt, omdat het er al is.

Api's?
Informatie is vrij beschikbaar, maar er dient bij gebruik van die informatie voor betaald te worden.
Franz sprak over hetgeen wat The Guardian en The New York Times doen, het werken met api’s waarmee getraceerd kan worden waar de content terechtkomt. En mede met een advertentiemodel kan worden verdiend aan die content op andere plaatsen.



Toegegeven, zijn verhaal was wat onsamenhangend, maar het onbegrip in de zaal voor Franz’ plan vond ik licht stuitend. Men had geen idee waar hij het over had. Api's?

Bert de Groot noemde een deel van Franz' verhaal smalend de ‘wiki-krant’. Bijeengeraapte informatie. Franz beaamde dat dit een onderdeel was.
Want: het bestaat inmiddels al. Het is de taak van de journalistiek om de informatie te checken. Daar zit de meerwaarde.

Franz drukte zich netjes uit toen hij zei dat journalisten en uitgevers niet bepaald goed zijn geweest in het ontwikkelen van een goed businessmodel. ‘Laat dat daarom aan anderen over, maar richt je op waar je goed in bent.’
Waar Franz op doelde is dat journalisten gewoon hun werk moeten doen. Schrijven en, wat Frans als een gat in de markt ziet, het factchecken van de info die op internet rondwaart. Is niets nieuws voor een journalist.

Hier kwam hij tot de kern van een groot probleem op dit moment: ‘het stelen van content’. Jacques Kuyf noemde als voorbeeld Nu.nl. De redactie van Het Financieele Dagblad steekt soms weken in onderzoek. Nu.nl neemt het, weliswaar met bronvermelding over. En neemt ook af van een partij als het ANP.

Waar het eigenlijk om neerkomt, is dat er mogelijk een model moet worden ontwikkeld voor het betalen voor het citeren, hergebruik van informatie. Zogenaamde bronheffing.

Vier ton
Jacques Kuyf noemde een voorbeeld: ‘FD Mediagroep heeft gevochten met de RVD omdat bleek dat gemeentelijke overheden naar hartenlust de artikelen van het FD in een knipselkrant plaatsten, zonder ervoor te betalen. Bij de rechtszaak bleek dat de desbetreffende rechter op eenzelfde manier gebruikmaakte van de info van het FD voor een andere rechtszaak.' Uitkomst van de rechtszaak: FD Mediagroep krijgt nu jaarlijk vier ton van de overheid, zodat zij kan doorgaan met de knipselkrant.

Acht miljoen euro: waarvoor?
De panelleden zette aan het begin van de avond in het kort hun plannen uiteen. Waar zou de acht miljoen subsidie voor kunnen gebruikt?

Barbara van Beukering noemde het Belgische bezorgingssysteem, waar met overheidsgeld is geregeld dat de post de krantenbezorging voor zijn rekening neemt. Dat zou hier ook kunnen, met het subsidiegeld.
Want het bezorgen van de krant blijkt een bottleneck te zijn. Slechtgeorganiseerd en niet professioneel.

In principe is Het Parool geen voorstander van subsidie. ‘Niet je hand ophouden bij degenen over wie je schrijft.’
Van Beukering hekelde het ongelijke speelveld als het gaat om de publieke omroepen.



Een terechte constatering: er is sprake van een scheve situatie, namelijk dat de publieke omroepen overheidsgeld (500 miljoen euro) krijgen en daarnaast inkomsten van advertenties ontvangen. Print moet zijn eigen broek ophouden.

Ze gaf aan, en dat is al een stap in de goede denkrichting, dat drukken op papier niet het doel dient te zijn. Van Beukering: ‘Jongeren kennen de emotie met papier niet, dus de krant op papier is waarschijnlijk eindig. Investeer daarom in e-papers. Verdiep je in die digitale mogelijkheden.’
Een optie, om zoals de Franse president Sarkozy voorstelde, jongeren op hun achttiende een gratis abonnement te geven, ziet ze niet zitten. ‘De krant viel al - voor hen – gratis op de mat bij hun ouders en toen lazen ze het ook al niet. Dat zet geen zoden aan de dijk. Een actie als de Krant in de Klas waarschijnlijk wel.’

Esther Lammers van Trouw meldde dat ze toen ze chef internetredactie bij Trouw was, ze dagelijks het gevecht aan moest gaan met de redactie van de papieren krant. Primeurs moesten worden bewaard voor de papieren krant anders zou het ‘kannibaliseren’. De jongeren op internetredactie, taalden niet om de papieren editie.

Voor haar is het toverwoord innovatie. Er dient te worden geïnvesteerd in innovatie. ‘Nieuwe businessmodellen moeten worden ontwikkeld. Dat is nog te weinig gebeurd.’ Er is gefocust op kostenreductie in plaats van te investeren.
Het risico bij innovatie is dat je geen garantie hebt dat het succesvol is. Ze pleitte tevens voor een aanpassing van de Mediawet zodat kranten in staat zijn samen te werken met de publieke omroepen en zo nieuwe markten kunnen ontdekken.
Lammers wil geen generiek subsidies, zoals een verlaging van het BTW-tarief. ‘Dat is goed voor het bestuur om de resultaten op te poetsen, het geld gaat dan niet richting innovatie.’

Mark Koster: ‘We zitten hier niet om kranten te redden, maar de journalistiek. Als een weblog goed journalistiek werk verricht, dient het te worden gesteund. Zelfs NRC Handelsblad hoofdredacteur Birgit Donker zei het afgelopen weekend nog in M: de drager doet er niet toe. De kwaliteitspers overleeft altijd. Maar het huidige businessmodel voldoet niet meer.



‘Wie gaan we geld geven? Kijk naar Wegener. 28 procent van het budget wordt gebruikt voor nieuwsgaring. De rest gaat op aan randzaken.
‘Journalistiek heeft “de titel” die al jaren bestaat, niet nodig. Kijk maar naar Huffington Post. New York Times verliest geld, maar Huffington Post doet het goed.'

Pieter Broertjes, hoofdredacteur van de Volkskrant, riep vanuit de zaal tegen Koster: ‘Wat is het verdienmodel van internet dan? Kwaliteitsjournalistiek op papier, daar is nog steeds behoefte aan.’ Broertjes geeft aan dat zijn Volkskrant nog steeds winst maakt. Dit jaar waarschijnlijk acht miljoen euro.

Advertenties voor een lager tarief
Arendo Joustra van Elsevier ging nog eens in op de ongelijke positie doordat de Publieke Omroepen geld van de overheid krijgen, net als de regionale omroepen, Hierdoor kunnen adverteerders voor een lager tarief aandacht inkopen, en zullen ze bijvoorbeeld niet in een regionale krant adverteren omdat dat duurder is. ‘Oneerlijke concurrentie’, vindt Joustra.

Jacques Kuyf, baas van FD Media Group en genomineerde Marketeer of the Year 2008 zei dat een goede journalist en een goede uitgever niet zonder elkaar kunnen.

Koster was het niet met hem eens. Hij vermoedt dat de tussenpersoon, de uitgever in de toekomst overbodig zal zijn.

Gedurende de avond bleef Mark Koster erop hameren: ‘Het gaat niet om de krant, het gaat om de journalistiek.’ Hij vindt het van de zotte dat het subsidiegeld mogelijk naar het verbeteren van de distributie van de kranten zou gaan.
Dat is iets dat de uitgevers eigenhandig al jaren geleden hadden kunnen oppakken.

Clairy Polak, de gespreksleider, concludeerde aan het einde van de avond: ‘Niemand is het met iemand eens.’

Dat gaat nog een hele klus worden.

Er zijn twee manieren om naar de situatie te kijken:

1. Het gaat om een schamele acht miljoen euro. Acht miljoen dat de commissie Brinkman na lang en rijp beraad zal investeren in het behoud van de kwaliteit van de Nederlandse journalistiek. Dat is de moeite niet waard. Blijf weg van die subsidie en doe het op eigen houtje.

2. De gevestigde journalistiek heeft verzuimd op tijd het businessmodel om te gooien en kan nu mogelijk rekenen om acht miljoen euro steun?



Jeff Jarvis zegt het luid en duidelijk op zijn blog. Gericht aan de Newspaper Association of America schrijft hij op zijn blog:

‘You’ve had 20 years since the start of the web, 15 years since the creation of the browser and craigslist, a decade since the birth of blogs and Google to understand the changes in the media economy and the new behaviors of the next generation of - as you call them, Mr. Murdoch - net natives. You’ve had all that time to reinvent your products, services, and organizations for this new world, to take advantage of new opportunities and efficiencies, to retrain not only your staff but your readers and advertisers, to use the power of your megaphones while you still had it to build what would come next. But you didn’t.
You blew it.’

Jeff Jarvis heeft gelijk. Dit geldt niet alleen voor de Amerikaanse kranten, maar ook voor de Nederlandse. Ze hebben veel te lang gewacht en ze zijn nu door de realiteit ingehaald.

Meer informatie over de avond in de Rode Hoed:
Zie ook de tweets van @brewbart (Bart Brouwers), @pmolenaar (Paul Molenaar), met de met tag #SG.
De Nieuwe Reporter
Reformatorisch Dagblad
Zie hier de brief van Plasterk (pdf)
en hier de brief van 44 journalisten aan Plasterk over de concurrentievervalsing.

Met een login kun je automatisch reageren, krijg je toegang tot extra content en profiteer je van leuke kortingen. Nog geen login? Registreer nu!

Alleen voor leden:
Laatst toegevoegde download: Vier marketeers over trends in (r)etailmarketing
Speciale aanbieding: Molblog op Linkedin, Twitter en Facebook:

Reacties / 7  

Nog geen profiel? Meld je direct aan!

Deze post bewijst dat er nog toekomst is voor journalistiek. Geen korte blogpost met wat linkjes en een slideshare presentatie maar een goed verslag met ruimte voor alle meningen en analyse. Maar of er ook toekomst is voor de krant? Wel als daar mensen werken die boven het medium staan, wat dat betreft zegt Koster het treffend: we zijn er niet om de krant te redden, we zijn er om journalistiek te redden.

Anton-Jan Thijssen
Anton-Jan Thijssen

Wed 08 Apr 2009, 11:44

@Anton-Jan: Dank!

Wel verrassend dat het er naar uitziet dat Koster mogelijk met Wegener moet gaan werken: http://www.pluspost.nl/boekhoorn-doet-‘houdini-deal’-met-wegener/5965

Kari-Anne Fygi
Kari-Anne Fygi

Wed 08 Apr 2009, 14:02

vandaag (bijna 2 dagen na het event) verslag in de Volkskrant:

Veel creatieve bedrijfstakken hebben hun rechten in het verleden weten te beschermen, zo niet de journalistiek. ‘Als er ergens in een café in Brabant een plaatje van een artiest wordt gedraaid, dan krijgt hij daar via Buma/Stemra een vergoeding voor. Ook al is het een heel slecht plaatje’, zegt de baas van de FD Mediagroep, Jacques Kuyf.

‘Dat geldt ook als je een reclamezinnetje hebt bedacht. Maar als journalisten van ons Financieele Dagblad na wekenlang onderzoek met nieuws komen, mag iedereen het direct gratis op internet zetten. Uitgevers hebben rond het auteursrecht niet opgelet. We hebben de boel daar uit handen gegeven.’

Aldus Kuyf dinsdagavond tijdens een debat in de Amsterdamse Rode Hoed over mogelijke staatssteun aan de pers. De gedrukte kwaliteitsmedia hebben het zwaar: de oplagen en advertentie-inkomsten dalen - langlopende ontwikkelingen die verhevigd worden door de kredietcrisis. Kranten en bladen hebben wel steeds meer lezers, vooral via hun websites.

Advertenties op internet leveren echter maar een fractie op van die op papier. De dalende inkomsten worden er dus nauwelijks mee opgelost.

Vanwege het belang van de kwaliteitsjournalistiek stelde mediaminister Ronald Plasterk een commissie in onder leiding van Elco Brinkman, die de toekomst van de pers onderzoekt.

Die hoorde dinsdagavond de vertrouwde klachten: de bezorging moet via soepeler regels goedkoper worden gemaakt bijvoorbeeld, en er moet een einde komen aan de valse concurrentie van de publieke omroep: die moet reclamevrij.

Missers
Intussen proberen media in de jacht op inkomsten ook de missers rond het auteursrecht te herstellen. Kuyf noemde het gebruik door de overheid van verhalen uit het Financieele Dagblad als voorbeeld. Volgens de FD-baas slaagde de krant erin te bewijzen dat informatie werd overgenomen, en maakt de RVD sindsdien vier ton per jaar over.

Verder opende Trouw - gevolgd door de Volkskrant - begin dit jaar de jacht op ‘contentpikkers’.

De krant had genoeg van het kopiëren van zijn artikelen op internet en schakelde auteursrechtenjager Cozzmoss in, die bijhoudt waar kopij van Trouw op het internet verschijnt. Dat kan relatief onschuldig zijn bij bloggers, maar ook bij duur betaalde sites van bedrijven die volgens Trouw soms hele artikelen overnemen en de naam van de journalist veranderen.

Volgens adjunct-hoofdredacteur Gerbert van Loenen is inmiddels een kwartaal in kaart gebracht, en zijn er al enkele honderden schikkingsvoorstellen. Dat levert de krant ‘een bedrag met vier nullen’ op. ‘Dat gaat dus om één kwartaal, en de zware gevallen, bedrijven die tientallen artikelen hebben gebruikt, zijn nog niet meegerekend. Daar zetten we apart een advocaat op.

'Het geld zijn we nu nog direct weer kwijt aan administratie en zo, maar we merken al dat we vaker benaderd worden of iets uit Trouw gebruikt mag worden, en wat dat kost. En daar gaat het ons om.’

Internet
Met de steeds grotere rol van internet - en de steeds grotere problemen van kwaliteitsmedia om geld te blijven verdienen - wordt het auteursrecht steeds belangrijker, denkt Thomas Bruning, secretaris van de journalistenvereniging NVJ.

Hij relativeert dat uitgevers hebben zitten slapen. ‘Films en muziek zijn makkelijker te beschermen dan tekst. Er is citaatrecht, waardoor nieuws kan worden overgenomen.’ De NVJ heeft een eigen dienst om plagiaat op te sporen. Ook wordt de fotograaf van het zogenaamde ‘Unox-meisje’ juridisch bijgestaan. Zijn foto werd tientallen keren zonder toestemming gebruikt, laat staan dat hij er geld voor kreeg.

Volgens Bruning is de norm nu dat media zelf als ‘plagiaatpolitie’ moeten optreden, en moet het gewoon worden dat er wordt betaald, al is dat technisch en juridisch niet eenvoudig. Bruning verwacht dat de commissie-Brinkman zo’n ‘bronheffing’ ook bestudeert, al was het maar omdat Web 3.0 eraankomt. ‘Daarmee kunnen media straks alles openbaar maken, en tegelijk nagaan wie hun informatie gebruikt, en hoeveel inkomsten die partij daarmee binnenhaalt. En er dus geld voor vragen.’


Theo van Vugt

Thu 09 Apr 2009, 10:57

Gek op KRANTEN; moet de krant worden gered door overheidssteun?

En hier zit de fundamentele denkfout; het gaat om de klant (de lezer, de ontvanger, de abonnee etc.). Het gaat dus niet om Gek op Kranten, maar Gek op KLANTEN. Volgens van Dale: klant; al of niet vaste koper. Dus iemand die betaalt voor diensten. Dan is de discussie dus eenvoudig; lever waar waarvoor de klant wil betalen. En de klant dat kunt u breed zien; de lezer, de adverteerder en andere stakeholders etc. De journalist en het medium die de klant begrijpen en hem of haar een kwalitatieve dienst verlenen, zullen overleven. De klant zit vaker op internet, dus minder tijd en zin in papier, speel hierop in. De meerwaarde van de journalist moet bewezen worden en dat zit niet alleen in bijvoorbeeld feiten checken. De journalist moet zichzelf door goed werken vermarkten en moet geen 9to5 semi-intelligente typegeit zijn. Het interessante voor media is dat de individuele journalist kan worden afgerekend op kwalitatieve output, via de volgende wiskundige formule: als zijn artikel XXX maal wordt aangeklikt en YYY tijd wordt gelezen, krijgt hij ZZZ geld. Wordt zijn artikel niet of nauwelijks gelezen of heel kort (andere parameters mogen als aanvulling gelden), dan kan ook deze journalist de papierbak in.

Time to change, ladies & gentlemen journalists; it is your last call to board!

Lees het hele artikel op:

http://www.gekopklanten.nl/marketingcolumns/gek-op-kranten-moet-de-krant-worden-gered-door-overheidssteun/


christian

Thu 09 Apr 2009, 17:09

Kari-Anne Fygi
Kari-Anne Fygi

Sun 12 Apr 2009, 11:38

Bij mij in huis speelt hetzelfde probleem. De kinderen denken dat water gratis is, maar pappie weet beter. We hebben dus een nieuw systeem ingevoerd. Voor een euro krijgen ze 100 centen, elk goed voor een glas. Tandenpoetsen kost vijf cent; een douche of bad vijftig. Dat zal ze leren!

Nu moet ik nog de oorzaak van die toenemende stank vinden...

Toine v/d Heijden
Toine v/d Heijden

Mon 13 Apr 2009, 12:44

Een reclame die 3 dagen geleden opdook van een krant.

Ilta-Sanomat: The Way It Was Meant To Be


Jelle W

Mon 25 May 2009, 20:43